ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Άννα Ελευθεριάδου-Γκίκα: Επιστολή στον «Μορφωμένο», κατά δική του δήλωση, κύριο Πολάκη

Δεν είμαι δημοσιογράφος του ΔΟΛ, δεν είμαι «τσιράκι» ή ευνοημένη κάποιας εξουσίας και κυρίως δεν είμαι γλείφτρα. Έχω λοιπόν κι εγώ το ηθικό πλεονέκτημα, που τόσο πολύ επικαλείται η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, να μιλώ. Θέλω, με όλο τον σεβασμό προς τον θεσμικό σας ρόλο και την εξαρτημένη -κατά κάποιον τρόπο- σχέση εργασίας μας, να σας ρωτήσω κάτι. Τα γεγονότα στα Μυριοκέφαλα Ρεθύμνου το Πάσχα του 2014 τα θυμάστε;
Διάβασα, κύριε Πολάκη, μια μακροσκελή και αναλυτική σας ανάρτηση στο Διαδίκτυο όπου υποστηρίζετε την πρακτική να ρίχνουμε και καμιά μπαλωθιά σε γάμους και γλέντια, είναι η παράδοσή μας. Λέτε ακόμη ότι δύο γενιές, εσείς κι οι γονείς σας, καταφέρατε να μορφωθείτε. Σε ένα περιβάλλον ορεινού χωριού, σε δύσκολες συνθήκες, φτώχεια, ανέχεια. Και μπράβο σας. Δυστυχώς το να τελειώσει κανείς ένα Πανεπιστήμιο δεν τον κάνει όμως αυτόματα και μορφωμένο.
Θεωρητικά η μόρφωση έπρεπε να σας φέρει πιο κοντά σ’ αυτό που λέμε πολιτισμική εξέλιξη, να σας απαγκιστρώσει από εμμονές και κακές πρακτικές. Να πείτε όχι στις άσκοπες μπαλωθιές... Μόλις τρία χρόνια πέρασαν από τότε που σε Πασχαλινό γλέντι στα Μυριοκέφαλα Ρεθύμνου, ανάμεσα σε συγγενείς και φίλους, σκοτώθηκε ένα νέο παιδί κατά λάθος. Δίπλα είναι τα Μυριοκέφαλα, μέχρι τα Σφακιά έφτασε κύριε Πολάκη ο ήχος από τη μοιραία σφαίρα που λάβωσε θανάσιμα τον Γυπαράκη. Τα αυτιά των μορφωμένων, πρέπει να ’ναι πιο ευαίσθητα σε τέτοιους ήχους κύριε Υπουργέ… Από τις παραδόσεις κρατάμε ό,τι μας εξελίσσει σαν κοινωνία και ρίχνουμε στο πηγάδι της λήθης ό,τι μας καθηλώνει. Το ότι χρησιμοποιούν ευρέως όπλα οι κακοποιοί κι οι παραβατικοί της Κρήτης, όπως επικαλείστε, δεν σας απαλλάσσει από την ευθύνη εσείς, οι κατά δική σας δήλωση «μορφωμένοι» των Σφακίων, να τα απαρνηθείτε.

Με λύπη (γιατί δεν ταιριάζει εδώ το «με εκτίμηση»)
Δρ. Άννα Ελευθεριάδου-Γκίκα
Ιατρός Ε.Σ.Υ
Νοσοκομείου Ρεθύμνου

2 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια πρώτα για το ήθος.που φαίνεται να σας διακρίνει.Όμως επειδή μας προέκυψε κάποιος Πολακης χάριν στον Τσιπρα (τον συνέταιρο του Καμένου και κολλητό του Παππα) δεν σημαίνει ότι
    Χάθηκε η λεβεντιά στην Κρήτη
    . Μάλλον για την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα πρόκειται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα πάρω το θάρρος να απαντήσω και εγώ στο θέμα που θέσατε. Και βέβαια δεν χάθηκε η λεβεντια στην Κρήτη. ¨Οπως και σε όλη την πατρίδα μας. Απλά πέσαμε πάνω σε κακές περιπτώσεις

      Διαγραφή