ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Η ρετσινιά , το στίγμα και η στρεβλή φιλοδοξία




του Ν.Σ Μαυρογιάννη από την Καθημερινή

Ο υπουργός της Παιδείας στις προγραμματικές δηλώσεις (9-2-2015) αποκάλεσε τις εξετάσεις στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία (ΠΠΣ) παράλογες, χαρακτήρισε την αριστεία ρετσινιά και την αποτυχία στις εξετάσεις αυτές στίγμα. Η δε φιλοδοξία των μαθητών - γονέων για σπουδές στα υπάρχοντα ΠΠΣ παρουσιάστηκε ως στρεβλή. Ωστόσο, δεσμεύτηκε για τη διεξαγωγή για φέτος των εξετάσεων, ώστε να μην προκληθεί αναστάτωση. Στις 12-2-2015 σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ο αναπληρωτής υπουργός δήλωσε κατηγορηματικά ότι οι εξετάσεις καταργούνται. Τις χαρακτήρισε δε παράλογη διαδικασία.
Αποδέκτες αυτών των λόγων είναι βεβαίως και οι Ελληνες πολίτες, ιδιαιτέρως γονείς και μαθητές. Και με δεδομένο, για να θυμηθούμε τον Μπρεχτ, ότι ουδείς, συμπεριλαμβανομένης και της πολιτικής ηγεσίας, δύναται να διαλύσει τον λαό και να εκλέξει έναν άλλο, μάλλον θα πρέπει να λάβει σοβαρά τις επιθυμίες και τις βλέψεις πολλών εξ αυτών. Διότι, βεβαίως, οι κυβερνήτες οφείλουν να διευθύνουν την κοινωνία, αλλά η κατανόησή της προηγείται της αλλαγής της.

Τι ωθεί πολλές οικογένειες να σπεύσουν στα ΠΠΣ και να διεκδικήσουν τη φοίτηση των παιδιών σε αυτά συμμετέχοντας σε εξετάσεις; Ποιος είναι ο λόγος που οι αιτήσεις για συμμετοχή σε εξετάσεις είναι συντριπτικά περισσότερες από τις αιτήσεις συμμετοχής στις προ του 2013 κληρώσεις; Τη στιγμή που πρόκειται για δημόσια σχολεία; Που έχουν τις ίδιες υποδομές με τα άλλα σχολεία; Που δουλεύουν με τους ίδιους προϋπολογισμούς; Οπου σε αυτά συναντάμε αποκλειστικά παιδιά της διπλανής πόρτας;

Αν κάποιος έμπαινε στον κόπο να μιλήσει με τα παιδιά και τους γονείς τους, θα έπαιρνε πολλές απαντήσεις. Γιατί τα ΠΠΣ δεν είναι σχολεία της μιας και μόνο απάντησης. Ωστόσο κοινός παρονομαστής των απαντήσεων είναι η λαχτάρα ικανών παιδιών που αγαπούν την εκπαίδευση να συναντήσουν παιδιά που τα καίει το ίδιο κάρβουνο. Με την καθοδήγηση δασκάλων που την εννοούν. Απλά πράγματα. Και δεν πρόκειται, μόνο, για τις ακαδημαϊκές επιδόσεις που αναμφίβολα αποτελούν δυνατό σημείο των ΠΠΣ. Είναι μια λαχτάρα που καλύπτει πλείστες όψεις του πολιτισμού: με πρόσθετα μαθήματα και ομίλους για τις επιστήμες, τη φιλαναγνωσία, τη δημιουργική γραφή, το θέατρο και άλλα.

Στη ζωή προσπαθούμε κατά κανόνα για το καλύτερο. Αλλοτε το πετυχαίνουμε, άλλοτε όχι. Μπορούμε να μετασχηματίσουμε την όποια επιτυχία και την όποια αποτυχία. Και να πάμε παρακάτω. Η συμμετοχή σε εξετάσεις στα ΠΠΣ δεν είναι υποχρεωτική, όπως δεν είναι υποχρεωτική η συμμετοχή σε αθλητικούς αγώνες, χορευτικά δρώμενα, εκλογές μαθητικών συμβουλίων κ.ά. Η διάκριση είναι στοιχείο της ζωής και, ευτυχώς, δεν έχει επινοηθεί κάποιου είδους κοινωνική μηχανική που να την αποτρέπει χωρίς να ενδίδει στον ολοκληρωτισμό, στη γελοιότητα ή και στα δύο.
Τα παιδιά, όπως όλοι μας, έχουν διαφορετικές ικανότητες και ανάγκες. Δεν επιτυγχάνεται το καλύτερο εκπαιδευτικό αποτέλεσμα όταν όλα εξαναγκάζονται να φοιτούν στον ίδιο τύπο σχολείου. Για τον λόγο αυτόμ κατά καιρούς έχουν λειτουργήσει ή εξαγγελθεί ότι θα λειτουργήσουν αθλητικά, μουσικά, γενικά, ειδικά, τεχνικά, επαγγελματικά, ξενόγλωσσα σχολεία κ.ά. Ανάμεσά τους, πρόσφατα, και σχολεία για την καλλιέργεια της αριστείας, δηλαδή τα ΠΠΣ, όπως προβλέπεται από τον νόμο 3966/2011.

Τα ΠΠΣ δεν απευθύνονται μόνο στους μαθητές τους που ως είναι φυσικό επιλέγονται με εξετάσεις. Μέσω των ομίλων και των προγραμμάτων επαγγελματικής ανάπτυξης υπάρχει χώρος σε αυτά για τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς των άλλων σχολείων. Τα ΠΠΣ δεν είναι μια απάντηση αμηχανίας στα εκπαιδευτικά προβλήματα της πατρίδας μας. Δεν είναι ένα προστατευμένο κέλυφος για λίγους. Είναι μια επιθετική διάταξη με ενδιαφέρουσα διοικητική δομή και γόνιμες ιδέες για συνεργασία με όλους. Παρόμοια σχολεία υπάρχουν σχεδόν σε όλο τον κόσμο και ως γνωστόν ήκμασαν και στις σοσιαλιστικές χώρες. Διότι η λειτουργία τους συνδέεται άμεσα με την προκοπή των χωρών τους. Οπως συνέβη στην Ελλάδα και με τα Πρότυπα Σχολεία πριν από το 1985. Ηδη σε μία διετία από την επαναλειτουργία τους με τη μορφή των ΠΠΣ, έχουν να επιδείξουν εξαιρετικά αποτελέσματα. Και πριν από οποιαδήποτε βιαστική τροποποίηση των όρων λειτουργίας τους, έχει σημασία αυτά τα αποτελέσματα να μελετηθούν.

* Ο κ. Ν.Σ. Μαυρογιάννης είναι μαθηματικός (MSc, PhD) και υπηρετεί στο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης.







1 σχόλιο: