ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Το σύστημα αυτοκτονεί



Του Αλεξη Παπαχελά Καθημερινή ( 9/11/11)

Χθες το βράδυ το χρεοκοπημένο, τελειωμένο κομματικό σύστημα της μεταπολίτευσης αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Δεν ξέρω την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές αν η απόπειρα πέτυχε... Ξέρω, όμως, ότι αν πετύχει, οι συνέπειες θα είναι τραγικές για τη χώρα και μάλιστα άμεσα. Το κομματικό σύστημα έχει πανικοβληθεί γιατί καταρρέει και νιώθει να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του. Εντός Ελλάδος βιώνει την απολύτως δικαιολογημένη οργή του κόσμου ο οποίος το ψήφισε, γαλουχήθηκε στα ψέματα και τα ρουσφέτια και τώρα εξεγείρεται.
Διεθνώς δεν υπάρχει πια κανένας, μα απολύτως κανένας, σημαντικός ενεργός Ελληνας πολιτικός που να διαθέτει αξιοπιστία. Εχει εδραιωθεί πλέον η άποψη ότι η χώρα συλλογικά και το πολιτικό της προσωπικό δεν μπορούν να «σταθούν» μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι εταίροι μας, και αυτό είναι εξόχως ανησυχητικό, θεωρούν ότι δεν μπορούν να πάρουν στα σοβαρά την υπογραφή κανενός εκ των τωρινών πολιτικών ηγετών με φιλοδοξίες εξουσίας.
Το κομματικό, διαπλεκόμενο σύστημα προσπαθεί να διατηρήσει τα προνόμιά του, να κρατήσει το μαχαίρι για να μοιράσει το «καρπούζι» του τραπεζικού συστήματος και τη λεία των ιδιωτικοποιήσεων τους επόμενους κρίσιμους μήνες. Ξέρει καλά ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Τι κάνει λοιπόν; Αυτό που ξέρει καλά, να διαβάλλει και να υπονομεύει ύπουλα. Ο κ. Παπαδήμος είναι «όργανο των τραπεζών», λες και δούλευε στο γκισέ και δεν ήταν κεντρικός τραπεζίτης.
Δεν θέλουν, και αυτό να το καταλάβουμε καλά, οι σημερινοί πολιτικοί να έλθουν στην εξουσία οι ακέραιοι, ικανοί άνθρωποι που (ο Θεός να φυλάξει) θα κάνουν καλά τη δουλειά τους. Και γιατί να θέλουν, μήπως θα βρουν οι περισσότεροι επαγγελματίες πολιτικοί πουθενά καμιά δουλειά σε μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα; Σπρώχνουν και αυτοί, λοιπόν, μαζί με τα χρεοκοπημένα συμφέροντα και τις σειρήνες του λαϊκισμού στον γκρεμό της δραχμής. Εκεί στον κόσμο της δραχμής θα νιώθουν «άρχοντες» και όχι «τσοπαναραίοι», όπως στον μεγάλο κόσμο της Ευρώπης.
Τραγική φιγούρα μέσα σε όλα αυτά ένας αφελής, βαθιά διχασμένος πολιτικός, ο οποίος ακροβατεί συνεχώς μεταξύ του ρόλου ενός νεωτεριστή και εκείνου ενός γιου φύλαρχου που απλώς έχει παραλάβει τη «φυλή». Ο κ. Παπανδρέου, μαζί βεβαίως με τον κ. Σαμαρά, παίζουν επί ημέρες με τα νεύρα μας και τις τύχες της χώρας.
Ελπίζω να μην έχουν γίνει όλα αυτά για να ξυπνήσουμε και να νιώσουμε ανακούφιση επειδή αποφύγαμε κάτι εξωφρενικό και να δεχθούμε ως «σωτηρία» μια κυβέρνηση... ΠΑΣΟΚ με την ανοχή της Ν.Δ. ή μια κυβέρνηση μιας απολύτως ελεγχόμενης προσωπικότητας που θα λέει σε όλα ναι. Μάχες οπισθοφυλακής ενός άρρωστου, καταρρέοντος συστήματος. Στην πλάτη της χώρας, πάντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου