ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Η μείωση των επικουρικών συντάξεων στο θέατρο των κόκκινων γραμμών



Γιάννης Καντέλης από το SKAI gr

Η επικουρική σύνταξη που λαμβάνει ένας συνταξιούχος προέρχεται από εισφορές ασφαλισμένου και εργοδότη χωρίς καμία συμμετοχή του κράτους, το οποίο έχει υποχρέωση να συνεισφέρει μόνο στις κύριες συντάξεις. Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας είναι αναδιανεμητικό, δηλαδή πληρώνουν αυτοί που δουλεύουν για να πάρουν σύνταξη όσοι έχουν αποσυρθεί. Ουσιαστικά οι συντάξεις πληρώνονται από τα χρήματα που παρακρατούνται από τους νυν εργαζόμενους και όχι από απ αυτά που είχε πληρώσει στο παρελθόν ο συνταξιούχος. 

Τα επικουρικά ταμεία δημιουργήθηκαν για να δίνουν συντάξεις με βάση τα έσοδα που έχουν κάθε χρόνο ή τουλάχιστον αυτό θα έπρεπε να γίνεται όλα τα προηγούμενα χρόνια. Στην πράξη φυσικά γινόταν το αντίθετο.

Στο πλαίσιο του πελατειακού κράτους και της ειδικής μεταχείρισης διαφόρων επαγγελματικών κλάδων, εδώ και χρόνια δίδονταν επικουρικές συντάξεις που ξεπερνούσαν κατά πολύ τις δυνατότητες των ταμείων. Οι κομματικά διορισμένες διοικήσεις έπαιρναν, τις καλές εποχές, τις εισφορές των εργαζομένων και έδιναν συντάξεις πολύ υψηλότερες από αυτές που αναλογούσαν, στους συνταξιούχους. 

Αδιαφορούσαν εντελώς αν θα δώσουν σύνταξη μετά από 10 ή 20 χρόνια σ΄ αυτούς που πλήρωναν την τρέχουσα περίοδο. Όσο για το αν αυτές οι συντάξεις αναλογούσαν σε ότι είχαν πληρώσει οι συνταξιούχοι; Σε καμιά περίπτωση. Ήταν πολύ υψηλότερες καθώς έπαιρναν σύνταξη ασφαλισμένοι με μόνο 1000 ένσημα!

Αδικίες υπήρχαν και γι όσους είχαν πληρώσει τα ίδια χρήματα αλλά ήταν νέοι ασφαλισμένοι. Ένας παλαιός ασφαλισμένος, με ένσημα πριν το 1993, με 35 χρόνια δουλειάς, είχε ποσοστό αναπλήρωσης της επικουρικής σύνταξης επί του μισθού του 30% ή 37% , ενώ ένας ασφαλισμένος μετά το 1993 έχει αναπλήρωση 20%. 

Ο Δημήτρης Στρατούλης ως αναπληρωτής υπουργός κοινωνικών ασφαλίσεων πιστεύει ότι χτυπά το διεθνή καπιταλισμό και τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα με την μη εφαρμογή του νόμου που προβλέπει μείωση 5,2% των επικουρικών συντάξεων για 1 εκατομμύριο συνταξιούχους. 

Στην πραγματικότητα όμως απαιτεί χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, που δεν τα έχει, για να συνεχιστεί η πληρωμή συντάξεων που δεν αφορούν σε πραγματικές εισφορές. Απαιτεί να πληρώσουν επιπλέον φόρους όλοι οι εργαζόμενοι, για να καταβληθούν σήμερα υψηλότερες επικουρικές συντάξεις, αλλά οι ίδιοι που πληρώνουν αυτούς τους φόρους όταν θα έρθει η σειρά τους να πάρουν επικουρική σύνταξη θα βρουν άδεια ταμεία.

Ο Δημήτρης Στρατούλης και η κυβέρνηση της ριζοσπαστικής αριστεράς θα έπρεπε να έχουν ως ευαγγέλιο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αντί να βάζουν νέους φόρους για να συνεχιστούν οι ίδιες στρεβλώσεις. Αυξάνοντας τα έσοδα τους τα ασφαλιστικά ταμεία από την εργασία θα αποφύγουν τα χειρότερα και οι κύριες συντάξεις. Επίσης δεν θα απαιτείται η αφαίμαξη του κρατικού προϋπολογισμού μελλοντικά καθώς θα χρειάζονται λιγότερα χρήματα από τους φόρους να πηγαίνουν στις συντάξεις. 

Η διασφάλιση των συντάξεων για τις μελλοντικές γενιές είναι δική μας υποχρέωση και όχι των δανειστών. Θα έπρεπε να απασχολούν πρωτίστως την κυβέρνηση και τους φορείς της χώρας και όχι να γίνονται γι άλλη μια φορά αντικείμενο υπουργικών αντιμνημονιακών σόου στα τηλεπαράθυρα.

Πηγή: http://www.skai.gr/news/opinions/article/282189/i-meiosi-ton-epikourikon-sudaxeon-sto-theatro-ton-kokkinon-grammon/#ixzz3bueORxRp
Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου