ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Κυνηγώντας τη ουρά μας

του Χρήστου Μήλιου από το Πολιτικό Κέντρο Θεσσαλονίκης
Η τελευταία απόφαση του Γιουρογκρούπ μας επανέφερε στην προ διμήνου κατάσταση. Αποφύγαμε τα χειρότερα. Διακινδυνεύσαμε να μείνουμε εκτός Ευρωπαϊκών προγραμμάτων με καταστροφικές συνέπειες για την Ελληνική οικονομία.
Η στρατηγική της «σκληρής διαπραγμάτευσης» αποδείχθηκε ότι αποτελεί μια στρατηγική υψηλού ρίσκου χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα (κι ας είχε την ευρύτερη λαϊκή συγκατάθεση). Όχι μόνο δεν αποτελεί κανενός είδους εναλλακτική λύση, στις σημερινές συνθήκες, αλλά  ενέχει τον κίνδυνο μιας γενικότερα αδιέξοδης εμπλοκής, ενός πισωγυρίσματος αλλά και μιας μεγάλης καταστροφής. Μετά την Κύπρο έχουμε ένα δεύτερο κατά σειρά περιστατικό αδιέξοδων εναλλακτικών αναζητήσεων. Καιρός είναι να βγάλουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα.
Μετά από ένα περιπετειώδες δίμηνο επιστρέφουμε εκεί που είχαμε μείνει, με σοβαρά εν τω μεταξύ  κόστη στην πραγματική οικονομία. Επιστρέφουμε δηλ. στο γνωστό Ευρωπαϊκό πλαίσιο  διαχείρισης της κρίσης και τα γνωστά  Ευρωπαϊκά προγράμματα. Οι διαπραγματεύσεις από δω και πέρα θα διεξάγονται μέσα σε αυτά τα αυστηρά πλαίσια. Όχι έξω και ενάντια σε αυτά. Η γενική αμφισβήτηση και απόρριψη των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, που εξέφρασε το προηγούμενο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ, με την απόρριψη της λιτότητας, των μνημονίων, της τρόϊκας κλπ., μετά την υπογραφή της νέας συμφωνίας χάνουν κάθε νόημα. Η «ηρωική» φάση του ΣΥΡΙΖΑ έλαβε τέλος.
Στο νέο καθεστώς αλλάζουν εντελώς τα πράγματα. Από την απόρριψη των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων περνάμε στην υλοποίησή τους. Από το σκίσιμο των μνημονίων στην εφαρμογή τους (με όποιες τροποποιήσεις και προσαρμογές). Από την γενικόλογη διαμαρτυρία και την άρνηση στην θετική προώθηση αλλαγών. Πρόκειται για εντελώς άλλο τοπίο.
Στο καθεστώς αυτό και στις υποχρεώσεις που συνεπάγεται θα μπορέσει να ανταποκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ;
Ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά την γνώμη μας, αδυνατεί να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες. Να υλοποιήσει μεταρρυθμιστικά προγράμματα. Αντίκειται στην φύση του. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι ένα κόμμα διαμαρτυρίας. Δεν είχε καμιά μεταρρυθμιστική ατζέντα, δεν έχει κανέναν μεταρρυθμιστικό προσανατολισμό. Δεν τον έχουν απασχολήσει ποτέ τέτοια πράγματα (και κάνει λάθος εδώ ο Σταύρος Θεοδωράκης και το Ποτάμι).

Στην καλύτερη περίπτωση θα προσπαθήσει να κάνει, κακήν κακώς, κάποιες ημι-μεταρρυθμίσεις, κάτω από την πίεση των «Ευρωπαϊκών θεσμών». Και σε αυτό το επίπεδο, των μεταρρυθμίσεων, θα υστερεί ακόμα και από τον Σαμαρά του δεύτερου εξάμηνου του 2014. Οι ημι-μεταρρυθμίσεις μπορεί να συντηρούν μια σχέση με την κοινωνία αλλά δεν εμφανίζουν κυβερνητικό έργο.

Είναι αναμενόμενο λοιπόν στο επόμενο τετράμηνο ότι θα υπάρξουν πλήθος τριβές με την Ε.Ε. άσχετα αν οι αντιστάσεις  του  ΣΥΡΙΖΑ  θα περιορίζονται και θα υποχωρούν. Δεν θα υπάρχει αποτελεσματικότητα στο κυβερνητικό έργο, γεγονός που θα οξύνει τα οικονομικά μας προβλήματα τα οποία θα απειλούνται και από το  συνεχώς διευρυνόμενο χρηματοδοτικό κενό. Ήδη  σε όλη την Ευρώπη έχει ξεκινήσει η συζήτηση για ένα τρίτο πακέτο διάσωσης με ότι συνεπάγεται κάτι τέτοιο.
Το Ελληνικό πρόβλημα λοιπόν δεν φαίνεται να διευθετείται. Διαρκώς ανακυκλώνεται και παίρνει  νέες διαστάσεις. Πρόκειται για ένα καθαρά πολιτικό πρόβλημα που συνίσταται στην αδυναμία μας σαν κοινωνία και σαν πολιτικό σύστημα να μεταρρυθμίσουμε το οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό μας καθεστώς. Να το εξευρωπαΐσουμε, να το κάνουμε σύγχρονο και αποτελεσματικό.
Τα πράγματα για το επόμενο τετράμηνο προμηνύονται εξαιρετικά δύσκολα. Εξαντλούμε συνεχώς τα περιθώρια της Ευρωπαϊκής ανεκτικότητας. Όλο και πιο δύσκολα τα Ευρωπαϊκά κοινοβούλια αποφασίζουν για την Ελλάδα. Τα περιθώρια στενεύουν. Δεν πρόκειται να μας δοθεί πολύς χρόνος ακόμα για να τον ξοδέψουμε χωρίς να κάνουμε τίποτα. Πολύ περισσότερο χρήματα που δεν θα πιάνουν τόπο.
Αν  το πρόβλημα είναι πολιτικό, πρέπει πολιτικά να το λύσουμε. Περάσαμε από την ουτοπία που ήθελε να αντιπολιτευθούμε και να ανατρέψουμε την Ευρωπαϊκή πολιτική αλλά και από την ουτοπία να αποτελέσουμε στην Ευρωζώνη μια εξαίρεση. Αυτά  τα δύο τα έκφρασε ο ΣΥΡΙΖΑ  και εκπροσωπούν το τωρινό αδιέξοδο.
Καιρός να προσανατολιστούμε θετικά  προς ένα Ευρωπαϊκό μέλλον.  Να  αφήσουμε πίσω ότι μας απομακρύνει από την Ευρώπη.  Μέσα από ένα τέτοιο  αυστηρό προσανατολισμό  μπορούμε μόνο να διασωθούμε και να επιβιώσουμε. Αλλιώς πρέπει να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε να αποχαιρετήσουμε το Ευρώ.
Μήλιος Χρήστος
Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 2015

1 σχόλιο:

  1. "Μας είχαν στήσει παγίδα οι πιο επιθετικές συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης, σε συνεργασία με την κυβέρνηση Σαμαρά, για να μας ρίξουν στα βράχια." Καπου τα εχουμε ξαναδιαβασει αυτα. Αλλαξε το Ευρωπης σε Αμερικης και το Σαμαρα σε Ομπαμα και γουαου, το μαντεψες, μιλανε ο Τσαβες και ο Μαντουρο για το τι φταιει στην Βενεζουελα. Οταν μπερδευεις ενα τετραμηνο ανασας που σου δωσανε με το σχοινι για να κρεμαστεις δεν υπαρχει σωτηρια.

    Δεν υπαρχει καμια δυναμη να επιβαλει ενα "αυστηρό προσανατολισμό". Ο υπαρχων προσανατολισμος του λαικισμου και της θεωριας του τζαμπα-μαγκα κοινωνικου κρατους (που αποδεχεται το 85%) καταληγει παντα στους παραδεισους των Τσαβεζ.

    Οταν αρχισουν στο Ποταμι να φορανε τις γραβατες που εβγαλε ο Καμμενος θα καταλαβαινουν καλυτερα τον Συριζα. Η γραβατα δειχνει και ενηλικιωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή