ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟ 2011



Από το blog Πανεπιστημιακή συμπαράταξη, φίλων πανεπιστημιακών από τη Θεσσαλονίκη 


Ευχόμαστε το 2011 η Πατρίδα μας να επιβιώσει σαν ένα προηγμένο Κράτος εντός της Ευρωζώνης, για να διασφαλίσει μακροπρόθεσμα στους πολίτες της ασφάλειαευημερία και προοπτική, σ’ έναν κόσμο μεταβαλλόμενο εξ αιτίας της δυναμικής εισόδου νέων ισχυρών κρατών -και των αναδυομένων οικονομιών τους- στο παγκόσμιο γίγνεσθαι
.
Ο κόσμος σήμερα αλλάζει ραγδαία. Η Κίνα έχει τόσους χρήστες διαδικτύου όσος και ο πληθυσμός ολόκληρης της Ε.Ε. Η ανάπτυξη στην ήπειρό μας έχει φτάσει στα όριά της, ενώ σε άλλα μέρη της γης, που μέχρι πρότινος δεν βρίσκονταν καν στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη, μόλις άρχισε. Οι φυσικοί και οικονομικοί πόροι του πλανήτη, όμως, δεν επαρκούν για να στηρίξουν το δικό μας υψηλό γενικό βιοτικό επίπεδο, εάν πρέπει κι άλλοι λαοί, όπως της Κίνας και της Ινδίας, να αναπτυχθούν στοιχειωδώς. Αυτή είναι και η πραγματική αιτία που, στο εξής, τίποτα δεν πρόκειται να είναι το ίδιο στις αναπτυγμένες κοινωνίες και οικονομίες, όπως ήταν μέχρι χθες. Ελπίζουμε να μην είναι η χώρα μας αυτή που πρώτη θα πληρώσει το τίμημα της παγκόσμιας μεταβολής των ισορροπιών μεταξύ αναπτυγμένου και αναδυόμενου κόσμου και από αναπτυγμένο κράτος εντός της Ευρωζώνης που είναι σήμερα, να υποβιβασθεί σε μια αναδυόμενη οικονομία εκτός της Ευρωζώνης τα επόμενα χρόνια. 
.
Εμείς, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, έχουμε μεγάλη ευθύνη να διδάξουμε στους φοιτητές μας και στην κοινωνία τις πραγματικές αιτίες που κρύβονται πίσω από τις μεγάλες αλλαγές που θα βιώσουμε σαν χώρα και σαν περιφέρεια στο μεταβαλλόμενο παγκόσμιο περιβάλλον. Η ευθύνη μας να βοηθήσουμε την Πατρίδα μας να επιβιώσει στις ραγδαία μεταβαλλόμενες συνθήκες που βιώνουμε είναι μεγάλη και πρέπει να την αναλάβουμε στο ακέραιο, εάν θέλουμε το 2011 να συμβάλουμε στο να λύσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, αντί να γίνουμε μέρος των προβλημάτων αυτών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου