ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Απεργίες-σούπες δεν τις βαρεθήκατε;


Τόσα χρόνια απεργίες, πορείες στο κέντρο της Αθήνας, σούπες ανάλατες, δεν τις βαρεθήκατε;

Τόσα χρόνια η γενική απεργία, που μόνο γενική δεν είναι, δεν έχει μέσα μαζικής μεταφοράς να κατεβάσουν τον κόσμο στο κέντρο της Αθήνας.

Τόσα χρόνια στη γενική απεργία, οι δημοσιογράφοι απεργούν και ειδήσεις δεν μεταδίδονται.
Τη μέρα, δηλαδή, που θέλουμε το άμεσο ρεπορτάζ από τις κινητοποιήσεις και την προπαγάνδα για το γεγονός, μπας και ανέβει η διάθεση του κόσμου και αφήσει τον καναπέ ή τις δουλειές του, εκείνη τη μέρα πέφτει σιγή ασυρμάτου.

Τη μέρα που πρέπει να πείσουμε και τους συναδέλφους να απεργήσουν ή τέλος πάντων να προβληματιστούν, κανείς απεργός ή συνδικαλιστής δεν περνά από τη δουλειά του, να κάνει αυτό που παλιά λέγαμε, ζύμωση. Όχι για να προκαλέσει, αλλά για να μιλήσει ανθρώπινα, όχι ξύλινα.

Και αυτή η κεντρική σούπα, πλαδαρή και ανώφελη, γιατί δε σπάει; Πέντε συγκεντρώσεις και πορείες σε πέντε μεγάλους δήμους -κέντρα δε θα είχαν πιο ουσιαστική λειτουργία στον τομέα της ενημέρωσης; Δεν θα ξεσήκωναν, τις νοικοκυρές, τους μαθητές, τους περαστικούς, τους γέρους και τις γριές, περισσότερο, από το απόμερο γι’ αυτούς κέντρο; Δεν θα γινότανε περισσότερο θέμα η απεργία;

Απλά κάνουμε πορεία για να μας δείξουν σαν 5η είδηση, μίζερη και σύντομη, τα κανάλια .Για να μας δουν ποιοι; αυτοί που δεν κατάλαβαν τίποτα, μπας και καταλάβουν εκ των υστέρων;

Ελπίδα σας κρυφή να πέσει κάνα γιαούρτι, κάνα χημικό να γίνετε θέμα στα δελτία των οκτώ. Να κάνετε δηλώσεις, να…

Δεν θέλετε να διοργανώσετε ούτε απεργίες, ούτε πορείες. Δεν σας νοιάζει ούτε το μεροκάματο, ούτε η πολιτική, ούτε ο τόπος. Συνδικαλιστικά ένσημα κολλάτε και ημεραργίες τσεπώνετε. Είστε, σχεδόν όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, διαπλεκόμενοι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, δεν δουλεύετε και θέλετε να μας δουλεύετε, αλλά δεν τσιμπάμε.
Στα λόγια μόνο φαίνεστε, λαμόγια.

Αφιερωμένο στα καλώδια http://kalodia.blogspot.com/ που με πρόλαβαν.

2 σχόλια:

  1. Καλημέρα leo και ευχαριστώ για την αφιέρωση.
    Πέρασα να αφήσω αυτό:
    http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/03/530.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+YouPayYourCrisis+%28You+Pay+Your+Crisis%29
    Ας το δοκιμάσουμε λέω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλώδιο χαίρομαι που συμπίπτουν οι αντιλήψεις μας για μερικά πραγματάκια που ενοχλούν πολλούς αλλά που έχουν γίνει συνήθεια κάτι σαν τα κουνούπια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή