ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

ομαδάρα

ομαδάρα

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα όχι μόνο αρνήθηκε να εκσυγχρονίσει όλες τις εκπαιδευτικές της βαθμίδες, αλλά αγωνίστηκε σκληρά για να καταστρέψει και τον υπάρχοντα εκπαιδευτικό ιστό. Ανακάλυψε αργά τη λεγόμενη αντιαυταρχική εκπαίδευση και την εφάρμοσε τόσο λάθος ώστε να εξυπηρετεί τη βασική λαϊκίστικη εθνική αφήγηση, αλλά και τους εμπλεκόμενους με αυτή. Το λεγόμενο «δημοκρατικό σχολείο» ήταν και είναι εθνοκεντρικό, αντιδυτικό και ταυτόχρονα χαλαρό και ανεξέλεγκτο. Παράγει ολοένα και περισσότερους ημιμαθείς πολίτες με χαμηλή συνείδηση ατομικής ευθύνης. Με ελάχιστη πολιτειακή Παιδεία, καμία γνώση δημόσιων οικονομικών, καμία συναίσθηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου και ογκώδη άγνοια της πρόσφατης παγκόσμιας Ιστορίας. Αντιθέτως, η νεολαία μαθαίνει ότι αποτελεί μέρος ενός ανάδελφου έθνους, βαλλόμενου από παντού και δη από τους κακούς καπιταλιστές και νεοφιλελεύθερους της Δύσης που σήμερα τυγχάνει να είναι και τοκογλύφοι - δανειστές. Η αγάπη μας για τον Πούτιν και τη Ρωσία του είναι ενδεικτική.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Σε δουλέψανε

Γιάννης Κουνέλης
Σε δουλέψανε
Σου τάξανε ανάσταση νεκρών με ψέματα
Δυσκολεύεσαι να το παραδεχτείς σε καταλαβαίνω
Αλλά φταις
Σούπανε να μάθεις λίγα μαθηματικούλια, λίγη οικονομία, να βλέπεις πέρα από τη μύτη σου
Αλλά εσύ νόμιζες πως είναι κακά τα «δυτικά μαθηματικά»
Είπες να πορευτείς με τον εθνικισμό και το λαϊκισμό της φυλής
Όλα αυτά που σε είχαν ταϊσει  οι προηγούμενοι, αυτούς που αποθέωνες και σήμερα βρίζεις
Και την πάτησες
Σε φορτώνουν φόρους, σε φτωχοποιούν, καθημερινά όλο και πιο πολύ, ως πότε θα αντέξεις
Καλά τα στρώματα και τα μαξιλάρια αλλά όλα έχουν ένα τέλος
Πασχίζουν να χτίσουν τη δική τους φωλιά μέσα στη πνιγηρή ατμόσφαιρα του κράτους
Με το δικό σου βιος, με το δικό σου αίμα
Και πάντα φταίνε οι ξένοι, το κακό το ΔΝΤ, η τρόικα του εσωτερικού  
Τα παιδιά σου ετοιμάζονται να φύγουν, να βρουν κάπου να ανασάνουν
Και καλά θα κάνουν, να δουλέψουν θέλουν
Δίπλα σου και μέσα σου όλα γκρεμίζονται από ανθρώπους εχθροπαθείς και ανίκανους
Και συ κοιτάζεις  και ψάχνεις να βρεις τι έφταιξε, πως σε δουλέψανε, πως την πάτησες
Σου τα λέγαμε αλλά δεν άκουγες
Ακόμα πιστεύεις ότι το ευρώ σε κατέστρεψε;
Ακόμα πιστεύεις ότι το κράτος έχει λεφτά κρυμμένα σε σεντούκια;
Ακόμα πιστεύεις ότι μπορείς να ζήσεις πάνω από τις δυνατότητές σου;
Ακόμα νομίζεις ότι χωρίς παραγωγή, χωρίς επενδύσεις, μπορείς να βρεις το δρόμο;
Χωρίς το μάζεμα του κράτους που σου ρουφάει το μεδούλι;
Η δική τους δήθεν διαπραγμάτευση είναι αυτή που σε τσάκισε
Η άρνηση να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις,
Τα παραμύθια τους, η ιδεοληψία τους, η ιδιοτέλεια
Να μπει ένα τέλος στις ρέφες των ισχυρών και των πονηρών, των συντεχνιών των προσοδούχων
Γιατί για τους ισχυρούς δουλεύουν καθώς σε σέρνουν στη δραχμή
Γιαυτό την επόμενη φορά άκου, σκέψου και ρώτα
Γιατί εσύ πληρώνεις και πληρώνεις σκληρά
Αλλά όχι άδικα
Δεν υπάρχουν αθώοι, δυστυχώς
Εσύ σηκώνεις το σταυρό
Αυτοί γελάνε


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου