ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Μία από τα ίδια



του Θεόδωρου Τσάλα

Το μεσοπροθεσμο προ των πυλων. Ολα θυμιζουν την αρχη του μνημονιου πριν ενα χρονο.
Η μονη διαφορα ειναι οτι εχει περασει ενας χρονος. Οσοι ειχαν εδωσαν , ειναι αδυνατο να ξαναδωσουν οι ιδιοι. Ειτε τα παιρνει ο καταθλιπτικος Παπακωνσταντινου , ειτε ο πληθωρικος Βενιζελος. Αρα δεν θα εφαρμοστει ποτε.
Επίσης η τροικα και οι δανειστες, μας πηραν ειδηση, εδω και ενα χρονο ειμαστε αναποτελεσματικοι , αποτυχαμε σε ολα ..σε οσα ειχαμε υποσχεθει.
Κυριως δεν πειραξαμε τις ιερες αγελαδες (δημοσιο , ΔΕΚΟ κλπ)
Επίσης οσοι πολιτικοι περυσι στενοχωριοντουσαν για τα μετρα , στενοχωριουνται και τωρα (προκειται και περι ανικανοτητας , η οποια εμπεριεχει και υποκρισια)
Ξαναφορολογουνται οι ιδιοι , οι σιγουροι ..αυτοι που δε μπορουν να φοροδιαφυγουν.
Το σπαταλο κρατος μπορει να βαλλεται λεκτικα , αλλα επι της ουσιας δε θιγεται ..μεγα σκανδαλο (πιστευω οτι σε λιγο καιρο θα υπαρχει το κομμα του δημοσιου και το κομμα της ιδιωτικης οικονομιας..δυο κομματα)
Η φοροδιαφυγη παντα παρουσα , οι μεταρρυθμισεις λογια λογια λογια .21 μηνες ειναι κυβερνηση το ΠΑΣΟΚ.
Και πριν ενα χρονο ειμασταν υπό πτωχευση..και τωρα ειμαστε ακριβως στο ιδιο σημειο. Η περιφημη 5η δοση..ή ψηφιζεται το μεσοπρόθεσμο ή πτωχευετε , καταστρεφεται η ευρωζωνη....κλπ.
Ολα ειναι αληθεια..ολα. Και ως προς τη δοση (και τη σταση πληρωμων εφ' οσον δεν καταβληθει) και ως προς τις αντοχες της ελληνικης κοινωνιας και πιθανον και ως προς την ευρωζωνη.
Παράλληλα οι λοιπες πολιτικες και κοινωνικες δυναμεις (και κομματι της κυβερνητικης πλειοψηφιας) εχουν αρχισει ενα ''χορο του ζαλογγου''...Προτιμουν το ''γαια πυρι ...''
Μια κοινωνια , οχι μονο χωρις εμπνευση , αλλα και χωρις ενστικτο αυτοσυντηρησης. Περισσοτερο θελουν να μας σωσουν οι πιστωτες και ο Ομπαμα (με τους ορους τους) παρα να σωθουμε , αποδεχοντας τους (χωρις να εχουμε διατυπωσει και αλλους) , με οτι αυτο σημαινει.
Ενα πραγμα μου κανει εντυπωση. Ειναι δυνατον η συντριπτικη πλειοψηφια των Ευρωπαιων δανειστων μας να μην καταννοει το αυτονονητο..οτι τα νουμερα δε βγαινουν..οτι δηλαδη οσο και να διαλυθει η ελληνικη κοινωνια, δε μπορει να αναταχθει το χρεος , και ο μισος ελληνικος πληθυσμος να πεθανει ..παλι δε γινεται τιποτα.
Αδιεξοδο πληρες...και γινεται πληρεστερο και καθολικο οταν δεις χωρις συναισθηματισμους τη λειτουργια της ελληνικης κοινωνιας..απαθεια (ή αναποτελεσματικη συμπεριφορα τυπου αγνακτισμενων) ..σαν να ειμαστε ενοικιαστες αυτου του τοπου και οχι κατοικοι και ιδιοκτητες.
Και να παρουμε τη δοση , και να μας δωσουν και αλλα 100 δις ...ουτε καν σε προγραμμα μεθαδονης δε μπαινουμε.
Ο κοινωνικος ιστος εχει διαρραγει πληρως ..το πολιτικο συστημα θυμιζει κακα δεκαπενταμελη , και οι Ευρωπαιοι παιζουν το ρολο του παιδονομου.
Οι μικρες (σε πολιτικο αλλα φοβαμαι και σε κοινωνικο επιπεδο) υγιεις πολιτικες και κοινωνικες δυναμεις ειναι ανικανες να αναταξουν οτιδηποτε ..απλως παρευρισκονται και....χαιρετιζουν. 
Οι προσπαθειες τους, σκονταφτουν στην αναγκη επιβιωσης τους (πχ ΔΗΜΑΡ, ΔΗΣΥ ,κομματι ΠΑΣΟΚ) και δεν εχουν ταυτισθεί με την επιβιωση της χωρας.
Προταση συμβατικη , προφανως και δεν υπαρχει (για οσους δε θεωρουν τους εαυτους σωτηρες πχ Αλεκα , Τσιπρας , Σαμαρας) οι εκλογες μπορει (με ρισκο) να δημιουργησουν εκ των πραγματων μια νεα πραγματικοτητα τουλαχιστον στο πολιτικο επιπεδο.Αρα μια απο τα πανω αναταξη ....που ομως θα εχει να διανυσει πολλα χιλιομετρα επι του κοινωνικου εδαφους.
Ομως μηπως ειναι χρησιμο...(μη συμβατικη λυση) η Ελλαδα να μην παρει τη δοση της ; 
Δυο μηνες μεσα στο καλοκαιρι να δουμε και να ζησουμε οψεις και εικονες αμεσης πτωχευσης. Να ζησουμε την εμπειρια...οχι για να ολοκληρωθουμε ως προσωπικοτητες , αλλα για να καταλαβουμε (πιθανως) αν τελικα μεταξυ φτωχειας και πτωχευσης εχει διαφορα..να δουμε επισης αν εχουν και τα παπ... οι πιστωτες μας να μη μας τη δωσουν (νομιζω οτι τα εχουν).
Η ελληνικη κοινωνια πρεπει να παψει να ζει στο φαντασιακο...πρεπει να καταλαβει μεσω της κλασσικης εμπειρικης μεθοδου (αφου δε μπορει να καταννοησει αλλοιως μονο μεσω πειραματος ) την αληθεια..μηπως ειναι καλυτερα να ειμαι πτωχευμενος ;
Τοτε ισως οι οποιες υγιεις δυναμεις θα ακουστουν δυνατοτερα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου