ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Σαββατοκύριακο με δανεικά (8): Έρχεται ο Ερντογάν, καιρός για συναινέσεις

Η φωτο είναι από τη σελίδα NIEDSANO
Αν τα μνημόνια δεν υπήρχαν έπρεπε να τα ανακαλύψουν. Διότι εξασφαλίζουν τις αναγκαίες πιστώσεις, τις λεγόμενες και δόσεις ώστε να μην πτωχεύσει το ελληνικό πελατειακό κράτος. Ας πτωχεύσουν οι πολίτες του. Οι δυνατότητες ευελιξίας που έχει η κυβέρνηση της επιτρέπει να επιχειρεί την παλινόρθωση του παλιού συστήματος υπό την ανοχή των δανειστών που έχουν άλλα βάσανα σε αυτήν τη φάση ή εγκατέλειψαν την προσπάθεια. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο Φ. Γεωργελές οι γραμματείες του κράτους από 70 έγιναν από 140, οι μετακλητοί διπλασιάστηκαν, η μισθοδοσία του δημοσίου αυξήθηκε κατά 146 εκατ. οι συνολικές δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης, ανέβηκαν από 50,7% του ΑΕΠ (2014) στο 55,3% (2015). Από τις τσέπες μας, πάντα. Και όλα αυτά γιατί ένα σπάταλο κράτος συνεπάγεται καλύτερες συνθήκες ζωής για τους κρατούντες, τους φίλους και μεγάλο αριθμό πελατών τους. Τηρουμένων των αναλογιών που επιβάλει η κρίση. Σήμερα, ο μισθός του δημοσίου είναι μακράν ο καλύτερος της αγοράς σε κάθε κατηγορία. Για μερικές κατηγορίες υπαλλήλων είναι και σκανδαλώδης. Για απόδοση, συνθήκες και ώρες εργασίας ας μην μιλάμε καλύτερα.

Ταυτόχρονα, οι παντός είδους σκληροί και παράλογοι φόροι διαλύουν την ελεύθερη οικονομία, αποδεκατίζουν την παραγωγή, διώχνουν τις επενδύσεις και  προκαλούν τη ραγδαία φτωχοποίηση της κοινωνίας. Το κράτος μειώνει τα ελλείμματά του όχι με περικοπές του μεγέθους και  των εξόδων του αλλά με χαράτσωμα των πολιτών. Έχουμε εμπλακεί σε ένα αδιέξοδο καταστροφικό σπιράλ. Γιατί ακόμα και οι ΔΥ είναι υποχρεωμένοι να επιστρέφουν ένα ικανό μέρος του σχετικά καλού μισθού τους πίσω στο κράτος μέσω της φορολογίας. Και κανείς δεν λέει κουβέντα επί αυτού στο μέτρο που το κράτος αποτελεί την ιερή αγελάδα των κρατιστών τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς.

Ο Κ. Μητσοτάκης υπόσχεται λογικά λιγότερους φόρους προς ενίσχυση της επιχειρηματικότητας αλλά αποφεύγει να μας πει και τις αντίστοιχες περικοπές του κράτους που θα κάνει. Βεβαίως δεν είναι εποχές για τέτοια πράγματα, αλλά είναι και εποχές να ειπωθούν αλήθειες που δεν λέγονται. Ο Α. Τσίπρας φορτώνει το μοντελάκι στους δανειστές ενώ είναι γνωστό ότι αποτελεί πρόταση της κυβέρνησής του μετά από τις 17 ώρες διαπραγματεύσεων. Εκείνες οι λίστες με τους μεγάλους φοροφυγάδες που διαφημίζονταν από το ΣΥΡΙΖΑ ως το απόλυτο γιατρικό αγνοούνται. Οι πρόσφατες επιδεικτικές σπατάλες (ταξίδι στην Κούβα, γραφείο ΠΘ Θεσσαλονίκης, μετακλητοί, κλπ) είναι ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι το κράτος που ήξερε είναι και πάλι εδώ. Η κεντροαριστερά ως επιτομή του κρατισμού νομίζει ότι είμαστε ακόμα στις εποχές του Ανδρέα και του Σημίτη που και το κράτος μπορεί να είναι υπερτροφικό και η ανάπτυξη να τρέχει ως κατανάλωση. Και μάχεται γι αυτό.

Το πολιτικό σύστημα έχει εθιστεί να μην βλέπει μακρυά. Και όταν βλέπει διακρίνει μόνο το κομματικό του κέρδος. Το αντιλαμβάνεται ως κέρδος της χώρας αλλά μόνο τέτοιο δεν είναι. Αυτός είναι και ο λόγος που φτάσαμε έως εδώ. Έτσι ένας πολιτικός παλιάς κοπής πολύ δύσκολα θα μιλήσει συγκεκριμένα για εξορθολογισμό των εξόδων. Για συγχωνεύσεις δομών, καταργήσεις υπηρεσιών, απολύσεις άχρηστων ή πλεοναζόντων, ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων επιχειρήσεων, μείωση γραφειοκρατίας, εξωτερική αξιολόγηση από ανεξάρτητη αρχή και πραγματικά ενιαίο μισθολόγιο. Γιατί ο κάθε πολιτικάντης φαντάζεται ότι κάποια στιγμή θα κυβερνήσει και ο «στρατός» της υπηρεσίας που θα αναλάβει δεν πρέπει να έχει προηγούμενα μαζί του.

Η ΝΔ είναι υποχρεωμένη να αντιπολιτεύεται καθολικά την κυβέρνηση και να ζητάει εκλογές ως η διάδοχος του «θρόνου». Αποφεύγοντας να πει όλες τις αλήθειες. Μπορεί να διαθέτει μερικά μεγάλα φιλελεύθερα στελέχη αλλά σώμα και ψυχή ομνύουν στο κράτος - εργαλείο. Οι υπόλοιποι όμως μνηστήρες του χώρου και ειδικά οι προερχόμενοι από την Αριστερά είναι σαφές ότι δεν θέλουν να πέσει η κυβέρνηση. Θέλουν να της δώσουν ευκαιρίες να διορθώσει και να σταθεροποιηθεί  έτσι ώστε η πτώση της στις επόμενες εκλογές  να μη θεωρηθεί συντριβή.  Κάποιοι ενδεχομένως από ιδιοτέλεια προσβλέποντας σε μια ευρύτερη κεντροαριστερή κυβερνητική συνεργασία. Οι περισσότεροι όμως από πολιτική και ιδεολογική αντίληψη. Η παταγώδης πτώση της Αριστεράς θα σημάνει μια καίρια ήττα του κρατισμού τον οποίο και θεωρούν ως απαύγασμα του σοσιαλιστικού ιδεώδους. Θεωρούν ακόμα ότι η κοινωνική δικαιοσύνη απονέμεται μέσω επιδομάτων και προσόδων τις οποίες μοιράζει ως πατερούλης το «κοινωνικό κράτος» στους υπηκόους του. Η μακρόχρονη θητεία στα αριστερά θρανία φαίνεται.

 Οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι που αναφύονται σήμερα λόγω της ερντογανικής επιθετικότητας αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για συναινέσεις υπό την αιγίδα του κομματικού κράτους. Ήδη ακούγονται φωνές από παντού. Δώστε ένα φιλάκι ζωής στην αριστερή κυβέρνηση, είναι και οι Τούρκοι αφού… Μπορεί να είναι χάλια αλλά είναι σαρξ εκ της σαρκός μας. Βοηθήστε. Η μεταπολιτευτική αριστερή βουλγκάτα δεν πρέπει να χαθεί τόσο άδοξα, επειδή αυτοί οι διάκονοι είναι άχρηστοι. Υπάρχουν και άλλοι. Εμείς ίσως.  Το ελληνικό πελατειακό σύστημα είναι πολύ σκληρό για να πεθάνει. Ακόμα και μετά από 6 χρόνια κρίση. Οι πολίτες πάλι όχι.         




1 σχόλιο:

  1. Παρεμβαση.

    Διαβαζω οτι ο Σαμαρας θα μας εβγαζε απο την κριση, αλλα τα παρατησε γιατι οι αλλοι (ο ΣΥΡΙΖΑ) δεν ψηφιζαν τον ΠτΔ, οτι ο ΣΥΡΙΖΑ (μετα την Βαρουφακεια εποχη) το εσωσε -τελικα- το παιχνιδι, οτι ο Κυριακος που θα παρει οσονουπω την εξουσια🙂 θα τα καταφερει καλυτερα, κ.ο.κ.

    Η πολωση που παρατηρω ειναι ανεπιτρεπτη , διοτι εν πολλοις ΟΛΟΙ οι πολιτικοι μας ειναι «χαμενα κορμια» και καμμενα χαρτια.

    Αυτο που συμβαινει τα τελευταια 7 ετη ειναι οτι
    -ολοι οι κρατικοδιαιτοι ΔΥ προστατευθηκαν διοτι για τους περισσοτερους η μειωση των αποδοχων τους ειναι μια αναπροσαρμογη για την εργασια που δεν παραγουν ή παραγουν πλημμελως.

    -οι δε αυτοαπασχολουμενοι/ελ. επαγγελματιες συμπιεζονται απο την υποαπασχοληση και σε λιγο πολλοι θα συνταξιοδοτηθουν ή θα εξελθουν απο το επαγγελμα ενω το ανω 10% εχει ηδη λαβει μεγαλο μερος απο τον κυκλο εργασιων του κατω 70%.

    Αυτο που εχω να πω ειναι οτι εφοσον δεν εχουμε εθνικη αστικη ταξη, πατριωτες μεσοαστους και ελαχιστοι ελληνες ειναι πλεον προλεταριοι, μηπως πρεπει να δημιουργηουμε τις συνθηκες ωστε να δημιουργηθουν με ελαχιστα κινητρα συνεταιρισμοι
    πακιστανων και συρων σε αδεια εργοστασια και βιοτεχνιες, ακαλλιεργητα χωραφια,….
    μπαγκλαντεζων σε υφαντουργιες και βιοτεχνιες ενδυματων,
    κινεζων στο εμποριο,….
    αιγυπτιων στην αλιεια,….

    και μετα αυτοι θα εργαζονται και εμεις θα μετραμε τον παρα και θα καθοοομαστε !!!

    ΥΓ Εν τω μεταξυ οι Κτιριακές Υποδομές Α.Ε. που απασχολεί 330 εργαζομένους με ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ προσλαμβάνει άλλους 220, με άσχετη τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ –προφανώς κατόπιν συνεννόησης με τον ΣΥΡΙΖΑ– και εντάχθηκε ως άρθρο στον νόμο 4439/2016. Σημειωτέον δε ότι, πλην του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και των ΑΝΕΛ, τις προσλήψεις ψήφισαν τόσο η Εν. Κεντρώων όσο και το ΠΑΣΟΚ (!), ενώ οι μόνοι που είπαν «όχι» ήταν η Ν.Δ. και το Ποτάμι (η Χ.Α. ψήφισε «παρών»). Το δε θράσος όσων διατύπωσαν τη συγκεκριμένη τροπολογία είναι πραγματικά απύθμενο. Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι «εντάσσονται» λέει το άρθρο, «κατά παρέκκλιση κάθε αντίθετης ρύθμισης ή απόφασης (σ.σ.: του Αρείου Πάγου), σε κενές οργανικές θέσεις της εταιρείας “Κτιριακές Υποδομές” ή σε προσωποπαγείς θέσεις που θα συσταθούν στην ως άνω εταιρεία για το σκοπό αυτόν»!


    http://www.kathimerini.gr/886431/article/epikairothta/ellada/proslhyeis-se-organismo-xwris-logo?platform=hootsuite


    ΑπάντησηΔιαγραφή