ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Τι θα λέγατε για λίγο έρωτα;

 

Με -ρω, μα χωρίς ερωτήσεις.
Έρωτα για τη γυναίκα σας, το γκόμενο, τη γειτόνισσα, το αγόρι της καλύτερής σας φίλης.
Έρωτα ξαφνικό, παράλογο, «παρά φύση», απλό, βασανιστικό, αμοιβαίο, πλατωνικό, ανεκπλήρωτο, κρυφό, παράφορο, πράσινο, χλιαρό, παράνομο, ομοφυλοφιλικό,  αντισυστημικό, μεταρρυθμιστικό, αλλά έρωτα.
Έρωτα για εκείνον που λέει πονηράδες την ώρα που χτυπάτε κάρτα, έρωτα για την κυρία που χτυπάει τιμές στο ταμείο, έρωτα για τον περιπτερά, η τη δασκάλα, έρωτα για τον τροχονόμο που σας κόβει κλίση, έρωτα ακόμη και για το Σάκη, αλλά έρωτα.

Την ώρα που ο Γιώργος ανακοινώνει μέτρα, ο Όλι Ρεν φεύγει η έρχεται, ο Καρίτζης «κανονίζει» το συνέδριο, ο Παπαδημούλης το σκέφτεται να «αυτοκτονήσει», ο Αλαβάνος κάνει κάτι άλλο (δεν ξέρω τι), εμείς μπορούμε να ερωτευτούμε.

Την ώρα που κάποιος τσιμπάει από το παντελόνι σας το χρήμα, την ώρα που το δάνειο δεν εξυπηρετείται, την ώρα που πρέπει να πείσεις την έτσι ότι τα πράγματα δυσκολεύουν και πρέπει να αναβάλετε το γάμο, την ώρα που δεν σε πιστεύει ότι το super market έχει ακριβύνει, την ώρα που έρχονται οι εξετάσεις οι Πανελλαδικές, εμείς μπορούμε να ερωτευτούμε.

Εκείνη ακριβώς την ώρα, χαλαρώστε και ο Τάκης ή η Σούλα στο απέναντι πόστο μπορεί κάτι να έχουν να σου «πουν» και πρέπει να το ακούσεις.

Την ώρα που έπεφτε το Βερολίνο, οι έγκλειστοι στα υπόγεια της καγκελαρίας είχαν επιδοθεί σένα ερωτικό όργιο, το τέλος του οποίου ήταν ο θάνατος. Στην πεινασμένη και θανατωμένη Αθήνα της κατοχής, ο έρωτας, βγάζοντας γλώσσα στον εξευτελισμό, κρατούσε τους ανθρώπους όρθιους και συνεπώς ωραίους.  

Κάποιος σας αγαπάει τόσο και δεν το ξέρετε.
Ας ματώσουμε από έρωτα τη Δευτέρα, και η Τρίτη θάναι καλύτερη.


ΥΓ: Αφιερωμένο σε όσους ερωτεύτηκαν το Μάρτη. Δυστυχώς δεν είμαι σαυτούς.


9 σχόλια:

  1. Στη Μαργαρίτα, αυτήν που δεν πρέπει να μαδάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα leo και καλώς σε βρήκα.
    Δεν πρόκειται βέβαια για την πρώτη μου επίσκεψη, αλλά είναι η πρώτη φορά που θα αφήσω "ίχνη".
    Λοιπόν έχουμε νέα για τον 4ο της φωτογραφίας:

    "Ο τέταρτος είναι ο πρόεδρος της τότε ΕΣΕΕ (Εθνική Σπουδαστική Ένωση Ελλάδας - ΤΕΙ), αγνώστων -σε μένα- λοιπών στοιχείων"
    Τα λέμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλώδιο έχεις απόλυα δίκιο, τώρα που μου το λες έτσι έναι. Σίγουρα θάταν κάποιος Κνίτης, είχε δύναμη η ΚΝΕ στην εργατική τάξη. Νάσαι καλά και να τα λέμε,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λεο , να και μια μικρή ...συμπλήρωση στα ... πολλά " ρω " του Έρωτά "σου" : Τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή μονάχα ο έρωτας κρέμεται από μια τρίχα ! ( Οδ. Ελύτης )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ανώνυμε και τι τρίχα, τριχιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΕΡΩΣ-ΘΑΝΑΤΟΣ!!!!!
    Εγω 'λαχανοντολμαδες Αυγολεμονο' εσυ φιλοσοφικες αναζητησεις.Βρε τι κανει η Ανοξη!!!!
    Καθως απο τον ΣΥΝ μεχρι τον ΕΡΩΤΑ ολα στη σφαιρα της υπαρξιακης αναζητησης αναγονται!!!
    Μια αποψη για τον ερωτα.
    Αν μπορεσεις να παρεις μια ειλικρινη απαντηση απο καποιον που ενιωσε τον ΕΡΩΤΑ ως συναισθημα ΠΟΝΟΥ την ωρα που αντιμετωπιζε το προσωπο που του ενεπνεε ερωτα θα σου πει πως εφθασε πιο κοντα στον Θανατο,οχι την την ημερα που 'στουκαρε' το αυτοκινητο στο δενδρο και βρεθηκε στο Νοσοκομειο με αφασια,αλλα τις στιγμες της υπερτατης ολοκληρωσης του Ερωτα καθως ο Θανατος πιστευει πως εχεις στραγκισει το ποτηρι της ζωης την ωρα εκεινη.
    Αν ρωτησεις καποιον που θα θελησει να σου απαντησει ειλικρινα ποτε εκανε τον πιο παθιασμενο ερωτα της ζωης του,θα σου απαντησει μετα την κηδεια της μανας του η του Πατερα του.
    Καθως η ζωη θελει να νικησει τον Θανατο.
    Τωρα για το ποτε θα εωτευθουμε ξανα ειναι θεμα Βιταμινων μετα απο την 'υποχρωτικη' διαιτα!!!
    Οσο για την Αριστερα μαλλον δεν εχει περιθωρια να ζησει τον 'ΘΕΙΟ ΕΡΩΤΑ' καθως επιτρεπει στους εκαστοτε επιβητορες να την διακορευουν
    @@@@
    μπορεις να μου στειλεις το μειλ προκειμενου να υπαρχει για ενημερωση!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Taspa ωραία τα σχόλια και σοφά. Η άνοιξη μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ. Το μειλ τόχεις αλλά στέλνω ξανά. Νάσαι καλά, να ντύνεσαι γιατί χαλάει ο καιρός και κει πάνω θα κάνει λίγο κρύο. Από την άλλη ΠΑρασκευή μπορούμε να κάνουμε διαδικτιακές επιθέσεις έρωτα. Ξέρεις η πολύ πολιτική ε... νισάφι./

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για το Λεό που ...αγαπάει τον ...J.Lacan: " Το υποκείμενο αρχίζει την ανάλυση μιλώντας για τον εαυτό του, χωρίς να μιλάει σε σας, ή μιλώντας σε σας χωρίς να μιλάει για τον εαυτό του. Όταν θα γίνει ικανό να μιλάει σε σας, για τον εαυτό του η ανάλυση βρίσκεται στο τέρμα της!" Και όλα...αυτά μήπως για τους... ΕΡΩΤΕΣ που δεν έχουν... "ΘΕΩΡΉΜΑΤΑ" ...επιβίωσης και...διάσωσης ! ΔΗΜ.ΠΑΠ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άντε, πάλι, τυχερέ:)
    Την σκαπούλαρες στην τρίχα, !

    ΑπάντησηΔιαγραφή