ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Το «κούρεμα», το PSI, τα ομόλογα και το βρετανικό δίκαιο




Tου Σταύρου Λυγερού από την Καθημερινή


Ήταν εξ αρχής σαφές ότι χωρίς γενναίο κούρεμα του ελληνικού χρέους ελπίδα διεξόδου από την κρίση δεν μπορούσε να υπάρξει. Από αυτές τις στήλες το τονίζαμε, αλλά ο Παπανδρέου δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για κούρεμα, επικαλούμενος το εθνικό συμφέρον! Ενάμιση χρόνο μετά, οι ίδιοι που ξόρκιζαν το κούρεμα το έχουν αναγάγει στην απόλυτη σωτηρία. Ο Παπαδήμος, μάλιστα, το ξόρκιζε μέχρι προ τριμήνου.
Η καθυστέρηση είχε συνέπειες. Στους 20 μήνες από την ψήφιση του Μνημονίου, η μερίδα του λέοντος από το δάνειο των 110 δισ. δόθηκε για να πληρωθούν στο ακέραιο τόκοι και χρεολύσια στους δανειστές, και όχι για μισθούς και συντάξεις όπως ισχυρίζονται οι ντόπιοι προπαγανδιστές. Εάν το κούρεμα είχε γίνει τον Μάιο 2010, το χρέος θα είχε μειωθεί κατά μερικές δεκάδες δισ. Τότε η ελληνική κρίση ήταν περισσότερο συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη απ’ ό, τι σήμερα. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε διαπραγματευτική ισχύ. Δεν είχε, όμως, πολιτική βούληση.
Η ζημιά δεν περιορίστηκε εδώ. Το δάνειο των 110 δισ. από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ δεν κουρεύεται και επιπροσθέτως υπάγεται στο βρετανικό δίκαιο, δηλαδή είναι ενυπόθηκο. Το συζητούμενο αυτές τις ημέρες κούρεμα αφορά 206 δισ., ενώ το συνολικό χρέος είναι πάνω από 370 δισ. Από το κούρεμα θα εξαιρεθούν και τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τα ομόλογα αυτά συνολικής ονομαστικής αξίας 55 - 60 δισ. έχουν αγοραστεί σε πολύ χαμηλότερη τιμή (υπολογίζεται γύρω στα 40 δισ.) από τη δευτερογενή αγορά. Η ΕΚΤ απαιτεί να τα εισπράξει στο ακέραιο, δηλαδή να κερδοσκοπήσει ασυστόλως σε βάρος ενός σκληρά δοκιμαζόμενου μετόχου της (Ελλάδας). Η ΕΚΤ δεν δέχεται ούτε να αντικαταστήσει τα ομόλογα που κατέχει με νέα, η ονομαστική τιμή των οποίων να είναι η τιμή αγοράς των παλιών, ώστε να μη χάσει ούτε ένα ευρώ.
Με το PSI, στην ιδανική περίπτωση το χρέος θα μειωθεί κατά 100 δισ. Θα κουρευτούν όμως και τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους τα ελληνικά ασφαλιστικά Ταμεία (περίπου 25 δισ.) και οι ελληνικές τράπεζες (περίπου 50 δισ.). Επειδή, όμως, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να καλύψει κάπως τις απώλειες των ασφαλιστικών Ταμείων και να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες, η πραγματική ελάφρυνση του χρέους θα είναι μικρότερη από 70 δισ.
Και αυτά στην ελάχιστα πιθανή περίπτωση που τελικώς συμμετάσχουν όλα τα hedge funds, τα οποία υπολογίζεται ότι κατέχουν περίπου 80 από τα 206 δισ. Τα περισσότερα hedge funds αντιδρούν παρότι έχουν αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα σε τιμές 30 - 40% της ονομαστικής αξίας τους και ως εκ τούτου θα κερδίσουν ένα 10 - 20% και μετά το κούρεμα. Αλλα αντιδρούν επειδή κατέχουν ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και θέλουν να τα ενεργοποιήσουν και άλλα επειδή ελπίζουν ότι μπορούν να εκβιάσουν για να εξασφαλίσουν υψηλά επιτόκια για τα νέα ομόλογα - κατά πιθανότητα 30ετούς διάρκειας.
Ας σημειωθεί ότι οι τοκογλυφικές απαιτήσεις των τραπεζών για επιτόκια 7 - 8% αναχαιτίσθηκαν όχι τόσο λόγω της αντίστασης της κυβέρνησης Παπαδήμου όσο λόγω της παρέμβασης του ΔΝΤ. Το συζητούμενο επιτόκιο είναι της τάξεως του 4 - 5%, αλλά φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλεψη για αύξησή του στην πορεία των ετών.
Εκτός από το γεγονός ότι το PSI είναι ανεπαρκές για να καταστήσει το ελληνικό χρέος εξυπηρετήσιμο, θα υπαγάγει τα νέα ομόλογα στο βρετανικό δίκαιο. Το ίδιο θα ισχύσει και για τη νέα δανειακή σύμβαση. Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει ήδη συμφωνήσει και για τα δύο. Με άλλα λόγια, ενώ μέχρι πριν από δύο χρόνια όλο το ελληνικό χρέος υπαγόταν στο ελληνικό δίκαιο, θα γυρίσει στο βρετανικό. Οι δανειστές θα μπορούν να βάλουν στο χέρι περιουσιακά στοιχεία και έσοδα του ελληνικού κράτους, τη στιγμή που αυτό δεν θα μπορεί να ικανοποιήσει στοιχειώδεις ανάγκες του πληθυσμού.
Οι επιπτώσεις της αλλαγής θα είναι ακόμα πιο καταστροφικές στην καθόλου απίθανη περίπτωση που και αυτό το πρόγραμμα ναυαγήσει και η Ελλάδα βρεθεί εκτός Ευρωζώνης. Εάν το χρέος υπαγόταν στο ελληνικό δίκαιο, βασίμως πιθανολογούμε ότι τα ελληνικά δικαστήρια, που θα έκριναν, θα αποφάσιζαν ότι το χρέος θα μεταφερόταν σε νέες δραχμές. Αυτό σημαίνει ότι το χρέος θα υφίστατο υποτίμηση ακριβώς όσο και η νέα δραχμή και θα υφίστατο κάθε χρόνο πρόσθετο κούρεμα αναλόγως του ντόπιου πληθωρισμού.
Με την υπαγωγή του χρέους στο βρετανικό δίκαιο, βασίμως πιθανολογούμε ότι το χρέος θα παραμείνει σε ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι θα διπλασιαστεί λόγω της αναπόφευκτης υποτίμησης της νέας δραχμής. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Παπαδήμου θα έχει καταφέρει στην ολιγόμηνη θητεία της να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο της κυβέρνησης Παπανδρέου, καθιστώντας την Ελλάδα έρμαιο των δανειστών της για πολλά πολλά χρόνια.

6 σχόλια:

  1. Η απάντηση στις ηθελημένες ανακρίβειες και τις κατα παραγγελία απο την Νέα Δημοκρατία καταγγελίες του κ. Λυγερού, έχουν ήδη απαντηθεί αναλυτικά απο το άρθρο του κ. Προκοπάκη που βρίσκεται στην δεξιά στήλη αυτής της σελίδας και δεν αξίζουν περεταίρω σχολιασμό.

    Το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται στην τελευταία παράγραφο που προεξοφλεί την επιστροφή στην δραχμή σαν γεγονός, με δραστική υποτίμηση φυσικά.

    Τα μαγειρία στα οποία συμμετέχουν εκτός των άλλων οι κ.κ. Λυγερός, Δελαστικ, Πρετεντέρης κλπ έχουν τελειώσει το ψήσιμο και βρίσκονται στην διαδικασία του σερβιρίσματος.

    Και όλα αυτά με τον μανδύα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

    Αιδώς Αργείοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. φυσικά "περαιτέρω" και όχι 'περεταίρω', αλλά το άρθρο του κ. Λυγερού, δεν τρώγεται με τίποτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το άρθρο του Λυγερού καλό είναι να διαβάζεται και να ερμηνεύεται για να βλέπουμε και τι άλλο κυκλοφορεί και πάνω σε ποιες βάσεις συσπειρώνεται σήμερα ο κόσμος. Η δραχμή είτε ως αρνητικό είτε ως θετικό είναι ολοένα και περισσότερο στα λόγια πολλών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φυσικά και πρέπει να διαβάζεται.

    Στο τέλος-τέλος ο κόσμος πρέπει να αποφασίσει για μια πρωτόγνωρη πορεία απο δω και πέρα και κανένας δεν μπορεί να του εγγυηθεί ότι ξέρει προς τα πού είναι η διέξοδος.

    Το γεγονός ότι άλλαξε το πλαίσιο αναφοράς σχετικά με την επιστροφή στην δραχμή, χωρίς να έχει προηγηθεί στην ουσία κάποιος σοβαρός διάλογος, δείχνει ότι τα κλασσικά ΜΜΕ έχουν ακόμα το πάνω χέρι στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο Λυγερός ήταν υπέρ του ευρώ. Αλλα εδώ υπάρχει ένα θέμα. Μπορούμε να ανακάμψουμε ή όχι? Διότι αν τελικά δε μπορούμε χίλιες φορές να μη προχωρήσει το PSI.

    Προφανώς ο Σταύρος ο Λυγερός έχει καταλήξει οτι δέ μπορούμε... Ελπίζω να κάνει λάθος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χωρίς το PSI υποχρεωτικά θα πάμε σε 'επιθετική' χρεωκοπία.

    Δηλαδή θα κουρέψουμε το χρέος απο 80-100% σε όλους, ανάμεσά τους και 70-80 δις των ασφαλιστικών μας ταμείων και των ελληνικών τραπεζών.

    Εαν αυτό γίνει με τη σύμφωνη γνώμη της ΕΕ (Γερμανία-Γαλλία), υπάρχει δυνατότητα να παραμείνουμε στην ΕΖ και να επιβιώσουμε μέσα απο τρομερές δυσκολίες μεν, με την προοπτική κάποτε να ξαναβρεθούμε στην ίδια πορεία με όσες ευρωπαικές χώρες παραμείνουν στην νέα ευρωπαική ένωση που διαμορφώνεται αυτή την περίοδο. Στην περίπτωση αυτή το τραπεζικό μας σύστημα θα χρηματοδοτηθεί απο την ΕΚΤ, οι επιδοτήσεις μέσω προγραμμάτων τύπου ΕΣΠΑ θα εξακολουθήσουν και αν υπάρχουν μικρά ελλείμματα για κάποια χρόνια θα χρηματοδοτούνται επίσης με δάνεια απο την ΕΚΤ

    Σε αντίθετη περίπτωση (δηλαδή με την επιστροφή στην δραχμή) θα βρεθούμε χωρίς τραπεζικό σύστημα, χωρίς αποθεματικά για τα ασφαλιστικά ταμεία και χωρίς αποταμιεύσεις για όσους είχαν την ατυχία να εμπιστευθούν τις οικονομίες τους στο τραπεζικό σύστημα. Η καταστροφή που θα προκύψει για το 90% των ελλήνων θα πάρει κατα τη γνώμη μου βιβλικές διαστάσεις. Θα είναι πιο κοντά στην περίοδο 1940-45 παρά στην δεκαετία του '50.

    Απο την άλλη, για το 10% περίπου των συμπατριωτών μας που έχουν ικανές καταθέσεις σε ευρώ στο εξωτερικό, θα είναι μια γόνιμη ευκαιρία για 'εξαγορές' και 'επενδύσεις'. Ουδέν κακόν (για μας) αμιγές καλού (γι αυτούς).

    Για το πολιτικό σύστημα που είμαι σίγουρος ότι θα επιβιώσει μια χαρά, πλην μερικών προσώπων που έχουν εκτεθεί, η μετάβαση στην δραχμή θα αφαιρέσει τα όποια μικρά εμπόδια υπήρχαν στην διαδικασία λεηλάτησης της χώρας.

    Φυσικά μπορεί να κάνω λάθος και η άνευ όρων παράδοσή μας στα χέρια του Αντωνάκη, του Βαγγέλη, του Μπόμπολα, του Εμφιετζόγλου, του Κόκκαλη κλπ να μας βγεί σε καλό. Σε κάθε περίπτωση το μέλλον είναι άδηλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή