ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

γιατί έτσι γουστάρουν

γιατί έτσι γουστάρουν

Παρατηρητήριο

Εκπαιδεύοντας του πολίτες

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνήθηκε να κοινωνήσει την αλήθεια και να εκπαιδεύσει τους πολίτες του στις νέες συνθήκες, δηλαδή στην «τεχνολογία των μνημονίων». Τώρα, μετά από επτά χρόνια ύφεσης αυτό φαντάζει ακόμα πιο δύσκολο. Το γεγονός ότι ο ορθολογισμός και οι φιλοευρωπαϊκές ιδέες δεν δημιουργούν κοινωνικό ρεύμα, παρόλη την κυβερνητική αποτυχία των λαϊκιστών, έγκειται στην αδυναμία των αντίστοιχων ταγών να πείσουν για τα προφανή. Και δεν πείθουν, γιατί ακόμα και σήμερα δεν θέτουν ως προτεραιότητα τη διακίνηση της αλήθειας, απεναντίας την αποφεύγουν. Καταφεύγουν και αυτοί στην ευκολία της καταγγελίας των μόνιμα κακών κυβερνητικών πρακτικών αναμένοντας την πτώση του ώριμου φρούτου.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Η «αυτοδιοίκηση της καθημερινότητας»


Η αυτοδιοίκηση της καθημερινότητας εμποδίζεται από τους διοικητικούς μηχανισμούς του κάθε δήμου που επιμένουν να εργάζονται στους δικούς τους ρυθμούς, με τις δικές τους πατέντες και να εξυπηρετούν αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα, ερήμην την πολιτικής ηγεσίας του δήμου. Η κομματοκρατία δουλεύει στην ίδια κατεύθυνση (leo).
της Μαρίας Στρατηγάκη από τη Μεταρρύθμιση

Σίγουρα η αυτοδιοίκηση έχει να αντιμετωπίσει – στο επίπεδό της – μεγάλα θέματα. Σε δήμους όπως της Αθήνας, στην Αθήνα της κρίσης, η φροντίδα όσων πολιτών βρίσκονται σε αδυναμία είναι μείζον θέμα. Αλλά και η αποκομιδή των σκουπιδιών, για ένα δήμο, είναι μείζον θέμα. Και αρκετά άλλα είναι μείζονα θέματα. Όλα αυτά τα μείζονα θέματα συχνά μονοπωλούν την προσοχή μας, μονοπωλούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μονοπωλούν τον πολιτικό λόγο. Όμως, αυτά δεν πρέπει να οδηγούν στην υποβάθμιση τόσων άλλων, μικρότερων ίσως θεμάτων από την σκοπιά της παραδοσιακής πολιτικής ιεράρχησης, αλλά συχνά σημαντικότερων για πολλούς από εμάς, αφού έχουν να κάνουν με την απλή καθημερινότητά μας.

Η σπασμένη πλάκα πεζοδρομίου είναι μια λεπτομέρεια. Όμως αν σπάσεις το πόδι σου, είναι μείζον θέμα για σένα. Και πάντως σε ενοχλεί να έχεις να προσέχεις πού πατάς περπατώντας. Το να προσπαθείς να περπατήσεις ανάμεσα σε τραπεζάκια, στύλους, μηχανάκια πάνω στο πεζοδρόμιο συχνά απαιτεί ιδιαίτερη ευελιξία. Πόσω μάλλον αν σπρώχνεις το καροτσάκι του μωρού σου ή σέρνεις τη βαλίτσα σου, ακόμα περισσότερο αν έχεις περιορισμένη κινητικότητα.

Το να αντικρίζουμε τον εξωτερικό τοίχο του σπιτιού μας ή του μαγαζιού μας γεμάτο με αντιαισθητικά «γκράφιτι» δεν είναι ό,τι το καλύτερο για το κέφι μας. Αυτό και πολλά άλλα είναι αυτά τα μικρά, οι λεπτομέρειες που μας αποθαρρύνουν μόλις πάμε να αγαπήσουμε την πόλη μας, την Αθήνα.

Να περιμένουμε τον δήμο με τις κεντρικές του υπηρεσίες να εντοπίσει τα προβλήματα; Μακάρι, αλλά είναι μάλλον χλωμό και συχνά αντικειμενικά δύσκολο. Ο δήμος οφείλει να οργανώσει τους τρόπους που λειτουργεί η πόλη. Να βοηθήσει και να στηρίξει το διαμερισματικό συμβούλιο, τις ομάδες εθελοντών και ενεργών πολιτών. Εκεί, στο επίπεδο της γειτονιάς, εκεί που ξέρουν τα προβλήματα, εκεί μπορούν να τα λύσουν.

Η αυτοδιοίκηση της καθημερινότητας σημαίνει να μπορούν να ενεργοποιηθούν με πόρους, με μέσα, με ανθρώπινο δυναμικό τα διαμερισματικά συμβούλια. Είναι πλέον ώριμο το αίτημα να ζωντανέψουν, να πάρουν αποφασιστικές αρμοδιότητες. Και παράλληλα, είναι ώριμες οι συνθήκες να ενεργοποιηθούν οι πολίτες σε κάθε χώρο, σε κάθε γειτονιά με την αρωγή του κεντρικού δήμου, να πάρουν πρωτοβουλίες για να βελτιώσουν τον μικρόκοσμό τους, την καθημερινότητά τους.

Δεν είναι αυτά τα θέματα, τα μεγάλα και τα σημαντικά για ολόκληρο τον Δήμο. Δεν θα μπουν σε κανένα δελτίο ειδήσεων, σε καμία πρώτη σελίδα εφημερίδας. Είναι αυτά όμως που μας «φτιάχνουν» ή μας «χαλάνε» κάθε μέρα. Είναι αυτά όμως, που συμβάλλουν στην ποιότητα της ζωής μας. Είμαι κι εγώ έτοιμη να βοηθήσω να γίνουν!.
Η Μαρία Στρατηγάκη είναι υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον Γ.Καμίνη, πρώην Γ.Γ. Ισότητας, αναπλ. καθηγήτρια Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου.

1 σχόλιο:

  1. Τη γνωρίζω από τη θητεία της στη ΓΓ Ισότητας. Ήταν προσηλωμένη στο σκοπό της, δούλευε μέχρι αργά, ήταν συνεργάσιμη και προσηνής με τους υπαλλήλους. Εκείνη έβαλε τις βάσεις για την έναρξη των έργων του ΕΣΠΑ της ΓΓ Ισότητας επιδιώκοντας ακούραστα συναντήσεις με δημάρχους, φορείς, πολιτικά πρόσωπα (κάτι όχι εύκολο). Είχε ελλείψεις ως μάνατζερ αλλά τα κατάφερνε μία χαρά πριν αντικατασταθεί από κάποια εκλεκτή του νικητή των εκλογών του Ιουνίου 2012-κατά την ολέθρια, για τη λειτουργία του κράτους, συνήθεια. Τίμησε τη θέση της και αυτό έχει σημασία. Αν έμενα Αθήνα θα την ψήφιζα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή