ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Ποια αξιολόγηση όμως; Μήπως αυτή που θα κάνει μια εξωτερική ανεξάρτητη αρχή, ένας ανάλογος ΑΣΕΠ; Ή καλύτερα, μια ιδιωτική εταιρία σε σύμβαση με το δημόσιο; Με μετρήσιμους ποσοτικούς δείκτες; Μια αξιολόγηση συνεχής της οποίας οι μετρήσεις θα επιφέρουν αποτελέσματα ανεξαρτήτως κυβέρνησης; Ή μήπως αυτή που θα λαμβάνει υπόψη και τη γνώμη των πολιτών και των επιχειρήσεων που συναλλάσσονται με το δημόσιο; Αλλά για να θεσμοθετηθούν όλα αυτά απαιτείται κοινωνική βούληση που δεν υπάρχει. Η κοινωνία δεν καίγεται για τέτοια πράγματα, δεν έχει μάθει να τα ζητά.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Είναι καιρός για τα πανεπιστήμια της αγοράς, του Λεωνίδα Καστανά




Αλήθεια, πως θα φαινόταν στους συμπολίτες μας, η είσοδος, ας πούμε, 5000 εύπορων νέων μεταναστών ετησίως και η εγκατάστασή τους στα μεγάλα αστικά κέντρα τη χώρας; Νέων που θα είχαν πληρώσει τη βίζα τους και θα είχαν εισέλθει νόμιμα στη χώρα. Νέων από το Κουβέιτ, το Ιράν, τη Συρία, το Λίβανο,  την Αίγυπτο, τις χώρες του Μαγκρέμπ, αλλά και την υποσαχάρια Αφρική, από τα Βαλκάνια. Νέων που θα άφηναν στη χώρα γύρω στα 20.000€ ετησίως επί μια πενταετία περίπου ο καθένας Που ενδεχομένως θα έκαναν, αργότερα, επενδύσεις, που θα άνοιγαν νέους δρόμους συνεργασίας της χώρας μας με τον αναπτυσσόμενο κόσμο.  
Γιατί έχουμε δεδομένο ότι η μετανάστευση  προς τη χώρα μας μπορεί να είναι μόνο «λαθραία» και μόνο από πάμφτωχους και απελπισμένους ανθρώπους; Σε μια εποχή που όλα τα προγνωστικά μιλούν για μεγάλα μεταναστευτικά σμήνη, προς την Ευρώπη, γιατί εμείς δεν φτιάχνουμε τις υποδομές να υποδεχτούμε ένα άλλο είδος μεταναστών;
Εννοώ, μετανάστες - φοιτητές. Νέους και νέες που θα έρθουν στη χώρα μας για να σπουδάσουν.
Είτε σε περιβάλλον Ευρώ, είτε σε περιβάλλον δραχμής η χώρα έχει χρεωκοπήσει. Τα επόμενα χρόνια το κράτος είναι αδύνατο να συντηρήσει τα πανεπιστήμια που έχει διασπείρει σε ολόκληρη τη χώρα. Είναι προφανές, ότι πολλά από αυτά θα συγχωνευτούν ή θα κλείσουν. Όχι μόνο γιατί είναι αδύνατο να συντηρηθούν από τα κρατικά κονδύλια, αλλά και γιατί δεν χρειάζονται. Αντίθετα αν κάτι έχουμε ανάγκη είναι μια στροφή προς την αξιόπιστη δευτεροβάθμια και μεταδευτεροβάθμια τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση για να μας δώσει ικανό τεχνικό προσωπικό που θα συμβάλει στην παραγωγική ανάπτυξη της χώρας. Ωστόσο, υπάρχει ένα πλεονάζον εκπαιδευτικό πανεπιστημιακό προσωπικό που θα αυξηθεί με το κλείσιμο πολλών ΑΕΙ και ΑΤΕΙ και πρέπει να το αξιοποιήσουμε.
Πως; Με την ίδρυση αγγλόφωνων τμημάτων μέσα στις δημόσιες ανώτατες και ανώτερες σχολές στα οποία θα φοιτούν, με δίδακτρα, νέοι απ’ όλο τον γειτονικό μας και όχι μόνο, κόσμο. Γιατί το κάνουν οι Εγγλέζοι, οι Γερμανοί, οι Τσέχοι ή Τούρκοι και δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς; Φυσικά και τα τμήματα αυτά θα πρέπει να δουλεύουν με διεθνείς προδιαγραφές, να έχουν άρτια οργάνωση, η λειτουργία τους να προστατεύεται με αυστηρό θεσμικό πλαίσιο. Να έχουν συνεχή εγχώρια και διεθνή αξιολόγηση, ώστε να είναι ανταγωνιστικά με τα αντίστοιχα των άλλων χωρών. Με δεδομένα, τη γεωγραφική μας θέση, το υγιεινό κλίμα, τη πατροπαράδοτη φιλία μας με τον αραβικό κόσμο, και την ελληνική φιλοξενία, η χώρα μας μπορεί να  γίνει ένας δημοφιλής εκπαιδευτικός προορισμός για χιλιάδες παιδιά της Μεσογείου, της Ασίας και της Αφρικής.  Είναι, νομίζω, και μια λύση στο πρόβλημα της απασχόλησης χιλιάδων νέων επιστημόνων με διδακτορικό, αλλά και μια καλή πηγή εξωτερικής χρηματοδότησης των σχολών μας, μια εισροή ζεστού χρήματος στην οικονομία μας. Για παράδειγμα,  το Βρετανικό Συμβούλιο εκτιμά πως οι ξένοι φοιτητές συνεισφέρουν 8 δισεκ. λίρες κάθε χρόνο στην βρετανική οικονομία.
Αλλά δεν είναι μόνο τα δημόσια πανεπιστήμια που θα πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες, να αρπάξουν τις ευκαιρίες. Είναι πλέον ανάγκη να εγκαταλείψουμε τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να προχωρήσουμε στην αλλαγή του Συντάγματος. Να απελευθερώσουμε το καθεστώς της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η Τουρκία μας δείχνει το δρόμο. Να καταργήσουμε το αναχρονιστικό άρθρο 16 και να επιτρέψουμε την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, υψηλών προδιαγραφών. Μια τέτοια κίνηση θα βοηθούσε τη χώρα μας, όχι μόνο οικονομικά αλλά παιδαγωγικά και ερευνητικά.
Θα ήταν ένα ακόμα μεγαλύτερο δέλεαρ για τους εύπορους ξένους των γειτονικών μας χωρών. Θα κρατούσαν στην Ελλάδα πολλά παιδιά που τώρα φεύγουν για βασικές σπουδές στην Ευρώπη. Θα ενίσχυαν την πανεπιστημιακή έρευνα και θα αποτελούσαν λύση στο πρόβλημα της απασχόλησης χιλιάδων ερευνητών μας, αλλά και ειδικευμένου τεχνικού ή διοικητικού προσωπικού.
Μια τέτοια κίνηση θα άλλαζε και το χάρτη των μεγάλων μας πόλεων και δη της Αθήνας. Ολόκληρες περιοχές της δυτικής Αθήνας, που σήμερα υποβαθμίζονται συνεχώς, θα φιλοξενούσαν τους ξένους φοιτητές. Τα ιδιωτικά ΑΕΙ θα προτιμούσαν να φτιάξουν τις εγκαταστάσεις τους εκεί, μιας και η αξία της γης είναι χαμηλότερη, πράγμα που έγινε και στην Κωνσταντινούπολη. Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα που σήμερα είναι άντρα παρανόμων και εξαθλιωμένων θα άλλαζαν χρήση και μαζί τους θα άλλαζε και η ευρύτερη περιοχή.  Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει το κλίμα των συνοικιών της δυτικής Αθήνας είναι η είσοδος σε αυτές μιας άλλης κατηγορίας ανθρώπων και αυτό μπορεί να γίνει με ειρηνικό και ωφέλιμο τρόπο, με την είσοδο των ξένων φοιτητών. Δίπλα σε αυτή την εισροή νέων, εύπορων και δημιουργικών ανθρώπων, θα αναπτυσσόταν μια καινούργια νόμιμη αγορά, για να καλύπτει τις ανάγκες τους, που θα βοηθούσε οικονομικά και πολιτιστικά τη χειμαζόμενη Ελλάδα. Σίγουρα μια τέτοια κίνηση θα συναντούσε την αντίσταση των συνήθων σαμποταριστών, δηλαδή της παραδοσιακής Αριστεράς, που αρέσκεται να βλέπει τον πολιτιστικό και οικονομικό αφανισμό του κοινωνικού ιστού των πόλεών μας. Αλλά είναι καιρός να τολμήσουμε τέτοια ανοίγματα και να συγκρουστούμε σκληρά με την οπισθοδρόμηση. Υπάρχει η πολιτική βούληση για τέτοιες εκπαιδευτικές καινοτομίες; 

9 σχόλια:

  1. Στην Κύπρο έχουν ξεκινήσει κάτι παρόμοιο τα τελευταία 1-2 χρόνια. Θα μπορούσαμε ίσως να οφεληθούμε απο τα πρώτα βήματα που έχουν ήδη κάνει και ενδεχομένως να αποφύγουμε τυχόν λάθη και παραλείψεις.

    Όσον αφορά στην υποχρέωση του Μη Κερδοσκοπικού, κανένα πρόβλημα, φτάνει να μην χρειάζονται επιδότηση, γιατί δυστυχώς 'Λεφτά δεν υπάρχουν'.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα mo. Το μη κερδοσκοπικό είναι μια παπάρα και μισή και τόβαλα από κεκτημένη ταχύτητα. Δεν καταλαβαίνω που είναι το κακό στο κερδοσκοπικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λεωνίδα,πας πολύ μπροστά από την εποχή σου.. η, μάλλον, η Ελλάδα πάει πολύ πίσω ακόμα και αδυνατεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις..
    Με την ίδια παράλογη λογική που έχει αφήσει εκτός ανταγωνισμού το αγροτικό προϊόν, το τουριστικό προϊόν,το πολιτιστικό προϊόν..
    Δεν είναι δύσκολο να γίνει.. αρκεί να υπάρξει απαγκίστρωση από συμφέροντα, να πεταχτούν έξω αυτοί που λυμαίνονται τα προγράμματα και να δοθεί κίνητρο οικονομικό και επιστημονικό στους "μετανάστες" Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού. Υπάρχουν υποδομές, υπάρχουν άνθρωποι.. γιατί να μη μπορεί να υλοποιηθεί?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να είναι ιδιωτικά τα ΑΕΙ τούτα. Αφενός μεν έχουμε όχι λίγους Άραβες φοιτητές και αφετέρου το πρόβλημα δεν είναι το ιδιοκτησιακό, αλλά ο τρόπος λειτουργίας των ΑΕΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ιδιωτικά Δείμο και δημόσια με καθεστώς ιδιωτικού για να δουλεύουν, να πηγαίνει το προσωπικό κάθε μέρα, να μην καταλαμβάνονται, να μην καίγονται και κυρίως να ασχολούνται με την έρευνα και την επιστήμη. Να πληρώνουν φόρους και να μην τα πληρώνουν οι μισθωτοί και συνταξιούχοι δηλ. οι φτωχοί για να παίζουν την επανάσταση οι τσιπροαλαβάνοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πρόταση καθαρή, σαφής, ρεαλιστική, τεκμηριωμένη.
    Μπράβο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ευτυχώς που τα γραπτά μένουν. Τώρα που όλα διαλύονται θα θυμόμαστε πάντα ότι εσείς ψάχνατε αφεντικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χρήστος Χαλδούπης, Πανεπιστήμιο Κρήτης3 Ιανουαρίου 2012 - 1:09 μ.μ.

    Θερμά συγχαρητήρια για τη ανάλυση αυτή!

    Με δεδομένη την αρνητική κατάσταση των Ελληνικών Δημόσιων πανεπιστημίων, οτι περιγράφεται στο άρθρο εδώ αποτελεί ένα όραμα και μιά ελπίδα. Είναι μια σημαντική-προοδευτική πρόταση/ιδέα που μπορεί να υποστηρίξει και να προωθήσει την εκπαιδευτική-επιστημονική αριστεία στη χώρα μας μέσω της δημιουργίας υψηλής ποιότητας Ιδιωτικών Πανεπιστημίων, κατα προτίμηση μη κερδοσκοπικών.

    Κάτι που δεν αναφέρεται στο άρθρο και είναι σημαντικό: Τα Πανεπιστήμια αυτά θα δέχονται υψηλής ποιότητας φοιτητές, έλληνες και ξένους, ενώ θα στηρίζουν και την φοίτηση άριστων φοιτητών, κυρίως μεταπτυχιακών, με την παροχή υποτροφιών πληρωμής διδάκτρων και αμοιβών επικουρικής/βοηθητικής διδασκαλίας. Προικισμένοι νέοι, και από φτωχά στρώματα, οι οποίοι φεύγουν στο εξωτερικό η παροπλίζονται εδώ και εκεί και χάνονται για την Ελλάδα θα μείνουν στον τόπο μας για ποιοτικές σπουδές και θα προσφέρουν. Φυσικά και θα υπάρξουν και Ιδιωτικά Πανεπιστήμια χαμηλού και κερδοσκοπικού επιπέδου, αλλά αυτά δεν θα ευδοκιμήσουν εύκολα σε περιβάλλον ανταγωνισμού και αξιοκρατίας που εκ των πραγμάτων θα βελτιωθει και στην Ελλάδα (μια και το αποτυχημένο κομματικό σύστημα της συναλλαγής φαίνεται να πνέει τα λοίσθια (?)). Επίσης υπάρχουν κοινωφελή εθνικά ιδρύματα και Ιδιώτες (τύπου Ωνάση, Νιάρχου, Λάτση και πλουσίων Ελλήνων του εσω- και εξω-τερικού) που μπορεί να στηρίξουν μέσω χορηγιών αυτή την προσπάθεια αν υπάρξει το θεσμικό πλαίσιο και σοβαροί-ικανοί άνθρωποι επικεφαλής, που αξιοκρατικά οι χρηματοδότες θα επιλέξουν. Επιπλέον, το σύστημα αυτό θα αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για τα Δημόσια Πανεπιστήμια τα οποία, στα πλαίσια ενός υπαρκτού υγειούς ανταγωνισμού και άμιλλας, θα φροντίσουν να βελτιώσουν την θέση τους και να ενεργοποιήσουν μέσω κινήτρων το ικανό δυναμικό που διαθέτουν.

    Ναι, το παράδειγμα μας το δίνει η Τουρκία:

    http://www.ku.edu.tr/en

    Στο Koc University (το όνομα Koc είναι κάτι σαν του Ωνάση στην Τουρκία) πρύτανης εδώ και τρία χρόνια είναι Ο Prof. Umran Inan, ενας υπέρ-επιτυχημένος επιστήμονας της Τουρκικής διασποράς που μετά από πρόταση που του έγινε αποφάσισε και άφησε την υψηλή θεση του στο Stanford University με σκοπό να δημιουργήσει ένα μικρό, ή και μεγάλο, Stanford στο στόμιο του Βοσπόρου προς την Μαύρη Θάλλασα. Μια προσεκτική ερευνα στο διαδίκτυο και αξιολόγηση των ποιοτικών δεικτών, βεβαιώνει ότι ο Prof. Inan βρίσκεται στο σωστό δρόμο επιτυγχάνοντας τους σκοπους του, ενώ παράλληλα θεμελιώνει θεσμούς υψηλής ποιότητας και αριστείας στην σημερινή Τουρκία. Ιδού ένα παράδειγμα πρός μίμηση! (παρά την αναπόφευκτη μελαγχολία που προκαλεί το γεγονός ότι αυτό προέρχεται από την εξ' ανατολών γείτονα χώρα..).

    Το άρθρο σας μιλά τεκμηριωμένα για αυτονόητα σήμερα πράγματα τα οποία όμως πολλοί δυστυχώς τα αγνοούν. Για αυτό, πιστεύω ότι θα πρέπει να κοινοποιηθεί/ανακοινωθεί προς κάθε κατεύθυνση και θεσμικό η μή αποδέκτη για να πληροφορήσει με την ελπίδα ότι θα τύχει της δέουσας προσοχής και θα έχει αποτέλεσμα.

    Ευχαριστώ για την φιλοξενεία σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή