Αναρτήσεις

Ναι ή όχι στο κούρεμα του χρέους;

Εικόνα
του Κώστα Καρκαγιάννη από την Athens Voice Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι  για να υποστηρίξει κανείς ότι θα πρέπει να κουρευτεί το ελληνικό δημόσιο χρέος. Δυστυχώς, υπάρχουν και ορισμένοι άλλοι λόγοι που σε αναγκάζουν να σκεφτείς ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Και ότι η λύση του κουρέματος, ίσως να μην είναι η ιδανική. Ένας καλός λόγος για να κουρευτεί  το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το θηριώδες ύψος του. Το τρίτο τρίμηνο του 2013 ήταν στο  171,8%  του ΑΕΠ. Υπάρχουν άλλες χώρες με ακόμη υψηλότερο χρέος (η Ιαπωνία), αλλά καμία με τα χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας. Δηλαδή με πολύ μικρή παραγωγική βάση, με πολύ περιορισμένες εξαγωγές, με μεγάλο, πολυδάπανο και κυρίως αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα. Αναλογιζόμενος κανείς αυτούς τους δύο παράγοντες , το ύψος του χρέους και τη δομή της ελληνικής οικονομίας, αναγκαστικά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο. Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη αν θυμηθεί κανείς (και ...

Τι θέλει η Δημοκρατική Παράταξη

Εικόνα
Η ομιλία του Πασχάλη Αγανίδη στην εκδήλωση των 58 στην Πετρούπολη (17-02-2014) Είμαστε εδώ γιατί μας συνδέουν 3 μεγάλα πράγματα. Μία κοινή ματιά σε όσα συμβαίνουν . Ακόμα και όταν όλα υποχωρούν γύρω μας, όταν ο θυμός και ο φόβος υπαγορεύουν τις συμπεριφορές των ανθρώπων, η δική μας ματιά παραμένει δημοκρατική και προοδευτική. Δεν υποκύπτουμε ούτε στο λαϊκισμό ούτε στις κραυγές των εύκολων εξηγήσεων. Ο κόσμος είναι πιο πολύπλοκος από ποτέ. Και αν θέλουμε να τον αλλάξουμε, πρέπει να πρώτα να τον κατανοήσουμε. Ακόμα και αν αυτό δίνει την δυνατότητα στους πολιτικούς μας αντιπάλους να μας κάνουν κριτική για αμηχανία ή αδυναμία. 2. Μία κοινή αγωνία . Ότι μετά από 5 χρόνια κρίσης, έχει επιτευχθεί η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, έχουν διορθωθεί οι μεγάλες δημοσιονομικές και οικονομικές ανισορροπίες που έφεραν την χρεοκοπία, αλλά αυτό επιτεύχθηκε με ένα δραματικό κόστος, πολύ υψηλότερο από το προσδοκώμενο, πολύ μεγαλύτερο από κάθε άλλη χώρα. Και αυ...

Θέλετε να γίνουμε Ελβετία;

Εικόνα
Tα πρόσφατα δημοψηφίσματα στην Ελβετία σχολιάστηκαν ποικιλοτρόπως και στην Ελλάδα. του   Πέτρου Βουρλή  από το the PressProject Δυστυχώς για άλλη μία φορά φαίνεται να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος. Αντί να δούμε την θαυμαστή αυτή διαδικασία μέσω της οποίας  οι Ελβετοί πολίτες συμμετέχουν στο πολιτικό γίγνεσθαι για οτιδήποτε και οποτεδήποτε το επιθυμούν,  εστιάζουμε στο αποτέλεσμα που αφορά εντέλει μόνο τους Ελβετούς και την κοινωνία τους. Με αφορμή διάφορα κείμενα και σχόλια τα οποία διαβάσαμε στο διαδίκτυο, θα σημειώσω κάποια πολύ συχνά λάθη που κάνουν όσοι αναγκάζονται, μάλλον με κάποια δυσαρέσκεια, να μιλήσουν για τα δημοψηφίσματα ως θεσμό. 1. Η πλειοψηφία στο συγκεκριμένο  δημοψήφισμα  ήταν ισχνή (50,3%) αλλά η συμμετοχή ανήλθε στο 55,8%. Το 2011 η συμμετοχή των Ελβετών στις  εκλογές  για την ανάδειξη της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης ήταν 49,1%. Θα μπορούσε έτσι να πει κανείς ότι οι Ελβετοί δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το π...

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΩΝ 58 (16-2-2014)

Εικόνα
Οι 58 στηρίζουν και συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια των δυνάμεων του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου στις ευρωεκλογές. Καθώς η αντιπαράθεση παίρνει χαρακτηριστικά εθνικών εκλογών, είναι ανάγκη να μην περάσει η πόλωση που επιδιώκει ο μικρός δικομματισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτό το σκηνικό οι πολίτες, τα κόμματα, οι κινήσεις και τα στελέχη της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης πρέπει να αντιτάξουν το όπλο της συνεργασίας και της ανανέωσης ταυτόχρονα. Οι 58 αγωνίζονται μαζί με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της ηπείρου μας και με ιδιαίτερη αναφορά στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, για μια αλλαγή στην Ευρώπη που θα πει ούτε λιτότητα ούτε λαϊκισμός. Ο αγώνας θα πρέπει να δοθεί στο όνομα της Παράταξης και με το πνεύμα παράταξης. Θα πρέπει να εκπροσωπείται από ένα ψηφοδέλτιο αξιοκρατικό, ανανεωτικό που θα προκύψει από συναινετική διαδικασία και θα έχει την έγκριση όλων των μερών. Η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού με την ανάδειξη στελεχών από τις νεώτερες γενιές είναι καθολικό αίτημα ...

H Κύπρος θωρεί μπροστά

Εικόνα
του Βασίλη Καραγιάννη από την Athens Voice Υπάρχει ένα ανεπανάληπτο  πολιτικό «παράθυρο ευκαιρίας» για την επίλυση του κυπριακού και την επανένωση του νησιού, στο πλαίσιο της ΕΕ. Παρακολουθώντας τις εξελίξεις  στην οικονομία του νησιού σε συστηματική βάση, εκτιμώ ότι αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πιο ευνοϊκά για την επίλυση. Στηρίζω αυτή την άποψη σε τρία δεδομένα: 1.Λόγω της κυπριακής οικονομικής κρίσης,  η συζήτηση για την επανένωση έχει επανέλθει σε πιο ρεαλιστική βάση. Μετά το περσινό σπάσιμο της τραπεζικής φούσκας στο νησί, κατά το 2013 το ΑΕΠ εκτιμάται ότι μειώθηκε κατά -6%. Επίσης, αναμένεται ότι θα μειωθεί κατά -4% το 2014. Η Κύπρος αντιμετωπίζει σήμερα δύο σοβαρά οικονομικά ζητήματα: α) την ανεργία που έχει ξεπεράσει το 17% και β) το μεγάλο ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων και την αποτελεσματική αναδιάρθρωση των κυπριακών τραπεζών. Οι αρνητικές εξελίξεις στο μέτωπο της οικονομίας, πιέζουν για την αναδιαμόρφωση του παρωχημένου παραγωγικού ...

Οι κρυφές ατζέντες και οι πραγματικές προκλήσεις

Εικόνα
Βασίλης Βαμβακάς από τη Μεταρρύθμιση Είναι προφανές ότι η πρωτοβουλία για τη δημοκρατική προοδευτική παράταξη βρίσκεται σε μια πολύ κρίσιμη καμπή. Βρισκόμαστε στο πρώτο μεγάλο σταυροδρόμι. Είναι η ώρα που πολλά θα ξεκαθαρίσουν. Μετά το πρώτο μεγάλο βήμα, την πρόσκληση των 58, την ανταπόκριση του ΠΑΣΟΚ, σημαντικών κινήσεων και τις μεγάλες εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν σε όλη την Ελλάδα, περνάμε στο πρώτο ουσιαστικό πείραμα. Πως θα πάρει πολιτική σάρκα και οστά όλη αυτή η πολιτική ενέργεια; Πως θα διατηρηθεί αυτό το μοναδικό πλησίασμα ανθρώπων που είτε έχουν ξαναβρεθεί στο παρελθόν και χάθηκαν στην πορεία είτε συναντιόνται σήμερα για πρώτη φορά; Το πρώτο σπουδαίο στοίχημα είναι οι ευρωεκλογές. Για να το κερδίσουμε όμως πρέπει να το παίξουμε. Και για να το παίξουμε πρέπει να μπουν διαφανείς συναινετικοί κανόνες που όλοι θα σεβαστούν. Σε αυτό έχουμε καθυστερήσει σημαντικά. Τα νέα πολιτικά ήθη που πρεσβεύουμε επιτάσσουν πρώτα την αυτοκριτική μας και έπειτα να περνάμε στην κριτική τω...

Πώς θα προχωρήσουμε λοιπόν;

Εικόνα
του Ευθύμη Δημόπουλου Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστοι μήνες από τη συγκρότηση της κίνησης των «58» και δε θα έπρεπε να ξεχνάμε τους λόγους που τη γέννησαν. Ας τους θυμηθούμε αδρά: • Η χώρα χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο που θα την οδηγήσει στη μεταμνημονιακή εποχή. Το ελληνικό κομματικό σύστημα δείχνει ανεπαρκές να διαχειριστεί τη χρεωκοπία της χώρας και καθηλώνει την προσπάθεια ανασυγκρότησης. • Η αναμόρφωση του κομματικού συστήματος είναι μέρος της εθνικής ανασυγκρότησης. • Ένα σημαντικό τμήμα πολιτών που ενστερνίζονται τις παραπάνω θεμελιακές παραδοχές έχει μείνει χωρίς εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο ή στην καλύτερη περίπτωση υποεκπροσωπείται. Οι πολίτες αυτοί με σαφή φιλοευρωπαϊκό και δημοκρατικό αυτοπροσδιορισμό ζητούν να υπερβούν την κοινοβουλευτική τους μειονεξία στηρίζοντας μια ενωτική και ανανεωτική (σε ιδέες και πρόσωπα) πολιτική κίνηση. Η συζήτηση που διεξάγεται στις τοπικές επιτροπές που απαρτίζονται από υποστηρικτές της κίνησης των 58, στο διαδίκτυο και στο...