ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Ναι ή όχι στο κούρεμα του χρέους;


του Κώστα Καρκαγιάννη από την Athens Voice
Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι για να υποστηρίξει κανείς ότι θα πρέπει να κουρευτεί το ελληνικό δημόσιο χρέος. Δυστυχώς, υπάρχουν και ορισμένοι άλλοι λόγοι που σε αναγκάζουν να σκεφτείς ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Και ότι η λύση του κουρέματος, ίσως να μην είναι η ιδανική.
Ένας καλός λόγος για να κουρευτεί το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το θηριώδες ύψος του. Το τρίτο τρίμηνο του 2013 ήταν στο 171,8% του ΑΕΠ. Υπάρχουν άλλες χώρες με ακόμη υψηλότερο χρέος (η Ιαπωνία), αλλά καμία με τα χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας. Δηλαδή με πολύ μικρή παραγωγική βάση, με πολύ περιορισμένες εξαγωγές, με μεγάλο, πολυδάπανο και κυρίως αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα.
Αναλογιζόμενος κανείς αυτούς τους δύο παράγοντες, το ύψος του χρέους και τη δομή της ελληνικής οικονομίας, αναγκαστικά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο. Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη αν θυμηθεί κανείς (και πώς να το ξεχάσει;) ότι η ανεργία στην Ελλάδα ήταν τον περασμένο Οκτώβριο 27,8% και η ανεργία των νέων 57,9%. Η εικόνα σκοτεινιάζει και άλλο αν σκεφτείς ότι οι Έλληνες που έχουν δουλειά είναι 3 εκατομμύρια 600 χιλιάδες και οι Έλληνες που δεν έχουν (άνεργοι και οικονομικά ανενεργοί) είναι 4 εκατομμύρια 747 χιλιάδες. Πώς οι εργαζόμενοι Έλληνες θα καταφέρουν να υποστηρίξουν τους άνεργους και τους συνταξιούχους –ένα κράτος που θα δαπανήσει το 2014 το 42,1% του ΑΕΠ για να καλύψει τις πρωτογενείς του δαπάνες και τους τόκους για την εξυπηρέτηση του χρέους– παραμένει μυστήριο.
Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο ούτε από πολιτικής άποψης. Τέσσερα χρόνια μετά τη χρεοκοπία της Ελλάδας σχεδόν όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα εξακολουθούν να έχουν ως βασική τους προτεραιότητα την προστασία του πελατειακού τους δικτύου. ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, που αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν τα προηγούμενα χρόνια το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, απειλούνται με αφανισμό, κυρίως διότι νόμισαν ότι μπορούν να είναι υπηρέτες δύο αφεντάδων: του Μνημονίου και των πελατειακών τους συμφερόντων. Φυσικά δεν τα κατάφεραν, με αποτέλεσμα η δημοσιονομική προσαρμογή να έχει επιτευχθεί χωρίς να έχουν εξαλειφθεί τα αίτια που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία, συνεπώς τα αποτελέσματα είναι προσωρινά. Οι επερχόμενες ευρωεκλογές και δημοτικές εκλογές είναι πολύ πιθανό να δείξουν πως ούτε ο δεύτερος αφέντης έμεινε ικανοποιημένος, αποσταθεροποιώντας ακόμη περισσότερο μια κυβέρνηση που διαθέτει πλειοψηφία μόλις τριών εδρών στη Βουλή.
Γιατί, λοιπόν, δεν πρέπει να κουρευτεί το χρέος της Ελλάδας, μιας χώρας χρεοκοπημένης οικονομικά και πολιτικά; Διότι απλούστατα το μεγαλύτερο μέρος του χρέους το έχουμε απέναντι στους εταίρους μας στην Ευρωζώνη. Το 2014 η Ελλάδα θα χρωστάει 320,1 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 235,7 δισ. σε κράτη της Ευρωζώνης και στο ΔΝΤ. Η Ευρωζώνη φαίνεται αποφασισμένη να αναδιαρθρώσει μια ακόμη φορά ένα μέρος των δανείων, με στόχο το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους να κυμαίνεται τα επόμενα χρόνια μεταξύ 3%-4% του ελληνικού ΑΕΠ. Το χρέος μας θα εξακολουθήσει να είναι υπερβολικά μεγάλο, αλλά τουλάχιστον θα μπορούμε να το εξυπηρετούμε.
Βέβαια, με τόσο μεγάλο χρέος η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού τα επόμενα χρόνια, δηλαδή θα είναι ευάλωτη σε κάθε ξαφνική μεταβολή της διάθεσης των επενδυτών. Αν αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό κράτος δεν θα μπορεί να δανείζεται τόσο εύκολα, ε, δεν είναι τόσο κακό αν θυμηθεί κανείς πού «επένδυσε» το Δημόσιο τα προηγούμενα δανεικά. Δυστυχώς αυτό σημαίνει ότι και οι ελληνικές ιδιωτικές επιχειρήσεις θα έχουν υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης εξαιτίας της μειωμένης φερεγγυότητας του ελληνικού κράτος.
Το βασικό ερώτημα παραμένει, πώς θα παρουσιαστούμε στους εταίρους μας, ορισμένοι εκ των οποίων είναι φτωχότεροι από εμάς, και θα απαιτήσουμε να μας χαρίσουν τα χρήμαά τους; Θα ήταν ανήθικο και από πολιτικής άποψης επιζήμιο να επιδιώξουμε το κούρεμα του ελληνικού χρέους.
Η κατάλληλη στιγμή για το κούρεμα του χρέους ήταν το 2010, προτού αρχίσει η μεταφορά του από τις πλάτες των ιδιωτών πιστωτών στις πλάτες των φορολογουμένων της Ευρωζώνης. Χάσαμε εκείνη την «ευκαιρία» γιατί δεν είχαμε κανένα σύμμαχο που να υποστηρίζει ότι πρέπει να κουρευτούν οι ιδιώτες πιστωτές και γιατί η γερμανική και η γαλλική κυβέρνηση δεν ήθελαν επ’ ουδενί να επωμιστούν μια δεύτερη διάσωση των τραπεζών τους μετά το 2008. Ήταν ανήθικη η απόφαση για μεταφορά του ελληνικού χρέους από τον ιδιωτικό στο δημόσιο τομέα, αλλά εκείνη την απόφαση την πήραν οι ηγέτες της Ευρωζώνης, όχι εμείς. Εμάς, μας επιβλήθηκε.
Οπότε το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι, αντί να διεκδικήσουμε το «κούρεμα» του χρέους μας, να ζητήσουμε περισσότερη χρηματοδότηση από την Ε.Ε. ώστε και να εκσυγχρονίσουμε τις υποδομές μας και τη λειτουργία του ελληνικού κράτους προκειμένου να προσφέρει στους πολίτες του καλύτερες υπηρεσίες με μικρότερο κόστος.
Ακόμη χρησιμότερο ώστε να γίνει το χρέος μας βιώσιμο θα ήταν να ασχοληθούμε με τα θεμελιώδη προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, με πρώτα και καλύτερα την εξαιρετικά προβληματική λειτουργία της δικαιοσύνης, τη βελτίωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού και του δογματισμού (ας μην ξεχνάμε ότι στις δημοσκοπήσεις τρίτο κόμμα είναι η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή), τη διαφθορά και το φορολογικό σύστημα, το συνταξιοδοτικό σύστημα και βέβαια τις πελατειακές σχέσεις.

1 σχόλιο:

  1. Να το δώσουμε σε ΜΚΟ
    Atlas Shrugged

    ΥΓ Μετά τον εμφύλιο θα κουρευτεί αυτοδίκαια το χρέος

    ΑπάντησηΔιαγραφή