ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Φιλένια Σιδέρη: Να αντισταθούμε στη νοοτροπία του «ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΣΙΚΕΣ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ»



Η αναγκαιότητα αντίδρασης στο Ασφαλιστικό έχει ξεφύγει για μένα σε προσωπικό επίπεδο από την επιδίωξη για μια ορθολογική μεταρρύθμιση, η οποία δεν θα φτωχοποιεί, εξαθλιώνει και τιμωρεί τον συνεπή μέχρι σήμερα επαγγελματία που κατάφερε να επιβιώσει τα 6 τελευταία χρόνια, οδηγώντας τον στο κλείσιμο των βιβλίων του, την φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή ή την επαγγελματική εξόντωση.

Είναι ανάγκη να ορθώσουμε το ανάστημά μας μπροστά στη λογική των συμψηφισμών προς τα κάτω, μπροστά στην απροκάλυπτη υποτίμηση της νοημοσύνης μας, μπροστά στην δημιουργία ενός κράτους σοβιετικού τύπου, όπου μια μικρή νομενκλατούρα ποδηγετεί μια μάζα ανθρώπων εξουθενωμένη και ανίκανη να αντιδράσει.
Διευκρινίζω τον φόβο μου με 2 μόνο παραδείγματα, παρότι έχω πολλά διαθέσιμα:

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: Αφού δεν μπορώ να πιάσω τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο, αλήθεια τι έγινε εκείνο το περιουσιολόγιο βρε παιδιά, θα εξοντώσω όσους με δυσκολία κατάφεραν να επιβιώσουν μέχρι τώρα, ώστε να είστε όλοι το ίδιο εξαθλιωμένοι. Ο Στάλιν όταν διατύπωνε τη θεωρία του για την όξυνση των αντιθέσεων μέσω της εξαθλίωσης των μαζών, ούτε που θα μπορούσε να σκεφτεί ότι θα έβρισκε σχεδόν έναν αιώνα μετά τον Κατρούγκαλο και την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να την εφαρμόσει.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Αφού πρωτίστως δεν θέλω για να μην ενοχληθούν οι πραιτωριανοί μου και δευτερευόντως δεν μπορώ να φτιάξω τα δημόσια σχολεία, θα εξαναγκάσω τα Ιδιωτικά να γίνουν το ίδιο χάλια με τα Δημόσια, χωρίς να εξετάζω την αύξηση της ανεργίας που θα προκαλέσω και τη μείωση του ΑΕΠ. Οφείλω να εξαιρέσω φωτισμένα ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ με ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ, οι οποίοι εκπροσωπούν την ΕΛΛΑΔΑ που αγωνίζεται και τα καταφέρνει για τα οποία ελπίζω ότι καμία Υπουργική απόφαση δε θα μπορέσει να ανακόψει τη δυναμική τους και να τα κάνει μίζερα και διεκπεραιωτικά. Τέλος, αφού δεν μου φθάνουν οι δάσκαλοι, δεν κάνω αναδιάταξη προσωπικού, αλλά κόβω στο κρεβάτι του Προκρούστη το ωράριο του Δημοτικού και το ολοήμερο σχολείο.


Το χειρότερο όμως από όλα είναι ότι όλα αυτά, μας  λένε μπρος στα μούτρα μας, ότι είναι για το καλό μας. Πιστεύω ότι αν δεν αντισταθούμε το επόμενο θα είναι η λοβοτομή στους ανυπότακτους 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου