ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Τα καλά και συμφέροντα


του Λυκούργου Λιαρόπουλου από το ΕΘΝΟΣ

Χθες βράδυ, σε δεξίωση του Ελληνο-Αυστραλιανού Επιμελητηρίου μίλησα με ένα παλιό πολιτικό στέλεχος, πρώην υπουργό, της ΝΔ. Με σιγουριά που πήγαζε και από την τεράστια εμπειρία του μου είπε ότι «θα εκλεγεί Πρόεδρος τον Μάρτη». Το επιχείρημα ήταν ότι κανείς από όσους δεν πιστεύουν ότι πρόκειται να επανεκλεγούν δεν θα δεχθεί να χάσει τη σύνταξη, η οποία απονέμεται μόνο μετά από θητεία 48, και όχι 47 ή 46 μηνών. Προσθέτω και τα αρκετά χιλιάρικα που θα χαθούν σε μισθούς κ.λπ., αλλά η σύνταξη είναι σίγουρα η ιερή αγελάδα των Ελλήνων. Ο.ε.δ. όπως λέγαμε και στο γυμνάσιο.
Φεύγοντας, σκέφθηκα ότι μετά την αναθεώρηση του 2001 η ψηφοφορία είναι ονομαστική, άρα κόλπα όπως τα... χρωματιστά ψηφοδέλτια του παρελθόντος δεν μπορούν να υπάρξουν. Αυτό, βεβαίως, περιπλέκει κάπως τα πράγματα, αλλά φαντάζομαι ότι δεν θα δυσκολευθούν οι πατέρες και οι μητέρες του Εθνους να σκεφθούν ότι «τώρα δεν είναι ώρα για εκλογές και περιπέτειες». Μπορεί να μην πείθουν όλοι με τη μέχρι τώρα συμπεριφορά τους και τις δηλώσεις τους, αλλά το επιχείρημα θα είναι βολικό. Κανείς δεν μπορεί να τους απαγορεύσει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ειδικά αν είναι για το καλό του τόπου.
Ο παλιός πολιτικός με έπεισε και, μεταξύ μας, σκέφθηκα αυτό μάλλον θα είναι καλό για τον τόπο. Φτάνει, βέβαια, να αξιοποιηθεί ο πρόσθετος χρόνος αυτής της κυβέρνησης, που, όμως, δεν φαίνεται μέχρι τώρα να κάνει και πολλά για να επιβεβαιώσει αυτήν την ελπίδα. Οπως και να το κάνουμε, ένας Μητσοτάκης μαχόμενος κατά πάντων δεν αρκεί. Μόλις χθες ο «Εκόνομιστ» κατέταξε την Ελλάδα πρώτη στον κατάλογο των χωρών που ΔΕΝ πρέπει κανείς να επενδύσει. Αιτία οι τεράστιες καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης και στη διάλυση μιας εταιρείας, μεταξύ άλλων αρνητικών στοιχείων που όλοι γνωρίζουμε καλά.
Σκέφθηκα τις συνεχείς διακηρύξεις για τη «σελίδα» που γυρίζει η Ελλάδα, την ανάπτυξη που έρχεται τρέχοντας, την τρόικα που φεύγει, αλλά ξανάρχεται, τις τράπεζες που σώθηκαν, αλλά κρατάνε τα λεφτά σφικτά στα πουγκιά τους καθώς οι μετοχές τους καταβαραθρώνονται, την ανεργία κολλημένη στα ψηλά διψήφια, τις εξαγωγές που πέφτουν, ευτυχώς λιγότερο από τις εισαγωγές, λόγω φτώχειας και στάσης εργασιών, και αναρωτιέμαι. Οι βουλευτές μας έχουν τον τρόπο να εξασφαλίσουν τη σύνταξή τους. Εμείς οι υπόλοιποι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου