ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Χιλή, όσο υπάρχουν άνθρωποι




Την ώρα που γράφω, ο 18ος εγκλωβισμένος ανθρακωρύχος είναι επάνω και εγώ νιώθω δέος απέναντι στο μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης. Σε 48 περίπου ώρες και οι 33 θα είναι έξω. Μαζί τους θα έχει ανέβει στην κορυφή η συλλογική προσπάθεια, η αλληλεγγύη, η γενναιότητα, το κουράγιο, η ελπίδα, η υπομονή, η θετική σκέψη, αξίες ανθρώπινες, αξίες που δηλώνονται χαμηλόφωνα και σπάνια, που είναι εκτός μόδας. Έρχονται όμως κάτι τυχαία γεγονότα και τις ξαναφέρνουν στην επιφάνεια, μαζί τον Φλορένσο Αβάλος, τον Μάριο Σεπούβελδα, τον Χουάν Ιγιάνες, το Κάρλος Μαμάνι, το Τζίμι Σάντσες και τους άλλους εργάτες που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στη στοά του μεταλλείου, μισό μίλι κάτω από την επιφάνεια της γης.
Διασώστες, τεχνικοί, μηχανικοί, ψυχολόγοι, γυμναστές, νοσοκόμοι, μεταλλωρύχοι,  δεκάδες άνθρωποι συντονίστηκαν, σκέφτηκαν, σχεδίασαν, έτρεξαν, έφτιαξαν, προνόησαν, διόρθωσαν, και τελικά πέτυχαν. Τα κατάφεραν να κάνουν το σωστό έγκαιρα και αποτελεσματικά, να σώσουν 33 ψυχές. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έδιναν κουράγιο, έσπρωχναν την τροχαλία στην απίθανη διαδρομή της.

Η διάσωση αυτή είναι μια επαναστατική διαδικασία στο μέτρο που ακυρώνει μια κοινωνική αδικία, τον εγκλωβισμό. Η παράνομη ανάγκη της εταιρίας για περισσότερο κέρδος και η νόμιμη ανάγκη των εργατών για δουλειά παρέβλεψαν τους όρους ασφαλείας, όπως συμβαίνει καθημερινά σε όλο τον κόσμο και συντελέστηκε μια καταστροφή που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Ένα φρικτό εργατικό ατύχημα.

Η διάσωση, καθώς προβάλει αυτόματα, ως πρότυπο τη συνεργασία και την αυταπάρνηση έρχεται να δώσει ελπίδα σε όλο τον κόσμο να υποδηλώσει ότι και τα πιο απίθανα είναι εφικτά από τον άνθρωπο. Ταυτόχρονα η συμπεριφορά των εγκλωβισμένων, η αντοχή, η αλληλεγγύη, η συνεργασία και η ψυχραιμία τους αναδεικνύουν το μέταλλο από το οποίο είναι φτιαγμένος ο κόσμος της σκληρής δουλειάς, αναδεικνύουν το ήθος τους. Ένα συνολικά θετικό πρότυπο αναδύεται παγκόσμια μέσα από την εικόνα της διάσωσης. Η παρουσία των πολιτικών και της ΤV δεν μπορούν να θαμπώσουν ούτε στο ελάχιστο την λάμψη του γεγονότος, αντίθετα αποκαλύπτουν την ανάγκη του κάλπη να πάρει κάτι από τη δόξα του αυθεντικού.

Δεν ξέρω ποια θα είναι η συνέπεια όλου αυτού του γεγονότος στη βελτίωση των συνθηκών δουλειάς στα ορυχεία, όλου του κόσμου. Το πιο πιθανό καμία, ούτε καν στη Χιλή. Δεν ξέρω πως θα αντιδράσουν οι μεταλλωρύχοι και οι διασώστες τους στα πιράνχας των μέσων ενημέρωσης που θα θελήσουν να τους περιφέρουν σαν αξιοθέατα ανά τον κόσμο. Ότι και αν συμβεί, η διάσωση είναι γεγονός, γράφει θετικά στην ιστορία του κόσμου, φέρνει χαμόγελα και ανακούφιση.

Η μανία των ιδεολογικών μηχανισμών της ενημέρωσης με το κακό και το θάνατο,  δεν έχει να κάνει απλά με ακροαματικότητες και πρόσκαιρα κέρδη. Είναι μια ιδεολογική αποσκευή του καπιταλισμού, αλλά και κάθε συστήματος εξουσίας. Εθίζοντας τον πολίτη στην καταστροφή του άλλου, κάνεις και τη δική του επερχόμενη καταστροφή μια φυσιολογική κατάσταση και απονευρώνεις έτσι κάθε μηχανισμό αντίδρασης. Όσο σπας το ηθικό στον εργαζόμενο, τόσο τον κάνεις πιο ευάλωτο ψυχικά και πιο αδύναμο κοινωνικά. Όσο φωλιάζεις το φόβο στην κοινωνία, τόσο οι μηχανισμοί σωτηρίας που προτείνεις γίνονται ευκολότερα αποδεκτοί. Όσο όλα είναι επικίνδυνα, τόσο τα έκτακτα μέσα διαχείρισης των μαζών γίνονται πιο νόμιμα και πιο αποδεκτά. Αυτό το ήξεραν καλά και το δούλεψαν καλύτερα, τα φασιστικά, σταλινικά και εν γένει αντιδραστικά καθεστώτα. Στο πλαίσιο αυτό, η ευχάριστη είδηση δεν υπάρχει είναι μη είδηση.
Η διάσωση λυτρώνει, ανακουφίζει παράγει έργο θετικό. Προτρέπει για άλλες καλύτερες δράσεις. Κανείς δεν πιστεύει ότι τους έσωσε ο θεός, γιατί είδε ότι τους έσωσαν οι άνθρωποι. Ο κόσμος μαθαίνει ότι μπορεί να ελπίζει, να πιστεύει στους ανθρώπους. Τι άλλο θέλει η κοινωνική επανάσταση από την πίστη στον άνθρωπο και τις δυνάμεις του;  Η προβολή μιας καλής είδησης, που αναδεικνύει ανθρώπινες αξίες και θετικές δράσεις τέτοιας εμβέλειας λειτουργεί επαναστατικά, ανατρέπει τα δεδομένα, γιατί κρύβει το θάνατο και φωτίζει έστω και για λίγο της ζωή.  Όλος ο κόσμος χρωστάει από σήμερα στους σωσμένους και στους διασώστες τους.

4 σχόλια:

  1. Πριν κάνω τη βόλτα στο ιστολόγιο σου έκανα μια περατζάδα σε κάποια άλλα ιστολόγια και σφίχτηκε το στομάχι μου.Τόνοι λάσπης επι δικαίων και αδίκων,χολή,εμπάθεια,αήθεις χαρακτηρισμοί,"πολιτικά κριτήρια" αμοιβάδας,μια πανδαισία μωρολογίας και
    αναίτιας κακότητας.Η "Αυριανή" στις δόξες της!!
    Η βόλτα,λοιπόν,από το ιστολόγιο σου ήταν φρέσκο αεράκι από τη μακρινή Χιλή.Και μπορεί κάποιοι να νομίζουν ότι σε χαλεπούς καιρούς οι μηχανισμοί προπαγάνδας ανεβάζουν τέτοια θέματα είτε για να τονωθεί το ηθικό των μαζών είτε για να αποπροσανατολιστει η κοινή γνώμη από τα πραγματικά προβλήματα,ομως, αυτό καθαυτό το γεγονός είναι τόσο συγκλονιστικό,ώστε τολμώ να το συγκρίνω σε σπουδαιότητα με την πτώση των δίδυμων πύργων.
    Η διαφορά αναμεσα στα δυο αυτά γεγονότα, είναι οτι στους δίδυμους πύργους θριάμβευσε το μίσος,ο θάνατος
    και αργότερα ο φόβος και η καταστολή,ενώ σε τούτο το γεγονός, σωσμένοι και διασώστες διαλαλούν στα πέρατα τις οικουμένης το μήνυμα της ζωής.
    Και κάτι τελευταίο,δεν έχω δει καμία εικόνα απο τη διάσωση,ούτε καν το βιντεο που προηγειται της ανάρτησης σου.Απεχθάνομαι την αγοραία συγκίνηση της εικόνας.

    Σε ευχαριστώ για την ανάρτηση

    Σαββίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε LEO ετοιμαζόμουν να γράψω κάτι γιαυτό το συγκλονιστικό γεγονός αλλά όταν σε διάβασα, κατάλαβα ότι με πρόλαβες.
    Το μόνο που ήθελα να προσθέσω είναι ότι στην εργατική τάξη που έδειξε με αυτούς τους εκπροσώπους της αυτές της ανθρώπινες αξίες που πολύ ωραία περιγράφεις, κατά την διάρκεια της περιπέτειας τους, την συλλογική προσπάθεια, την αλληλεγγύη, την γενναιότητα, το κουράγιο, την ελπίδα, την υπομονή, την θετική σκέψη,ανήκει το μέλλον.
    Φαντάζεσαι να είχαμε εκεί κλεισμένους για 70 μέρες 33 γλάστρες και μαϊντανούς από αυτούς που μας φυτρώνουν σε όλα τα κανάλια της ΤV.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. gyras
    XAxaxaxa ωραία η αντιπαραβολή gyra. Επιστροφή στο μέλλον λοιπόν έχεις δίκιο. Οι εργάτες της Χιλής, αλλά και οι εργάτες όλου του κόσμου δείχνουν το δρόμο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γειά σου Σαββίνα, να διαδίδουμε τα μηνύματα ζωής καλή μου, αυτό πρέπει να κάνουμε και θα το κάνουμε. Συμφωνώ και με την αντιπαραβολή σου με την πτώση των πύργων. ΚΑι γω αρνήθηκα να δω ελληνική ΤV δεν ξέρω πως κάλυψαν το θέμα, αλλά ούτε με νοιάζει. Σήμερα στο σχολείο έκανα μάθημα τη διάσωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή