ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Όταν το «Αιέν Αριστεύειν» κόπηκε με «Μπαλτά» και παίχτηκε στον κλήρο


της Άννας Ελευθεριάδου από την Athens Voice
Έχω μια 12χρονη πιτσιρίκα που εδώ και ένα χρόνο έχει βάλει στόχο να δώσει εξετάσεις για να εισαχθεί στο Πειραματικό Γυμνάσιο. Μια πιτσιρίκα που κανείς δεν ρώτησε αν αντέχει να την εμπαίζουν «θα δώσεις, δεν θα δώσεις», σαν να πρόκειται για άψυχο παιχνίδι.
Ως επιστήμονας που κυνήγησα και κυνηγώ την «Αριστεία» σε όλη μου τη ζωή, αισθάνομαι απολύτως ηλίθια ακούγοντας τον κύριο Μπαλτά να με αποκαλεί «στρεβλά φιλόδοξη». Σαν γονιός, δε, μένω παντελώς έκθετη καθώς αδυνατώ να δώσω στο παιδί μου απαντήσεις. Τι το κακό έχει η άμιλλα, γιατί η ικανότητα και τα χαρίσματα είναι μεμπτά και γιατί εντέλει ο κόπος να διακριθείς και να κυνηγήσεις το τέλειο, το ιδανικό, το πλήρες, το απόλυτο, δεν πρέπει να επιβραβεύεται.
Περίμενα από έναν απόφοιτο του Βαρβάκειου, όπως ο κύριος Μπαλτάς, να έχει εντελώς άλλη προσέγγιση. Περίμενα από μια κυβέρνηση με αριστερό πρόσημο να στηρίξει ό,τι βρήκε ήδη σωστό, ό,τι φέρει αριστερό πρόσημο. Ήτοι να ενσωματώσει προγραμματικά αλλαγές σε κράτος και θεσμούς, προάγοντας πρωτίστως κοινωνική δικαιοσύνη. Περίμενα να στηρίξει τους κοινωνικά αδύναμους. Τα παιδιά, επί παραδείγματι, της μικροαστικής οικογένειας που δεν διαθέτουν χρήματα για ιδιωτικά σχολεία κι επιπλέον τα παιδιά όπως το δικό μου που ζουν στην ελληνική επαρχία όπου δεν υπάρχουν καν ιδιωτικά σχολεία! Περίμενα δηλαδή να προβεί σε ενίσχυση και διεύρυνση των Πρότυπων σχολείων κι όχι σε κατάργηση και απαξίωση. Και μάλιστα αρχίζοντας να ξηλώνει τα Πρότυπα της Επαρχίας, ενώ κρατά των Αθηνών…
Αριστερό είναι να δημιουργήσει «Κύτταρα Αριστείας» στα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα όλης της Ελλάδας, κι όχι να αφήνει την καλή εκπαίδευση μόνο για τους λίγους που έχουν φράγκα και γνωριμίες στο Κέντρο. Στα έδρανα της Βουλής ανακυκλώνονται οι απόφοιτοι Κολεγίων και Ιδιωτικών Σχολείων. Ηθικό χρέος μια αριστερής κυβέρνησης είναι να φέρει έναν αέρα ίσων ευκαιριών, να έχει τους άριστους μπροστάρηδες κι όχι ουραγούς της κοινωνίας.
Στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία έχουν στηθεί σχεδόν 400 όμιλοι δημιουργικότητας με ένα απίστευτα ευρύ φάσμα αντικειμένων. Από Προγραμματισμό Η.Υ. μέχρι Ρητορική κι από Θέατρο μέχρι Δημιουργική Γραφή. Οι μαθητές εισάγονται με αδιάβλητο σύστημα εξετάσεων και οι υπηρετούντες εκπαιδευτικοί επιλέγονται πολύ σχολαστικά βάση προσόντων. Η κοινωνία ενθουσιάστηκε με το θεσμό και τα παιδιά που ενδιαφέρθηκαν να συμμετέχουν ήταν ανέλπιστα πολλά.
Το ξέρει αυτό ο κύριος Μπαλτάς; Πρόλαβε και μελέτησε όλους τους παράγοντες, είδε τι δουλειά έγινε σε αυτά τα 2,5 χρόνια, μίλησε με γονείς, με εκπαιδευτικούς που υπηρετούν εκεί; Επισκέφθηκε έστω ένα από αυτά; Ποιους επιστημονικούς φορείς συμβουλεύθηκε; Ενημερώθηκε για το τι καθεστώς διέπει το θεσμό των Πρότυπων Σχολείων στο εξωτερικό, σε κοινωνίες που ευημερούν και προοδεύουν; Πώς έκρινε τα Πειραματικά άχρηστα; Μήπως απλά του υπαγόρευσαν οι θεριακλήδες συνδικαλιστές τη μη αναγκαιότητα αξιολόγησης σε κανένα επίπεδο; Μήπως η απαξιωτική στάση είναι απλά και μόνο ιδεοληψία; Και γιατί την ιδεοληψία του κάθε κυρίου Μπαλτά θα την αφήσουμε να ακυρώνει βήματα προόδου; Και οι προεκλογικές υποσχέσεις ότι για το κάθε τι θα συνεργαστούν και θα λάβουν υπόψη όλους τους εμπλεκόμενους πού πήγαν, περίπατο;
Το «Φτάσε εκεί που δεν μπορείς» περίμενα να ’χει παντιέρα η Αριστερά της Ευθύνης, αλλά δυστυχώς βλέπω το «Κάτσε εκεί στα αυγά σου» κατά τη λαϊκή ρήση… 

1 σχόλιο:

  1. Μέχρι πριν λίγο πίστευα πως ανάμεσα στους "ανύπαρκτους" Υπουργούς Παιδείας ο χειρότερος ήταν ο κος Μπαμπινιώτης, ο οποίος όταν ανέλαβε την τιμητική θέση που του δόθηκε από τον Πρωθυπουργό Παπαδήμο, προσπάθησε να κάνει μόνο δύο πράγματα:
    α. να ακυρώσει το τμήμα του νόμου Διαμαντοπούλου που αφορούσε στα "αδέρφια" του τους Πρυτάνεις
    β. να αλλάξει το νόμο για τις απολύσεις των εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία (είναι πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρίας, κοινώς Αρσάκεια Σχολεία και φροντίζει τα συμφέροντά τους).
    Δυστυχώς, έρχεται ένας κομπλεξικός Αριστερός Υπουργός και με βγάζει ψεύτη. Γιατί δε μπορεί, μόνο ένας κομπλεξικός θα προσπαθούσε με το που ανέλαβε εξουσία να καταργήσει ότι καλύτερο υπάρχει στη δημόσια εκπαίδευση.
    Και αναρρωτιέμαι...
    Κύριε (το κύριε μην το πάρετε τοις μετρητοις) Υπουργέ, πριν αναλάβετε δεν είχατε σκεφτεί τίποτε άλλο για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος;
    Μόνο τα Πρότυπα και Πειραματικά σας έκαναν "κλικ";
    Δηλαδή η παραπαιδεία, το μαύρο χρήμα των εκπαιδευτικών, η υπερβολική ύλη, το bullying, τα ναρκωτικά στα σχολεία και πολλά άλλα, δεν σας απασχόλησαν καθόλου;

    Εκτός κι αν (πιπέρι στο στόμα μου) εξαργυρώνετε κομματικές επιταγές των γνωστών συνδικαλιστών της ΟΛΜΕ (αυτών καλέ με τις τιράντες).

    Και για να σοβαρευτώ κύριε Υπουργέ (είπαμε μην το παίρνετε σοβαρά το κύριε) κάτι τέτοιες ιδέες, σαν τις δικές σας, περί αριστείας είναι που γέμισαν τη Βουλή με μετρίους σαν και του λόγου σας.

    Άντε και στην ποινικοποίηση της Αριστείας. Μη γεμίσουμε και Άριστους και ικανούς που μπορεί κάποτε να μας κυβερνήσουν σωστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή