ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Θέλουν όλοι να παραμείνουμε στο ευρώ;


του Πλάμεν Τόντσεφ

Ποτέ μου δεν πείστηκα ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πραγματικά τάσσεται υπερ του ευρώ - με ό,τι συνεπάγεται η παραμονή στην Ευρωζώνη. Κι αυτό που συνεπάγεται η παραμονή στην Ευρωζώνη με τους σημερινούς όρους είναι επώδυνο - μείωση μισθών και συντάξεων και περαιτέρω μείωση του βιοτικού επιπέδου, εκτός αν αποφασίσουμε ως κοινωνία να αλλάξουμε ριζικά και να στραφούμε στο μέλλον. Να θέσουμε δηλαδή ως εθνικό στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας σε ένα εξαιρετικά δυναμικό και απαιτητικό διεθνές περιβάλλον. Εδώ και τώρα! 

Δεν βλέπω, όμως, επιθυμία για δραστικές αλλαγές παρά μόνο σε μια ισχνή μειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Αντίθετα, βλέπω μια μαζική παράκρουση, όπως αποτυπώνεται σε πολλές δημοσκοπήσεις, αλλά και στην παρακάτω γελοιογραφία του Γιάννη Δερμεντζόγλου: ναι στη συμφωνία με τους πιστωτές της χώρας, αλλά με τους δικούς μας όρους και εντός των δικών μας "κόκκινων γραμμών", όπως αρέσκεται να επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία η κυβέρνηση. Αλλο ένα παράδειγμα γι'αυτήν την παράκρουση είναι οι πληροφορίες από τα ελληνικά ΜΜΕ (συνήθως διαρροές από κυβερνητικές πηγές) ότι είμαστε πολύ κοντά στην επιθυμητή συμφωνία, για να έρθουν μετά τα ξένα ρεπορτάζ που δείχνουν το ακριβώς αντίθετο!

Γι'αυτό δεν είμαι καθόλου σίγουρος για το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος που το ουσιαστικό ερώτημα - ανεξαρτήτως διατύπωσης - θα είναι "ευρω ή δραχμή;". Αν φτάσουμε σ'αυτό το ακραίο ενδεχόμενο, θα οφείλεται είτε στην κατάρρευση των διαπραγματεύσεων είτε στην επίτευξη μιας πολύ επώδυνης συμφωνίας, με όλες τις προαναφερθείσες θυσίες και με όλες τις "κόκκινες γραμμές" στον κάδο των αχρήστων. Εκεί θα φανεί αν πράγματι υπάρχει εθνική συναίνεση υπέρ της παραμονής στο ευρώ ή αν πρόκειται για μια εύθραυστη ψευδαίσθηση που θα διαλυθεί μόλις αποσαφηνιστεί το πραγματικό τίμημα της παραμονής στην Ευρωζώνη.

Προσωπικά, είμαι υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ για πολλούς και διάφορους λόγους. Ενδεικτικά και μόνο, για να παραμείνει υπό την ομπρέλα ασφαλείας μιας μεγάλης και ισχυρής κοινότητας προηγμένων κρατών, παρά τις όποιες αδυναμίες και αντιφάσεις της ενωμένης Ευρώπης και παρά την αναπόφευκτη μείωση του βιοτικού επίπεδου της ελληνικής κοινωνίας. Ειδάλλως, φοβάμαι πως οι Ελληνες πολίτες έχουν να χάσουν ασύγκριτα περισσότερα αν η χώρα επιστρέψει στη δραχμή και οι όποιες προοπτικές ανόρθωσης θα απομακρυνθούν σε βάθος τουλάχιστον μιας ιστορικής γενιάς από τώρα. Νομίζω ότι αυτά είναι τα θέματα που θα έπρεπε να συζητηθούν με κάθε ειλικρίνεια, ώστε να αποτυπωθούν οι πραγματικές διαθέσεις των ψηφοφόρων. Κι ώσπου να γίνει αυτό, τους ισχυρισμούς περί κοινωνικής στήριξης του ευρώ τους ακούω βερεσέ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου