ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Σε βρίσκει η ποίηση



Προς αναπτυξιολόγους, μνημονιακούς και παρακείμενους της Μαρίας Αντουανέτας νεοφιλελεύθερους, όπως επίσης και προς επαναστάτες που αρέσκονται σε ηρωικές ήττες της αριστεράς.

Τίτος Πατρίκιος – Σε βρίσκει η ποίηση – Αθήνα 2012

Εκεί που στριμώχνεσαι στο λεωφορείο επιστρέφοντας στο σπίτι
Που γυρνάς από γραφείο σε γραφείο ζητώντας μια δουλειά
Που επιχειρεί να σε ταπεινώσει ένας ψηλότερα ιστάμενος
Που εκτοπίζεσαι από πειθήνιους νεοφερμένους
Που χαίρεσαι για τα καλά λόγια που ειπώθηκαν για σένα
Που θα ‘θελες ν’ ακούσεις κι άλλα κι ας μην τ’ ομολογείς
Εκεί που πατάς γκάζι στα 180 με το καινούργιο σου αυτοκίνητο
Που δεν τσιγκουνεύεσαι άλλο στα δώρα που προσφέρεις
Που φλυαρείς, ψιλογκομενίζεις, πας να φρεσκάρεις τη φιγούρα σου
Που ξάφνου μέσα στην επιπολαιότητα έχεις μιάν έκλαμψη ευφυΐας
Εκεί που αρνιέσαι την υποχρεωτική κατάργηση της μοναξιάς
Που δεν αποδέχεσαι την καθεστωτική επιβολή της ευτυχίας
Που νιώθεις κυρίαρχος του παιγνιδιού ενώ είσαι χαμένος από χέρι
Που βγαίνεις με σημάδια απ’ τους λαβύρινθους της πολιτικής
Εκεί που αγωνιάς για τα αποτελέσματα μιας αξονικής
Που στενοχωριέσαι για τις αρρώστιες και μακρινών σου ανθρώπων
Που ελπίζεις πως όλοι θα βγουν γεροί από το νοσοκομείο
Εκεί που σταματάς τα πάντα ενώ τρέχουνε οι προθεσμίες
Που περνάς βδομάδες ψάχνοντας τη λέξη που ακριβώς χρειάζεται
Ώσπου ένας άλλος μέσα σου σε απαλλάσσει, αναλαμβάνει να το κάνει
Εκεί που λες όλα αυτά είναι αστεία μπρός στο κυνήγι του ψωμιού
Κι ‘ έπειτα βλέπεις ότι χωρίς τις λέξεις τίποτα δεν αποκτά υπόσταση
Εκεί απάνω σε βρίσκει η ποίηση .


Για την αντιγραφή : Βασίλης Παππάς – εκπαιδευτικός  

2 σχόλια:

  1. Απευχομαι ομως την επαναληψη της "βιντεοκασετας" του ιδιου ποιητου, εφοσον απ΄οτι γνωριζω δεν εχει αποκηρυξει αυτο το εξαιρετικο και ευστοχο τετραστιχο.

    .Και δυστυχως δεν υπαρχουν ενδειξεις περι αλλαγης νοοτροπιας στους ελληνες "αναπτυξιολόγους, μνημονιακούς και παρακείμενους της Μαρίας Αντουανέτας νεοφιλελεύθερους, όπως επίσης και προς επαναστάτες που αρέσκονται σε ηρωικές ήττες της αριστεράς."

    Η ΒΙΝΤΕΟΚΑΣΕΤΑ [Τίτος Πατρίκιος]

    Κι αν γύριζε ο χρόνος πίσω στην αρχή
    όπως γυρίζει πίσω μια βιντεοκασέτα
    το ίδιο αδέξια, με την ίδια ταραχή
    τα ίδια θα κάναμε, άστα και γάμησε τα.

    Για την επικαιρη αντιγραφη- μηνυμα κινδυνου.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παντελής Σταυρουλάκης11 Οκτωβρίου 2013 - 12:43 π.μ.

    Όμορφη επιλογή Λεωνίδα!

    Και αφού νιώθω βδομάδες ολόκληρες να ψάχνω τη λέξη, πιάνομαι τώρα απ' το πρώτο μέρος στο εισαγωγικό σημειώμα του ποιητή και αναρωτιέμαι:

    Πόσο νεο φιλελέ - τεχνοκρατική μπορεί να είναι τελικά η σύνθεση της νέας κεντροαριστεράς;

    Οι επιτήδειοι της τεχνοκρατίας και του νεοφιλελευθερισμού, βρήκαν πρόσφορο έδαφος για την πρόταση και την υβριδική μεταμφύτευση των πλέον απολίτικων πρακτικών του δόγματος.

    Δεν ανήκω στην παράταξη που θέλει να εξυμνεί "ηρωικές ήττες" της αριστεράς ή μεταφυσικούς θριάμβους της, μέσα από αστοιχείωτες ανατροπές στον χάρτη.

    Το θέτω ως όσο πιο έμπρακτα μπορώ: Μιλάμε για μεταρρυθμίσεις μέσω των ιδιωτικοποιήσεων π.χ. των ΔΕΚΟ ενώ βλέπουμε, ότι σε πιο ανεπτυγμένες απ' την δική μας χώρες, αυτό αποβαίνει επιζήμια στην οικονομία της αγοράς και επιβαρυντικά για τη δημόσια και οικονομική ζωή των πολιτών αφού στερεί σε αυτούς στοιχειώδεις παροχές και αγαθά πρόνοιας.

    Είναι η απάντηση, ότι αφού τα κάναμε σαν τα μούτρα μας, βρισκόμαστε σε μονόδρομο αποδοχής των μέτρων αυτών και βλέπουμε;

    Ακούγεται, όπως το διατυπώνω, σαν πέπλο θεωρητικής αμφιβολίας και μόνο (;) εντούτοις νομίζω υπάρχει ουσιαστικό πολιτικό αντίκρισμα σε επίπεδο εγχειρήματος. Επίσης υποθέτω, πολλοί από 'μας αναρωτιούνται το ίδιο.

    Πρόσφατα άκουσα και θέλω να μεταφέρω το ίδιο ερώτημα, όπως το διατύπωσε επώνυμος της φιλοσοφίας στο πλαίσιο τηλεοπτικής συζήτησης:

    "Είναι δυνατόν να αντιπαραθέσουμε στην κρίση, στην πολιτική αναταραχή, στη διάρρηξη του δημόσιου βίου και του κοινωνικού ιστού, περισσότερο ενισχυμένους τους παράγοντες που εν πολλοίς τα προκάλεσαν;!" (ίσως έχω παραφράσει το ακριβές)


    ΑπάντησηΔιαγραφή