μη μαδας τη μαργαριτα

του Κώστα Ρεσβάνη από το protagon Την επόμενη εβδομάδα, όπως όλα δείχνουν, θα παρουσιαστεί στους Έλληνες πολίτες διακήρυξη που θα υπογράφουν 50 προσωπικότητες από τα πεδία της Πολιτικής, της Ακαδημαϊκής Κοινότητας, της Επιστήμης, της Τέχνης, του κόσμου των Ιδεών και της Σκέψης και της Κοινωνίας των Πολιτών. Είναι αυτό που λέμε ένας φορέας της Κεντροαριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας ή του τρίτου πόλου ή με την κωδική ονομασία «Ελιά», που παραπέμπει στο ιταλικό ανάλογο. Φιλοδοξία της είναι να καλύψει τον πολιτικό χώρο πέραν της Δεξιάς έως την όχθη της νεοκομμουνιστικής Αριστεράς. Να δημιουργήσει δηλαδή μια ομπρέλα όπου θα συστεγασθούν κόμματα, πολιτικές κινήσεις και προσωπικότητες με προοδευτική, μεταρρυθμιστική και φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση. Μια ομόψυχη σύμπλευση πολιτών του δημοκρατικού κανόνα απέναντι στις μεγάλες δυσκολίες και στις προκλήσεις των καιρών. Πρωτόγνωρο εγχείρημα που πιστεύεται πως αν πετύχει θα αλλάξει, στο προβλεπτό μέλλον, τον πολιτικό χάρτη της χώρας. Έχ...

1. Από μικροί μάθαμε να μισούμε τους Εβραίους. Μας λέγαν ότι είχαν σταυρώσει το Χριστό. Ήταν κακοί άνθρωποι. Αργότερα, μπερδευτήκαμε λίγο όταν ακούσαμε ότι ο Χίτλερ τους έστελνε στα κρεματόρια, αλλά υποθέσαμε ότι ήταν μια διένεξη μεταξύ κακών. Δεν μας αφορούσε και πολύ. Μιλούσαμε για την Αντίσταση, το Στάλινγκραντ και την απόβαση στη Νορμανδία αλλά δεν μιλούσαμε πολύ για το Ολοκαύτωμα. Όταν μεγαλώσαμε και πήγαμε στο Πανεπιστήμιο  μισούσαμε τους Αμερικάνους και νιώθαμε ευτυχείς που αυτοί υποστήριζαν τους Εβραίους, τους οποίους, ούτως ή άλλως, εμείς μισούσαμε. Ήταν τότε που μάθαμε να αγαπάμε τη Φατάχ, τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και ότι άλλο φρικιαστικό κυκλοφορούσε στην περιοχή επειδή ζωνόταν δυναμίτη και τίναζε τα γυναικόπαιδα στον αέρα. Τα γυναικόπαιδα των Εβραίων.  Στην άθλια διαμάχη των στρατοκρατών εγκληματιών και των δύο πλευρών, εμείς σταθερά μισούσαμε τους Εβραίους. Γενικώς. Ώσπου ο Σαμαράς αποφάσισε να χτυπήσει τη ΧΑ. Τότε μπήκαμε στα χοντρά διλήμματα. Ο δεξιός ο ...

«Κουρσούμ Τζαμί Τρίκαλα» του Συμεών Σολταρίδη Στις 15 Οκτωβρίου ο Μουσουλμανικός κόσμος γιορτάζει μία από τις μεγαλύτερες του θρησκευτικές γιορτές. Την εορτή της «θυσίας» , το Κουρμπάν Μπαϊράμι. Έτσι και πάλι οι στήλες των εφημερίδων, οι εικόνες των τηλεοράσεων θα κατακλυστούν από φωτογραφίες, σχόλια , ειδήσεις για το πού θα τελέσουν οι Μουσουλμάνοι που ζούνε ή θα επισκεφτούν  την Ελλάδα,  την προσευχή τους. Θα ακουστούν και πάλι διάφορες φωνές. Οι ακραίες , οι οποίες είναι κάθετες εναντίον όχι μόνο στην ίδρυση Μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα, αλλά και στην παραχώρηση από το Υπουργείο Πολιτισμού , άλλων τεμενών που βρίσκονται , εν είδη μουσείου, σε άλλα μέρη της Ελλάδας για την τέλεση των θρησκευτικών υποχρεώσεων των πιστών. Υποστηρίζουν, μάλλον, «το εάλλω η Ελλάδα υπό των αλλοθρήσκων» αν διαβάσει κανείς τις παράτυπες φωνές τους , που  δημοσιεύονται στα ΜΜΕ , στις ιστοσελίδες και στον ηλεκτρονικό τύπο. Φυσικά υπάρχουν και οι άλλες φωνές, οι αντικειμεν...

Προς αναπτυξιολόγους, μνημονιακούς και παρακείμενους της Μαρίας Αντουανέτας νεοφιλελεύθερους, όπως επίσης και προς επαναστάτες που αρέσκονται σε ηρωικές ήττες της αριστεράς. Τίτος Πατρίκιος – Σε βρίσκει η ποίηση – Αθήνα 2012 Εκεί που στριμώχνεσαι στο λεωφορείο επιστρέφοντας στο σπίτι Που γυρνάς από γραφείο σε γραφείο ζητώντας μια δουλειά Που επιχειρεί να σε ταπεινώσει ένας ψηλότερα ιστάμενος Που εκτοπίζεσαι από πειθήνιους νεοφερμένους Που χαίρεσαι για τα καλά λόγια που ειπώθηκαν για σένα Που θα ‘θελες ν’ ακούσεις κι άλλα κι ας μην τ’ ομολογείς Εκεί που πατάς γκάζι στα 180 με το καινούργιο σου αυτοκίνητο Που δεν τσιγκουνεύεσαι άλλο στα δώρα που προσφέρεις Που φλυαρείς, ψιλογκομενίζεις, πας να φρεσκάρεις τη φιγούρα σου Που ξάφνου μέσα στην επιπολαιότητα έχεις μιάν έκλαμψη ευφυΐας Εκεί που αρνιέσαι την υποχρεωτική κατάργηση της μοναξιάς Που δεν αποδέχεσαι την καθεστωτική επιβολή της ευτυχίας Που νιώθεις κυρίαρχος του παιγνιδιού ενώ είσαι χαμένος από...

του Πέτρου Παπασαραντόπουλου από το books of journal Έχει παρατηρηθεί ότι σε κοινωνίες σε κρίση, σε κοινωνίες σε μεταβατικό καθεστώς όπου το παλιό πεθαίνει αλλά το νέο δεν έχει ακόμα αναδυθεί, αναπτύσσονται σε σημαντικά τμήματα του πληθυσμού νοσταλγικές τάσεις, με κύριο χαρακτηριστικό την εξιδανίκευση του παρελθόντος και τη νοερή απόδραση από την τρέχουσα πραγματικότητα  [1] . Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο στις μετακομμουνιστικές κοινωνίες της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων. Έχει μελετηθεί ιδιαίτερα και έχει οδηγήσει σε επιστημονικές διαπιστώσεις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες. Η O stalgie  [2]  στην Ανατολική Γερμανία, η Titostalgia και η Yugo - nostalgia  [3]  στα περισσότερα από τα νεοπαγή κράτη που προέκυψαν μετά τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας (ακόμα και στο Κόσοβο όπου η επίσημη πολιτική επιδιώκει ενεργά να εξαλείψει κάθε ίχνος μνήμης από τη γιουγκοσλαβική περίοδο), η Ceausescu - nostalgia  [4]  στη Ρουμανία, η νοσ...

του Θάνου Τσουμαλάκου Μήπως βολεύει  η Χρυσή Αυγή  το πολιτικό σύστημα   ή  γιατί τα μέσα ενημέρωσης είναι τόσο «αντιφασιστικά»; Στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά, πως τα μέσα ενημέρωσης υπακούουν  στον νόμο των Weber-Fechner, που δηλώνει περίπου πως το μέγεθος του αισθήματος είναι ανάλογο προς τον λογάριθμο του ερεθίσματος, δηλαδή η πραγματική επιρροή με την φαινόμενη επιρροή απέχουν σημαντικά.  Ετσι, στο πολιτικά ακαλλιέργητο περιβάλλον μας, η κατανόηση δεν είναι γραμμική αλλά λογαριθμική (να μην το παρακάνω με τα μαθηματικά), για αυτό βομβαρδίζουν ανηλεώς το Mega, Αλφα, Αντένα, Star, κλπ., με γιγάντιες δόσεις ενημέρωσης.  Βέβαια, το παραπάνω δεν συνδέεται με την αξιολόγηση της δολοφονίας του άτυχου Παύλου Φύσσα, αλλά μονον με το πώς την διαχειρίζονται τα μέσα ενημέρωσης. Τα μέσα, όμως, δίνουν τον παλμό, υπάρχουν και αναλύσεις πιο τεκμηριωμένες,  “Ο ελληνικός καπιταλισμός αντεπιτίθεται μέσ...

Χριστίνα Πουλίδου  από το protagon Πού να πάρουμε είδηση τι έγινε στη Λαμπεντούζα, τις μέρες που είχαμε όλοι καρφωθεί στις τηλεοράσεις και στην επικαιρότητα της «Χρυσής Αυγής»… Καθυστερημένα, αλλά νομίζω επιβεβλημένα, επιστρέφω στο θέμα - και για εισαγωγή δείτε τα νούμερα: 16.000 νεκροί βρέθηκαν στη Μεσόγειο τα τελευταία 20 χρόνια, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των επιζώντων, ενώ κατά τις υπηρεσίες του ΟΗΕ, στην ταραγμένη περίοδο των αραβικών εξεγέρσεων - στους πρώτους 5 μήνες του 2011 - πνίγηκαν στα μεσογειακά νερά 1.500 άνθρωποι…. Σε δημοσίευμα της «Monde» που αναφέρεται στο ναυάγιο της Λαμπεντούζα – με 130 νεκρούς και 200 αγνοούμενους, δυστυχισμένοι όλοι φυγάδες απ΄ τη Σομαλία και την Ερυθραία – υπογραμμίζεται ότι πρόκειται για «θανάτους αθόρυβους», που επαναλαμβάνονται σε τακτά διαστήματα και που όμως δεν ανακόπτουν την επιθυμία όσων αναζητούν στο ρίσκο μια «λύση επιβίωσης». Στην Ιταλία, όπου διαπιστώθηκε ότι τρία αλιευτικά πέρασαν (χωρίς να σταματήσουν) δίπλα απ΄ το σκάφο...