ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ουδέν κακον αμιγές καλού. Η καταστροφή του Σαρωνικού έχει και ένα θετικό. Άρχισε το ξήλωμα της " πολιτικής αριστερής οικολογιας" απο τη λίστα των κοινωνικών μας στερεοτύπων. Μεγαλη πρόοδος παίκτες. Ένας απίθανος φερετζές ιδιοτέλειας, αριστερισμού και άεργου επαγγέλματος. Καιρός ήταν.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Γιάννης Αντωνίου: ´Το απροϋπόθετο, φτηνό σχολείο ´´



από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι τελευταίες εξαγγελίες της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στο Γυμνάσιο συμπληρώνουν την εικόνα της έκπτωσης που χαρακτηρίζει την εκπαιδευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε η εκπαίδευση αποτελεί προνομιακό πεδίο εφαρμογής αριστερών ιδεοληψιών και προκαταλήψεων. Η ροπή αυτή, συνδεδεμένη με το συμβόλαιο συνδιοίκησης με τις εκπαιδευτικές συντεχνίες, φτιάχνει τη συνταγή της τέλειας αποδιάρθρωσης του ήδη προβληματικού οικοδομήματος της εκπαίδευσης.

Ο Υπουργός Παιδείας, παίζοντας με το επικοινωνιακό περιτύλιγμα των εξαγγελθεισών αλλαγών, επιχειρεί να σμιλεύσει το προφίλ του ριζοσπάστη μεταρρυθμιστή, κηρύσσοντας την απελευθέρωση του σχολείου και των μαθητών από τα δεσμά των εξετάσεων και το άνοιγμα του δρόμου για τη δημιουργική μάθηση.

Σκέψεις για τον περιορισμό του χρόνου των εξετάσεων και των εξεταζομένων μαθημάτων, μέτρα για τον εξορθολογισμό της διδακτέας ύλης, μαζί με άλλα πολλά, αποτέλεσαν στοιχεία της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας του Νέου Σχολείου της Α. Διαμαντοπούλου όμως μέσα σ’ ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο, με βασικά χαρακτηριστικά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του σχολείου, την αξιοκρατική επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, τον εξοβελισμό του συνδικαλισμού από τη διοίκηση, την καθιέρωση απαιτητικών κριτηρίων για την αξιολόγηση των μαθητών, τη συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, τα νέα προγράμματα σπουδών, το δίκτυο των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων. Ένα πλαίσιο, ομολογουμένως εξαιρετικά φιλόδοξο ως προς τις στοχεύσεις του, με κοινό παρονομαστή την κατίσχυση μιας κουλτούρας εργατικότητας, προσπάθειας, δημιουργικότητας, καινοτομίας, αποτελεσματικότητας, αξιοκρατίας και αριστείας, μεγάλα κομμάτια του οποίου δεν εφαρμόστηκαν ή ακυρώθηκαν στην πορεία. Αξίζει να θυμόμαστε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΟΛΜΕ, μαζί με όλο το θίασο των λαϊκιστών, είχαν κηρύξει τζιχάντ εναντίον της μεταρρύθμισης, στηλιτεύοντας το εγχείρημα ως το συνώνυμο του σχολείου της αγοράς.

Συνδέοντας τις πρόσφατες εξαγγελίες με το παρελθόν του τυφλού καταγγελτισμού αλλά και με την ουσία της κυβερνώσας παθογένειας, ο όψιμος μεταρρυθμισμός του κ. Φίλη αποδομείται. Οι αλλαγές αυτές θα εφαρμοστούν σε ένα σχολικό περιβάλλον γενικευμένης χαλάρωσης, χωρίς μηχανισμούς εποπτείας και αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και της εκπαιδευτικής πράξης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην περαιτέρω ενίσχυση του εξισωτισμού προς τα κάτω και τη διόγκωση της αγραμματοσύνης. Τα νέα μέτρα είναι εργαλεία δημαγωγίας που κολακεύουν την τεμπελιά και τη ραστώνη, κλείνοντας το μάτι σε γονείς μαθητές και εκπαιδευτικούς –νυν και μελλοντικούς ψηφοφόρους- ότι όλα μπορούν να γίνονται εύκολα και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

Η εξαίρεση της πλειοψηφίας των διδασκομένων μαθημάτων από την υποχρέωση των γραπτών εξετάσεων οδηγεί το Γυμνάσιο πίσω στη δεκαετία του 70’. Η απουσία αξιόπιστων διαδικασιών αξιολόγησης της επίδοσης των μαθητών κατά τη διάρκεια του έτους, φτιάχνει τον παράδεισο της απροϋπόθετης προαγωγής. Είναι χαρακτηριστικό επίσης ότι ακόμη και για τα τέσσερα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα (Ελληνική Γλώσσα, Μαθηματικά, Φυσική και Ιστορία) το αναγκαίο όριο προαγωγής των μαθητών είναι ο βαθμός 8. Στην πράξη οι εξαγγελίες υπόσχονται απολυτήριο Γυμνασίου από το μαιευτήριο, μαζί με το πιστοποιητικό γέννησης.

Το ιδεολόγημα εν προκειμένω είναι το απροϋπόθετο σχολείο, τα απομεινάρια της ταραχής της δεκαετίας του 60´, τα φαντάσματα της αντιαυταρχικής εκπαίδευσης και τα μισοσβησμένα συνθήματα εναντίον της εντατικοποίησης των σπουδών, που πλασάρονται ως επίσημη εκπαιδευτική πολιτική. Πίσω από το απροϋπόθετο σχολείο, το οποίο ο κ. Φίλης υπερασπίζεται ανενδοίαστα, προσπαθεί να κρύψει το φτηνό σχολείο των λιγότερων διδακτικών ωρών, των λιγότερων διδακτικών αντικειμένων, των λιγότερων ευκαιριών για την ανάπτυξη της γνώσης και των δεξιοτήτων των μαθητών, βαφτίζοντας την φτήνια, την απαξίωση, την οπισθοδρόμηση και τον ισοπεδωτισμό μεταρρύθμιση.

*Ο Γ. Αντωνίου διδάσκει στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου