ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Απεργίες-σούπες δεν τις βαρεθήκατε;


Τόσα χρόνια απεργίες, πορείες στο κέντρο της Αθήνας, σούπες ανάλατες, δεν τις βαρεθήκατε;

Τόσα χρόνια η γενική απεργία, που μόνο γενική δεν είναι, δεν έχει μέσα μαζικής μεταφοράς να κατεβάσουν τον κόσμο στο κέντρο της Αθήνας.

Τόσα χρόνια στη γενική απεργία, οι δημοσιογράφοι απεργούν και ειδήσεις δεν μεταδίδονται.
Τη μέρα, δηλαδή, που θέλουμε το άμεσο ρεπορτάζ από τις κινητοποιήσεις και την προπαγάνδα για το γεγονός, μπας και ανέβει η διάθεση του κόσμου και αφήσει τον καναπέ ή τις δουλειές του, εκείνη τη μέρα πέφτει σιγή ασυρμάτου.

Τη μέρα που πρέπει να πείσουμε και τους συναδέλφους να απεργήσουν ή τέλος πάντων να προβληματιστούν, κανείς απεργός ή συνδικαλιστής δεν περνά από τη δουλειά του, να κάνει αυτό που παλιά λέγαμε, ζύμωση. Όχι για να προκαλέσει, αλλά για να μιλήσει ανθρώπινα, όχι ξύλινα.

Και αυτή η κεντρική σούπα, πλαδαρή και ανώφελη, γιατί δε σπάει; Πέντε συγκεντρώσεις και πορείες σε πέντε μεγάλους δήμους -κέντρα δε θα είχαν πιο ουσιαστική λειτουργία στον τομέα της ενημέρωσης; Δεν θα ξεσήκωναν, τις νοικοκυρές, τους μαθητές, τους περαστικούς, τους γέρους και τις γριές, περισσότερο, από το απόμερο γι’ αυτούς κέντρο; Δεν θα γινότανε περισσότερο θέμα η απεργία;

Απλά κάνουμε πορεία για να μας δείξουν σαν 5η είδηση, μίζερη και σύντομη, τα κανάλια .Για να μας δουν ποιοι; αυτοί που δεν κατάλαβαν τίποτα, μπας και καταλάβουν εκ των υστέρων;

Ελπίδα σας κρυφή να πέσει κάνα γιαούρτι, κάνα χημικό να γίνετε θέμα στα δελτία των οκτώ. Να κάνετε δηλώσεις, να…

Δεν θέλετε να διοργανώσετε ούτε απεργίες, ούτε πορείες. Δεν σας νοιάζει ούτε το μεροκάματο, ούτε η πολιτική, ούτε ο τόπος. Συνδικαλιστικά ένσημα κολλάτε και ημεραργίες τσεπώνετε. Είστε, σχεδόν όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, διαπλεκόμενοι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, δεν δουλεύετε και θέλετε να μας δουλεύετε, αλλά δεν τσιμπάμε.
Στα λόγια μόνο φαίνεστε, λαμόγια.

Αφιερωμένο στα καλώδια http://kalodia.blogspot.com/ που με πρόλαβαν.

2 σχόλια:

  1. Καλημέρα leo και ευχαριστώ για την αφιέρωση.
    Πέρασα να αφήσω αυτό:
    http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/03/530.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+YouPayYourCrisis+%28You+Pay+Your+Crisis%29
    Ας το δοκιμάσουμε λέω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλώδιο χαίρομαι που συμπίπτουν οι αντιλήψεις μας για μερικά πραγματάκια που ενοχλούν πολλούς αλλά που έχουν γίνει συνήθεια κάτι σαν τα κουνούπια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή