ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Σεβαστή Λιοναράκη - Χριστίδου: Είδα και ευτυχισμένα παιδιά σε ολοήμερα σχολεία



Γνώρισα κάποτε ευτυχισμένα παιδιά σε ολοήμερα σχολεία. 

Όχι κοτόπουλα κύριε υπουργέ, παιδιά αληθινά και χαρούμενα που έκαναν πράγματα ενδιαφέροντα και περνούσαν καλά και επτά και οκτώ ώρες στο σχολείο. Και τώρα βλέπω τα όμορφα αυτά σχολεία, όχι βέβαια τέλεια ούτε ιδανικά, αλλά ζωντανά και ανήσυχα να καίγονται όμορφα. Και ακούω σαχλαμάρες εγκληματικές για την ανάγκη επιστροφής στο καλό; παλιό; σχολείο όπου τα παιδιά των δύο πρώτων τάξεων θα σχολάνε στις 12 και 25 και τα υπόλοιπα στη 1 κι 15!


Η συντόμευση βέβαια των ωρών παραμονής στο σχολείο δεν είναι το θέμα , είναι η επιστροφή σε ένα τσιγγούνικο δημοτικό σχολείο που θα προσφέρει τα βασικά γιατί δυστυχώς η φτώχεια των ιδεών που δεν αρκούν για να διαμορφώσουν το σύνθετο παρόν, θεωρεί όλα τα επιπλέον περιττά. 

Αυτό το έγκλημα της κυβέρνησης με τρομάζει πιο πολύ από όλα τα άλλα. Πάμε ολοταχώς προς τα νεκρά σχολεία του στοιχειώδους αλφαβητισμού. Των στεγνών μαθημάτων και των στεγνών μυαλών των αρμοδίων. Συναίσθημα νεκρό και αυτό διότι μόνο με μολύβια, βιβλία και τετράδια δεν ανθίζει αυτό το έρημο. Κι όλα αυτά στο όνομα της ισότητας λέει η αγέλαστος πέτρα, ο υπουργός. Και οι συμβουλάτορες του και οι επιτροπές τους δεν ντρέπονται για τη στήριξη που του προσφέρουν για να διαπράξει το τέλειο έγκλημα με άλλοθι τα "κακόμοιρα" "άτυχα" παιδιά στα απομακρυσμένα χωριά που έχουν λιγότερες ευκαιρίες. 

Ντρέπομαι εγώ που συνεργάστηκα κάποτε με κάποιους από αυτούς στο όνομα κοινών οραμάτων για ένα σχολείο δημιουργικό, ολοήμερο, πολυπρόσωπο κα πολύπλευρο, με διαφοροποιήσεις και πειραματισμούς. Ντρέπομαι πολύ αλήθεια. 

Πληρώστε τώρα με την ένδεια πνεύματος και ψυχής των δικών σας παιδιών εσείς νέοι γονείς των πόλεων την εκδίκηση της γυφτιάς. Γιατί αυτή ειναι η εκδίκηση της γυφτιάς της υπαρκτής αριστεράς. Πάμε όλοι προς τα κάτω. Και δεν ντρέπομαι καθόλου να το πω. Μα καθόλου. 

Κύριε υπουργέ είθε η καταστροφή που επαγγέλλεστε, κοροϊδεύοντας μας κατάμουτρα ότι είναι για το καλό όλων των παιδιών, να έχει μικρή διάρκεια ζωής. Πριν κάποιους μήνες είχα υποστηρίξει το δικαίωμα των παιδιών του κ.Τσίπρα να φοιτήσουν σε ένα καλό ιδιωτικό σχολείο. Σήμερα εύχομαι ως δια μαγείας να μπορούσαν όλα τα παιδιά να εγκαταλείψουν το δημόσιο σχολείο και να φοιτήσουν σε σχολεία όπως η σχολή Χιλ. Το ξέρω ότι αυτό είναι απολύτως ουτοπικό, μια μεγάλη αυταπάτη. Μπροστά στα δικά σας τερατώδη ψέματα πασπαλισμένα με την ιδεολογική ατροφία της κυβέρνησή σας κύριε υπουργέ της Παιδείας, δυστυχώς η κοινή λογική σηκώνει έντρομη τα χέρια ψηλά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου