ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Θάνος Τσουμαλάκος: Αχ αυτοί οι Ελβετοί



Χθες Κυριακή, οι Ελβετοί είχαν πάλι δημοψήφισμα, συμβαίνει εκεί αρκεί να συγκεντρωθούν 100,000 υπογραφές πολιτών. Το ερώτημα προς ψήφιση, για την Ελληνική πραγματικότητα των δίπολων και των μανιχαιστικών διλλημάτων, ήταν εξωφρενικά εξοργιστικό:
Απόλυτο (Unconditional) εισόδημα 2,600 ελβετικών φράγκων μηνιαίως για κάθε Ελβετό πολίτη, συν 625 (ελβετικά φράγκα) για κάθε παιδί, εισόδημα, είτε δουλεύεις είτε όχι. Πλήρης δηλαδή αποσύνδεση μεταξύ εργασίας και εισοδήματος. Ο Μαρξ (από εκεί που βρίσκεται ο άνθρωπος) υποκλίθηκε!
Η βασική επιχειρηματολογία της πρότασης, από κάποιο κόμμα στην Λωζάννη, ήταν πως η τεχνολογική ανάπτυξη, θα μειώνει ολοένα τις προφερόμενες θέσεις εργασίας, επιτείνοντας το πρόβλημα της ανεργίας.

Οι Ελβετοί, όμως είναι ένας περίεργος λαός. Για αυτό είπαν όχι!
Κανένα κόμμα και πολιτικός δεν υποστήριξε τον «ελεύθερο μισθό». Πέρυσι είχαν απορρίψει επίσης, την άδεια των έξι εβδομάδων, πιστεύοντας πως αυτό θα έφερνε επιπλέον φόρους. Τα βραδινά γκάλοπ έδιναν σαρωτική νίκη, περίπου 80%, πως όχι δεν θέλουν τσάμπα χρήματα χωρίς να δουλεύουν. Απίστευτο;
Κάποιοι είπαν, πως αν ψηφίσουμε ναι, όλοι θα θέλουν να έλθουν εδώ. Αν χαρίζεις χρήματα ποιος θα πει όχι.
Η ουσία είναι πως οι Ελβετοί πέραν της γονιδιακής τους κρυψίνοιας, πάντα είχαν περιορισμένο κράτος και αποκεντρωμένη διοίκηση, ισχυρά περιουσιακά δικαιώματα και την αντίληψη πως όλες οι γνώμες μπορούν να ακουστούν πριν αποφασίσουν. Επίσης, η ιδέα του εθελοντισμού έχει ισχυρό έρεισμα.
Η ιδέα, πως στην εποχή μας έστω τα πολύ χαμηλά εισοδήματα πρέπει να λαμβάνουν εισόδημα χωρίς εργασία έχει συζητηθεί ήδη στην Φιλανδία και τον Καναδά, ενώ το «παγκόσμιο βασικό εισόδημα» έχει ριχτεί στο τραπέζι καιρό πριν.

Δεν θα μπω σε κοινοτοπίες τι θα ψήφιζε ο σοφός ελληνικός λαός. Αντίθετα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, με συναρπάζει πως 20% ουτοπιστές υπάρχουν και στην Ελβετία (χωρίς, λόγου χάρη την επιρροή της οικονομικής επιστήμης ενός Βαρουφάκη, με τη συγκριτική στατιστική και την …ασύγκριτη ζωή στην Ελλάδα).
Σε μία έκταση της σκέψης μου, θυμάμαι, μόνο, πριν λίγα χρόνια, σε κάποια έρευνα, ένας στους πέντε πίστευε πως ο ήλιος γυρίζει γύρω από τη γη.
Μάλλον, έχουμε σύμπτωση στα ποσοστά.
Εδώ πως βρέθηκαν τόσοι πολλοί;


Θάνος Τσουμαλάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου