ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Ο Δημήτρης Κουμάνταρος, ένας γνήσιος οραματιστής και ανιδιοτελής αγωνιστής έφυγε από κοντά μας. Η τελευταία του ανάρτηση, στις 5 Μαρτίου:
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ
Ονειρεύομαι ένα ξεσηκωμό. Ενάντια στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά, στην κομματοκρατία, στην αναξιοκρατία. Ενάντια στη διχαστική λογική, στο φανατισμό, στην προχειρότητα και στην τσαπατσουλιά. Ενάντια στη μετάθεση ευθυνών, την ατομοκρατία, την έλλειψη συνεργατικού-ομαδικού πνεύματος.
Ένα ξεσηκωμό συμμετοχής, έρευνας, διαλόγου, για το πως μπορούμε καλύτερα να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες και τους ντόπιους που βρίσκονται σε ανθρωπιστική κρίση. Για το πως θα σχεδιάσουμε σε κάθε δημόσιο τομέα, από το Σύνταγμα μέχρι την Παιδεία κι από τη Δικαιοσύνη μέχρι τη Φοροδιαφυγή, ένα πλάνο της καλύτερης δυνατής απόδοσης που υπηρετεί τον πολίτη.
Για να γίνει κάθε χώρος υποδοχής προσφύγων, κάθε σχολείο, κάθε νοσοκομείο, κάθε δικαστήριο, κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα με τις υπάρχουσες δυνατότητες πρότυπο λειτουργίας. Μιλάμε για τη σταδιακή συνειδητή επιλογή ενός άλλου, νέου, συνθετικού πολιτισμού. Δεν απαγορεύεται.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Ευθύμης Δημόπουλος: Ο Μπαράκ Ομπάμα



Ο Μπαράκ Ομπάμα ίσως δεν ξεπεράσει τον (διογκωμένο από τη δολοφονία του) μύθο του Τζον Κένεντι. Αλλά το έργο του στο εσωτερικό της χώρας του, οι χειρισμοί του στη διεθνή σκηνή και ο πολιτικός του λόγος αποδεικνύουν ότι πρόκειται για την κορυφαία πολιτική προσωπικότητα του καιρού μας και σίγουρα για έναν από τους σημαντικότερους προέδρους στην ιστορία των ΗΠΑ.

Η εξαιρετική ομιλία του «για την κατάσταση του έθνους» στην ολομέλεια του Κογκρέσου είναι μια παρακαταθήκη της δημοκρατικής πολιτικής για τις ΗΠΑ, για ολόκληρο τον κόσμο. Ενωτικός, αυτοκριτικός (για το Γκουαντανάμο), αγωνιστικός απέναντι στην οπλοκατοχή (άφησε συμβολικά δίπλα του μια θέση κενή για τα θύματα της ένοπλης βίας), ρεαλιστικά αισιόδοξος (για τα επιτεύγματα και τις δυνατότητες της τεχνολογίας και της δημοκρατίας), με συναίσθηση των ιστορικών ορίων (άρση του εμπάργκο στην Κούβα), προσηλωμένος στις συνταγματικές αξίες του αμερικανικού έθνους (μετανάστες, μουσουλμάνοι) και στην αξία της πολιτικής,.


Οι αφροαμερικάνοι, οι δημοκρατικοί, όλοι οι Αμερικάνοι πρέπει να αισθάνονται ιδιαίτερα περήφανοι για αυτόν τον κορυφαίο εκπρόσωπό τους.
Αν κάτι θα κρατούσα από την ομιλία του είναι η παρακάτω φράση που δείχνει τη βαθιά ιστορική συναίσθηση ενός παγκόσμιου ηγέτη μεγάλου διαμετρήματος: «Σε κάθε σημαντικό διεθνές ζήτημα οι λαοί του κόσμου δεν στρέφονται προς το Πεκίνο ή τη Μόσχα αλλά σε εμάς. Οφείλουμε να είμαστε ηγέτες και όχι αστυνομικοί του κόσμου».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου