ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Λίγο πριν την ευθεία, του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη



 του Μιχάλη Γ. Τριανταφυλλίδη
Ο Μιχάλης Γ.Τριανταφυλλίδης είναι υποψήφιος στην Α’ Θεσσαλονίκης με την Δημοκρατική Αριστερά

Και εμείς κάναμε λάθη αλλά τα πληρώσαμε, διατείνονταν υποψήφια των μπλε σε πρωινή τηλεοπτική “αναμέτρηση”.
Και εννοεί “πληρώσαμε” το ότι έμειναν εκτός εξουσίας για δυόμιση χρόνια.
Και από την άλλη ο αρχηγός τους μας καλεί να τον λυπηθούμε για τα όσα τράβηξε μέχρις να φθάσει εδώ.

Εκ παραλλήλου ο επικεφαλής των πρασίνων ομιλεί περί συγγνώμης αδιαφορώντας για το γεγονός ότι συγγνώμη που δεν συνοδεύεται και από ειλικρινή μεταμέλεια, είναι σαν να μην ακούστηκε ποτέ.
Και είμαι σίγουρος πως τα θυμάται αυτά, από τον εφιάλτη των πανεπιστημιακών αμφιθεάτρων, νεαρό τότε Ψυχραιμία.

Λόγω του ότι “συγγνώμη που έσφαλα” και παράλληλα όλοι όσοι σφάλανε ξανά στην πρώτη γραμμή των ψηφοδελτίων, περισσότερο με λοιδορία προς σε μας μοιάζει παρά με μεταμέλεια.

Δεν το λέω ηθικολογώντας, επί της ουσίας ομιλώ.
Η επαναφορά του Παπανδρεικού, ο λαός είναι ο τελικός μας κριτής, αποτελεί κόλαφο για την Δημοκρατία, το 2012 και δεν επιτρέπεται να επαναληφθεί.

Και όλοι ξαφνιάστηκαν που ξανάδαν το αυγό του φιδιού, αμέσως μετά την εκκόλαψή του και ούτε ένας δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να αναλογιστεί για ποιο λόγο, ρητορεύοντας και όχι κάνοντας χρήση του πολιτικού λόγου, φωνάζαμε στεντορία τη φωνή “απόψε πεθαίνει ο φασισμός”.
Αφού γνωρίζαμε τόσο καλά ότι δεν πέθαινε και ότι συνέχιζε το έργο του ασταμάτητος, ασυγκράτητος και ξαναβγήκε μπρός μας.

Και τώρα πάλι χρήση ρητορείας κάνουμε ξορκίζοντας το κακό.

Αντί να απαιτούμε τώρα ν’ ακουστούν οι προτάσεις, πρώτα και κύρια για την θωράκιση της Δημοκρατίας, για την θωράκιση των θεσμών.

Για να λειτουργήσει η Δημοκρατία με τις λογικές της συμμετοχής του πολίτη, του χρήσιμου και όχι  του αχρείου, και των ευρύτατων δυνατών συναινέσεων, όπως μας έμαθε ο δάσκαλό μας, Αριστόβουλος Μάνεσης.

Είναι ένας από τους λόγους που αποφάσισα, χρόνια μετά, να συμμετάσχω στις εκλογές.

Είναι ίσως η γνώση του κινδύνου  και η διάθεση για προσφορά στα δύσκολα και πάλι.
Τα εύκολα περάσανε ανεπιστρεπτί.

Αλλά έτσι μάθαμε, δεν αλλάζει αυτό.

Στις εκλογές τελικώς της 6ης Μαΐου, εκτός από τις θλιβερές διλημματικού χαρακτήρα “αιματηρές συγκρούσεις”, είναι σημαντικό να ψηφίζουμε αλλάζοντας πρώτα και κύρια τα πρόσωπα και το πολιτικό προσωπικό και ταυτοχρόνως ανασυνθέτοντας τον πολιτικό χάρτη της χώρας.

Το έχουμε ανάγκη πια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου