ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Βροχούλα

Βροχούλα

Παρατηρητήριο

Στην πρώιμη μεταπολίτευση τραγουδούσαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και κατηγορούσαμε το ΚΚΕ ως προδοτικό για τη Βάρκιζα και την εν γένει αποτυχία του να μας κάνει Σοβιετία. Οι της ανανέωσης και του δόγματος βεβαίως. Σήμερα κάποιοι αριστεροί καλλιτέχνες δηλώνουν προδομένοι από το ΣΥΡΙΖΑ για τη δεξιά στροφή του, γιατί δεν έφυγε από την ΕΕ, γιατί δεν τίναξε τη χώρα στον αέρα. Γιατί ξέρουν ότι με τον αριστερισμό κανείς καλλιτέχνης δεν πείνασε. Ακόμα και δεξιός.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Μπορεί ο Κυριάκος να κάνει κάτι ανάλογο; Όχι το ίδιο βέβαια, απλά ανάλογο. Μπορεί να κάνει άνοιγμα στον όποιο αφρό της κεντρώας ή και ακομμάτιστης διανόησης και να την καλέσει να πάρουν μαζί την τύχη της τρύπιας βάρκας - χώρας στα χέρια τους; Να φωνάξει και τους απόδημους να βάλουν ένα χεράκι; Να βρει και να δώσει γήπεδο σε νεολαία; Αφήνοντας τα σκληρά κολάρα του γερασμένου κόμματος στον πάγκο; Μετά από την αριστεροδέξια καταιγίδα που μας κούρασε; \Leo Kastanas Athens Voice

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Γιάννης Αντωνίου: ´Το απροϋπόθετο, φτηνό σχολείο ´´



από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι τελευταίες εξαγγελίες της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στο Γυμνάσιο συμπληρώνουν την εικόνα της έκπτωσης που χαρακτηρίζει την εκπαιδευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε η εκπαίδευση αποτελεί προνομιακό πεδίο εφαρμογής αριστερών ιδεοληψιών και προκαταλήψεων. Η ροπή αυτή, συνδεδεμένη με το συμβόλαιο συνδιοίκησης με τις εκπαιδευτικές συντεχνίες, φτιάχνει τη συνταγή της τέλειας αποδιάρθρωσης του ήδη προβληματικού οικοδομήματος της εκπαίδευσης.

Ο Υπουργός Παιδείας, παίζοντας με το επικοινωνιακό περιτύλιγμα των εξαγγελθεισών αλλαγών, επιχειρεί να σμιλεύσει το προφίλ του ριζοσπάστη μεταρρυθμιστή, κηρύσσοντας την απελευθέρωση του σχολείου και των μαθητών από τα δεσμά των εξετάσεων και το άνοιγμα του δρόμου για τη δημιουργική μάθηση.

Σκέψεις για τον περιορισμό του χρόνου των εξετάσεων και των εξεταζομένων μαθημάτων, μέτρα για τον εξορθολογισμό της διδακτέας ύλης, μαζί με άλλα πολλά, αποτέλεσαν στοιχεία της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας του Νέου Σχολείου της Α. Διαμαντοπούλου όμως μέσα σ’ ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο, με βασικά χαρακτηριστικά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του σχολείου, την αξιοκρατική επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, τον εξοβελισμό του συνδικαλισμού από τη διοίκηση, την καθιέρωση απαιτητικών κριτηρίων για την αξιολόγηση των μαθητών, τη συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, τα νέα προγράμματα σπουδών, το δίκτυο των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων. Ένα πλαίσιο, ομολογουμένως εξαιρετικά φιλόδοξο ως προς τις στοχεύσεις του, με κοινό παρονομαστή την κατίσχυση μιας κουλτούρας εργατικότητας, προσπάθειας, δημιουργικότητας, καινοτομίας, αποτελεσματικότητας, αξιοκρατίας και αριστείας, μεγάλα κομμάτια του οποίου δεν εφαρμόστηκαν ή ακυρώθηκαν στην πορεία. Αξίζει να θυμόμαστε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΟΛΜΕ, μαζί με όλο το θίασο των λαϊκιστών, είχαν κηρύξει τζιχάντ εναντίον της μεταρρύθμισης, στηλιτεύοντας το εγχείρημα ως το συνώνυμο του σχολείου της αγοράς.

Συνδέοντας τις πρόσφατες εξαγγελίες με το παρελθόν του τυφλού καταγγελτισμού αλλά και με την ουσία της κυβερνώσας παθογένειας, ο όψιμος μεταρρυθμισμός του κ. Φίλη αποδομείται. Οι αλλαγές αυτές θα εφαρμοστούν σε ένα σχολικό περιβάλλον γενικευμένης χαλάρωσης, χωρίς μηχανισμούς εποπτείας και αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και της εκπαιδευτικής πράξης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην περαιτέρω ενίσχυση του εξισωτισμού προς τα κάτω και τη διόγκωση της αγραμματοσύνης. Τα νέα μέτρα είναι εργαλεία δημαγωγίας που κολακεύουν την τεμπελιά και τη ραστώνη, κλείνοντας το μάτι σε γονείς μαθητές και εκπαιδευτικούς –νυν και μελλοντικούς ψηφοφόρους- ότι όλα μπορούν να γίνονται εύκολα και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

Η εξαίρεση της πλειοψηφίας των διδασκομένων μαθημάτων από την υποχρέωση των γραπτών εξετάσεων οδηγεί το Γυμνάσιο πίσω στη δεκαετία του 70’. Η απουσία αξιόπιστων διαδικασιών αξιολόγησης της επίδοσης των μαθητών κατά τη διάρκεια του έτους, φτιάχνει τον παράδεισο της απροϋπόθετης προαγωγής. Είναι χαρακτηριστικό επίσης ότι ακόμη και για τα τέσσερα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα (Ελληνική Γλώσσα, Μαθηματικά, Φυσική και Ιστορία) το αναγκαίο όριο προαγωγής των μαθητών είναι ο βαθμός 8. Στην πράξη οι εξαγγελίες υπόσχονται απολυτήριο Γυμνασίου από το μαιευτήριο, μαζί με το πιστοποιητικό γέννησης.

Το ιδεολόγημα εν προκειμένω είναι το απροϋπόθετο σχολείο, τα απομεινάρια της ταραχής της δεκαετίας του 60´, τα φαντάσματα της αντιαυταρχικής εκπαίδευσης και τα μισοσβησμένα συνθήματα εναντίον της εντατικοποίησης των σπουδών, που πλασάρονται ως επίσημη εκπαιδευτική πολιτική. Πίσω από το απροϋπόθετο σχολείο, το οποίο ο κ. Φίλης υπερασπίζεται ανενδοίαστα, προσπαθεί να κρύψει το φτηνό σχολείο των λιγότερων διδακτικών ωρών, των λιγότερων διδακτικών αντικειμένων, των λιγότερων ευκαιριών για την ανάπτυξη της γνώσης και των δεξιοτήτων των μαθητών, βαφτίζοντας την φτήνια, την απαξίωση, την οπισθοδρόμηση και τον ισοπεδωτισμό μεταρρύθμιση.

*Ο Γ. Αντωνίου διδάσκει στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου