ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Θάνος Τσουμαλάκος: Αχ αυτοί οι Ελβετοί



Χθες Κυριακή, οι Ελβετοί είχαν πάλι δημοψήφισμα, συμβαίνει εκεί αρκεί να συγκεντρωθούν 100,000 υπογραφές πολιτών. Το ερώτημα προς ψήφιση, για την Ελληνική πραγματικότητα των δίπολων και των μανιχαιστικών διλλημάτων, ήταν εξωφρενικά εξοργιστικό:
Απόλυτο (Unconditional) εισόδημα 2,600 ελβετικών φράγκων μηνιαίως για κάθε Ελβετό πολίτη, συν 625 (ελβετικά φράγκα) για κάθε παιδί, εισόδημα, είτε δουλεύεις είτε όχι. Πλήρης δηλαδή αποσύνδεση μεταξύ εργασίας και εισοδήματος. Ο Μαρξ (από εκεί που βρίσκεται ο άνθρωπος) υποκλίθηκε!
Η βασική επιχειρηματολογία της πρότασης, από κάποιο κόμμα στην Λωζάννη, ήταν πως η τεχνολογική ανάπτυξη, θα μειώνει ολοένα τις προφερόμενες θέσεις εργασίας, επιτείνοντας το πρόβλημα της ανεργίας.

Οι Ελβετοί, όμως είναι ένας περίεργος λαός. Για αυτό είπαν όχι!
Κανένα κόμμα και πολιτικός δεν υποστήριξε τον «ελεύθερο μισθό». Πέρυσι είχαν απορρίψει επίσης, την άδεια των έξι εβδομάδων, πιστεύοντας πως αυτό θα έφερνε επιπλέον φόρους. Τα βραδινά γκάλοπ έδιναν σαρωτική νίκη, περίπου 80%, πως όχι δεν θέλουν τσάμπα χρήματα χωρίς να δουλεύουν. Απίστευτο;
Κάποιοι είπαν, πως αν ψηφίσουμε ναι, όλοι θα θέλουν να έλθουν εδώ. Αν χαρίζεις χρήματα ποιος θα πει όχι.
Η ουσία είναι πως οι Ελβετοί πέραν της γονιδιακής τους κρυψίνοιας, πάντα είχαν περιορισμένο κράτος και αποκεντρωμένη διοίκηση, ισχυρά περιουσιακά δικαιώματα και την αντίληψη πως όλες οι γνώμες μπορούν να ακουστούν πριν αποφασίσουν. Επίσης, η ιδέα του εθελοντισμού έχει ισχυρό έρεισμα.
Η ιδέα, πως στην εποχή μας έστω τα πολύ χαμηλά εισοδήματα πρέπει να λαμβάνουν εισόδημα χωρίς εργασία έχει συζητηθεί ήδη στην Φιλανδία και τον Καναδά, ενώ το «παγκόσμιο βασικό εισόδημα» έχει ριχτεί στο τραπέζι καιρό πριν.

Δεν θα μπω σε κοινοτοπίες τι θα ψήφιζε ο σοφός ελληνικός λαός. Αντίθετα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, με συναρπάζει πως 20% ουτοπιστές υπάρχουν και στην Ελβετία (χωρίς, λόγου χάρη την επιρροή της οικονομικής επιστήμης ενός Βαρουφάκη, με τη συγκριτική στατιστική και την …ασύγκριτη ζωή στην Ελλάδα).
Σε μία έκταση της σκέψης μου, θυμάμαι, μόνο, πριν λίγα χρόνια, σε κάποια έρευνα, ένας στους πέντε πίστευε πως ο ήλιος γυρίζει γύρω από τη γη.
Μάλλον, έχουμε σύμπτωση στα ποσοστά.
Εδώ πως βρέθηκαν τόσοι πολλοί;


Θάνος Τσουμαλάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου