ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Η μείωση των επικουρικών συντάξεων στο θέατρο των κόκκινων γραμμών



Γιάννης Καντέλης από το SKAI gr

Η επικουρική σύνταξη που λαμβάνει ένας συνταξιούχος προέρχεται από εισφορές ασφαλισμένου και εργοδότη χωρίς καμία συμμετοχή του κράτους, το οποίο έχει υποχρέωση να συνεισφέρει μόνο στις κύριες συντάξεις. Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας είναι αναδιανεμητικό, δηλαδή πληρώνουν αυτοί που δουλεύουν για να πάρουν σύνταξη όσοι έχουν αποσυρθεί. Ουσιαστικά οι συντάξεις πληρώνονται από τα χρήματα που παρακρατούνται από τους νυν εργαζόμενους και όχι από απ αυτά που είχε πληρώσει στο παρελθόν ο συνταξιούχος. 

Τα επικουρικά ταμεία δημιουργήθηκαν για να δίνουν συντάξεις με βάση τα έσοδα που έχουν κάθε χρόνο ή τουλάχιστον αυτό θα έπρεπε να γίνεται όλα τα προηγούμενα χρόνια. Στην πράξη φυσικά γινόταν το αντίθετο.

Στο πλαίσιο του πελατειακού κράτους και της ειδικής μεταχείρισης διαφόρων επαγγελματικών κλάδων, εδώ και χρόνια δίδονταν επικουρικές συντάξεις που ξεπερνούσαν κατά πολύ τις δυνατότητες των ταμείων. Οι κομματικά διορισμένες διοικήσεις έπαιρναν, τις καλές εποχές, τις εισφορές των εργαζομένων και έδιναν συντάξεις πολύ υψηλότερες από αυτές που αναλογούσαν, στους συνταξιούχους. 

Αδιαφορούσαν εντελώς αν θα δώσουν σύνταξη μετά από 10 ή 20 χρόνια σ΄ αυτούς που πλήρωναν την τρέχουσα περίοδο. Όσο για το αν αυτές οι συντάξεις αναλογούσαν σε ότι είχαν πληρώσει οι συνταξιούχοι; Σε καμιά περίπτωση. Ήταν πολύ υψηλότερες καθώς έπαιρναν σύνταξη ασφαλισμένοι με μόνο 1000 ένσημα!

Αδικίες υπήρχαν και γι όσους είχαν πληρώσει τα ίδια χρήματα αλλά ήταν νέοι ασφαλισμένοι. Ένας παλαιός ασφαλισμένος, με ένσημα πριν το 1993, με 35 χρόνια δουλειάς, είχε ποσοστό αναπλήρωσης της επικουρικής σύνταξης επί του μισθού του 30% ή 37% , ενώ ένας ασφαλισμένος μετά το 1993 έχει αναπλήρωση 20%. 

Ο Δημήτρης Στρατούλης ως αναπληρωτής υπουργός κοινωνικών ασφαλίσεων πιστεύει ότι χτυπά το διεθνή καπιταλισμό και τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα με την μη εφαρμογή του νόμου που προβλέπει μείωση 5,2% των επικουρικών συντάξεων για 1 εκατομμύριο συνταξιούχους. 

Στην πραγματικότητα όμως απαιτεί χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, που δεν τα έχει, για να συνεχιστεί η πληρωμή συντάξεων που δεν αφορούν σε πραγματικές εισφορές. Απαιτεί να πληρώσουν επιπλέον φόρους όλοι οι εργαζόμενοι, για να καταβληθούν σήμερα υψηλότερες επικουρικές συντάξεις, αλλά οι ίδιοι που πληρώνουν αυτούς τους φόρους όταν θα έρθει η σειρά τους να πάρουν επικουρική σύνταξη θα βρουν άδεια ταμεία.

Ο Δημήτρης Στρατούλης και η κυβέρνηση της ριζοσπαστικής αριστεράς θα έπρεπε να έχουν ως ευαγγέλιο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αντί να βάζουν νέους φόρους για να συνεχιστούν οι ίδιες στρεβλώσεις. Αυξάνοντας τα έσοδα τους τα ασφαλιστικά ταμεία από την εργασία θα αποφύγουν τα χειρότερα και οι κύριες συντάξεις. Επίσης δεν θα απαιτείται η αφαίμαξη του κρατικού προϋπολογισμού μελλοντικά καθώς θα χρειάζονται λιγότερα χρήματα από τους φόρους να πηγαίνουν στις συντάξεις. 

Η διασφάλιση των συντάξεων για τις μελλοντικές γενιές είναι δική μας υποχρέωση και όχι των δανειστών. Θα έπρεπε να απασχολούν πρωτίστως την κυβέρνηση και τους φορείς της χώρας και όχι να γίνονται γι άλλη μια φορά αντικείμενο υπουργικών αντιμνημονιακών σόου στα τηλεπαράθυρα.

Πηγή: http://www.skai.gr/news/opinions/article/282189/i-meiosi-ton-epikourikon-sudaxeon-sto-theatro-ton-kokkinon-grammon/#ixzz3bueORxRp
Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου