μη μαδας τη μαργαριτα

Από το Liberal Το εντυπωσιακό νέο πακέτο της ΕΚΤ που ανακοινώθηκε χθες περιλαμβάνει, εκτός από την ιστορική μείωση του βασικού επιτοκίου στο 0%, και μια πρωτοφανή επιθετική παροχή ρευστότητας στην ευρωπαϊκή οικονομία προς τρεις κατευθύνσεις: · προς τη χρηματοδότηση των κρατών (επεκτείνεται), · προς τη χρηματοδότηση των εταιριών (εισάγεται) και · προς τη χρηματοδότηση των τραπεζών (ανανεώνεται). Πρόκειται για μια συνεκτική και ολική δέσμη μέτρων, που έχει ένα ξεκάθαρο οικονομικό στόχο: να τονώσει την ασθενική ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας σε περιβάλλον προϊούσας παγκόσμιας ύφεσης λόγω των επιπτώσεων που επέφεραν στο μεταξύ στην πραγματική οικονομία η πτώση της τιμής του πετρελαίου, αφενός, και η αναπτυξιακή κόπωση των αναδυομένων οικονομιών, κυρίως δε της Κίνας, αφετέρου. Ο κύριος Ντράγκι ήταν άτυχος. Το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ήταν γι’ αυτόν ένα διπλό στοίχημα: αφενός οικονομικό, αφετέρου θεσμικό. Σε αντίθεση με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η μονεταρισ...

Σχόλιο "μαργαρίτας": Όπως οι μεγάλες μάζες στρεβλώνουν το χωρόχρονο έτσι και οι μεγάλες και διαχρονικές πελατειακές πολιτικές στρεβλώνουν τα δημοσιονομικά και καταπίνουν τη χώρα και τους ανθρώπους της. Μπορεί κάποιοι να την έβγαλαν καλά στο παρελθόν και δεν ήταν λίγοι, αλλά στο παρόν και στο άμεσο μέλλον η φτωχοποίηση των πολιτών αυτής της χώρας θα είναι ραγδαία. από το Capital Το 2006 τα έσοδα του κράτους (έμμεσοι & άμεσοι φόροι, ασφαλιστικές εισφορές κ.ο.κ.) αποτελούσαν περίπου το 39,2% του ΑΕΠ, ενώ ο μέσος όρος για την περίοδο 2001-2005 ήταν 39,4% 1 .  Οι πρωτογενείς δαπάνες (δημόσια κατανάλωση, μισθοί και επιδόματα, δαπάνες για συντάξεις & ασφαλιστικά ταμεία, επενδύσεις) πλησίαζαν το 40,7% του ΑΕΠ με μέσο όρο 41% την προηγούμενη πενταετία. Το πρωτογενές έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης το 2006 ήταν λίγο μικρότερο του μέσου όρου (1,5% έναντι 1,6%). Η δημοσιονομική κατάσταση φαινόταν αντιπροσωπευτική της περιόδου 2001-2005 ή εν πάση π...

Από το LIberal Στην Ελλάδα το τρίτο δημοφιλέστερο σπορ, μετά το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, είναι η ρίψη μούντζας στους Ευρωπαίους. Στους Αυστριακούς και τους Ούγγρους σήμερα, παγίως στους Γερμανούς (εκτός κι αν μάς στηρίξει η Μέρκελ στο θέμα των συνόρων), στους Ολλανδούς ή τους Φινλανδούς παλιότερα, έως και στους Κύπριους τά'χουμε ψάλει για την προσήλωσή τους στην υλοποίηση του δικού του μνημονίου. Κι επειδή το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει περιέλθει στην απόλυτη ανυποληψία (μέχρι και οι Νήσοι Φερόε μάς έχουν κάνει πελάτες), αλλά και το μπάσκετ περνάει την κρίση του, ενδέχεται οι χριστοπαναγίες για την Ευρώπη να έχουν καταστεί το πιο αγαπημένο σπορ στην Ελλάδα. Τώρα, τί σχέση έχει αυτό με την Ειδομένη και το ανθρώπινο δράμα των προσφύγων/μεταναστών; Εχει να κάνει με την ενωμένη Ευρώπη και πολλές στρεβλές αντιλήψεις γι'αυτήν. Η ΕΕ δεν είναι ομοσπονδία, αλλά ένωση κυρίαρχων κρατών. ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ κρατών. Οπερ σημαίνει ότι ναι μεν συζητούν και συντονίζονται στον βαθμό που αυ...

από το ΒΗΜΑ  Συνέντευξη στο Γρηγόρη Μπέκο «Από την πολλή κατάχρηση, ο όρος "χαρισματικός" κατέληξε να σημαίνει απλώς δημοφιλής»  μας έλεγε τις προάλλες ο ιστορικός  Γιώργος Θ. Μαυρογορδάτος . Αφορμή για τη συνάντησή μας στάθηκε η έκδοση του βιβλίου του υπό τον τίτλο  «1915 - Ο Εθνικός Διχασμός»  (εκδόσεις Πατάκη) όπου καταθέτει  «την τελική σύνθεση όσων έμαθα, ανακάλυψα, στοχάστηκα, δίδαξα και έγραψα επί σαράντα χρόνια» . Η συνομιλία μας ήταν μακρά και πηγαινοερχόμασταν από το παρόν στο παρελθόν.  «Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι ο τελευταίος χαρισματικός ηγέτης που, σαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο, άφησε κυρίως θετικό έργο, διότι ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε μεν χαρισματικός αλλά το έργο που άφησε είναι κυρίως αρνητικό. Ενας χαρισματικός ηγέτης μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα, να βγάλει μια χώρα από το αδιέξοδο, όπως έκαναν ο Βενιζέλος το 1910 και ο Καραμανλής το 1974. Αλλά ο χαρισματικός ηγέτης δεν εμφανίζεται κατά παραγγελία. Και εκτό...

από την Καθημερινή Η διαμάχη για το ασφαλιστικό επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά το γνωστό ρητό: «Οποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες». Το αντιμνημονιακό μπλοκ είχε καθοριστική συμβολή, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, στην παραλυτική αδυναμία της χώρας να συζητήσει ήρεμα (πόσο μάλλον να επιλύσει) ένα από τα προβλήματα που από τότε υπέσκαπταν την ευημερία της και την κοινωνική συνοχή της. Το ότι στην πολυθρόνα του αρμόδιου υπουργού κάθεται ο θεωρητικός της υστερικής αντίδρασης σε οποιαδήποτε αλλαγή, και βεβαίως της «κοινωνικής βίας» εναντίον όσων σκέφτονται διαφορετικά, συνιστά πρόσθετο πειρασμό για την αντιπολίτευση: «Ας βγάλουν τώρα μόνοι τους τα κάστανα από τη φωτιά». Εξάλλου, όπως έγραφε πρόσφατα ο Ανδρέας Πετρουλάκης, οι άνθρωποι που μας κυβερνούν « [δ]εν μπορούν να ξεφύγουν από την εχθροπάθεια, τη διχαστική ρητορική, την αχρείαστη πολεμική, την παρόξυνση κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ακόμα και όταν σε καλούν σε συναίνεση, σε βρίζουν ταυτοχρόνως» («Τα διακόσι...

από το Liberal Έρευνα του ανεξάρτητου μη-κερδοσκοπικού οργανισμού διαΝΕΟσις για το τι πιστεύουν οι Έλληνες, μετά από 5 χρόνια κρίσης, κατέληξε στο εξής συμπέρασμα:  «Η ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία με μικτή κουλτούρα, στην οποία κυριαρχούν, αλλά δεν ηγεμονεύουν, οι ευρωπαϊκές ιδέες, ο οικονομικός φιλελευθερισμός, ο πολιτισμικός συντηρητισμός και ο πολιτικός κυνισμός… Το ελληνικό αξιακό σύστημα είναι διχαστικό, αντινομικό, όπως κάθε αξιακό σύστημα παντού στην Ευρώπη… Ωστόσο, το πεδίο μάχης είναι συγχρόνως εσωτερικό, αφορά τον κάθε Έλληνα...». Οι πράξεις, παραλείψεις και ανοχές που απορρέουν από αυτό τον δυισμό* συνθέτουν πιθανότατα το πανόραμα της ελληνικής κρίσης. Το ερώτημα τίθεται κάθε τόσο από πολλά χείλη. Τι φταίει και δεν μπορούμε να βρούμε την άκρη του τούνελ; Η απάντηση προκύπτει αβίαστα από τα ευρήματα της εθνικής μας ακτινογραφίας από τη διαΝΕΟσις που έχει λιγότερο χαρακτηριστικά παρόντος και τη μικρότερη, αλλά εξίσου αποκαλυπτική, έρευνα του Ευρω...

του Απόστολου Σκουμπούρη από το Liberal Ιδιαίτερα οξύς στους χαρακτηρισμούς του «αγγίζοντας» μάλιστα έννοιες και θέματα... ταμπού, που έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση εμφανίστηκε το βράδυ της Δευτέρας ο γνωστός Γάλλος δημοσιογράφος, μπλόγκερ και ανταποκριτής της  «Liberation»  στις Βρυξέλλες Jean Quatremer, μιλώντας σε εκδήλωση στην Αθήνα υπό τον τίτλο «Υπάρχει λύση στο Ελληνικό Πρόβλημα». Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον Κύκλο ιδεών για την εθνική ανασυγκρότηση, ekyklos.gr. στο γαλλικό ινστιτούτο παρουσία πλήθους ακαδημαϊκών, επιστημόνων και πολιτικών, ενώ ο κ. Jean Quatremer ήρθε στην Ελλάδα ειδικά για αυτήν. « Στην ουσία στην Ελλάδα δεν υπάρχει κράτος. Σ' αυτή τη χώρα δεν αγαπήσατε ποτέ το κράτος.  Και αυτό γιατί 400 χρόνια υπήρχε η οθωμανική αυτοκρατορία με ότι κοινωνικοπολιτικά επακόλουθα έφερε αυτό. Είναι πολύ απλό. Το να πληρώνεις φόρους, είναι μέρος αυτής της σχέσης πολίτη – κράτους» σημείωσε ο Γάλλος δημοσιογράφος. Στη συνέχεια, ο κ. Quatremer ήταν καταπέ...