ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Οι δρόμοι δεν πρέπει να οδηγούν παντού




Νόμιμα τέκνα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Φουσκωτοί και τζιπάδες. Φυτρώνουν εκεί που δεν τους σπέρνεις και τα κάνουν μπάχαλο. Δηλώνουν φυσιολάτρες, αλλά μάλλον για τζάνκια των μηχανών τους κόβω, όταν δεν είναι επιδειξίες. Θέλουν να πάνε παντού αλλά εποχούμενοι πανίσχυρων μηχανών, δηλώνουν εραστές του εναλλακτικού τουρισμού, αλλά καταστρέφουν συχνά εν αγνοία τους.  
Θυμάστε μια διαφήμιση κάποιου 4x4; Ένας γιάπις, που είχε μια δύσκολη μέρα, σχολάει από το γραφείο στο κέντρο μιας μεγαλούπολης, πάει για το σπίτι, αλλά πέφτει και σε πήξιμο. Είναι στρεσαρισμένος στο φουλ. Κόβει το τιμόνι δεξιά και βγαίνει οff road. Χώνεται σε ένα δάσος και αρχίζει τα κόλπα με το αμάξι του. Του σηκώνεται και τελειώνει μέσα στα βρακιά του (αυτό δεν το δείχνει), ενώ ταυτόχρονα έχει γαμήσει το φυσικό περιβάλλον δηλαδή έχει μολύνει χημικά, θερμικά και ηχητικά, έχει φοβίσει τα ζώα, έχει σκοτώσει ευαίσθητη χλωρίδα και πανίδα που ζει 5-10 cm κάτω από το έδαφος, έχει κάνει σκόνη και λάσπη το έδαφος ευνοώντας τη διάβρωση και την ερημοποίηση και γενικώς έχει αποτελέσει μια ασύμμετρη απειλή για ένα ευαίσθητο οικοσύστημα.
Καλοκαίρι του 2000 στην Σούγια της Κρήτης, στην αριστερή άκρη της παραλίας γυμνιστές αραχτοί δίπλα στο κύμα. Φουσκωτός μένει από βενζίνη αναγκάζεται να βγει στην παραλία και αρχίζει να πλακώνεται με τους ξεβράκωτους , γιατί έχει και την οικογένεια μέσα στο σκάφος και δεν είναι πρέπον οι κόρες του να βλέπουν παπάρια πριν την ώρα τους. Άντε συ ξεμπέρδευε. Σκοτώνεσαι να κατέβεις από δύσβατα μονοπάτια σε μια απομονωμένη παραλία και βρίσκεις τον φουσκωτό ήδη εκεί. Με ραδιόφωνο, ψυγείο, ξανθιά γυναίκα με τσιχλόφουσκα, όλα τα πλαστικά εξαρτήματα της Κίνας, ψαροντούφεκο και απόχες, GPS, και την κάνεις λαχείο. Άσε που συνεχώς αναρωτιέται γιατί δεν πιάνει το κινητό, ή αν πιάνει παίρνει τους φίλους τους και τους ενημερώνει για τη φοβερή παραλία που βρήκε και τους καλεί να πλακώσουν και αυτοί. Και εντάξει ο τύπος έχει δικαίωμα προφανώς να πηγαίνει όπου θέλει και μπορεί, αρκεί να μη ρυπαίνει όχι μόνο χημικά αλλά και αισθητικά . Οι θαλάσσιοι δρόμοι οδηγούν παντού από μόνοι τους. Αλλά και συ ρε φίλε που τους παίρνεις πρέπει να ξέρεις ότι μπορούν να σε οδηγήσουν και σε μέρη διαφορετικά από τη Λούτσα των ονείρων σου. Έφτασες κάπου, κοίτα γύρω σου, κοίτα αν σε παίρνει να κάνεις την απόβασή σου, αν έχει γήπεδο για τις ρακέτες σου, αν οι μανούβρες σου ενοχλούν τους λουόμενους., μήπως η θέα του γυμνιστή δεν κουμπώνει με τον πολιτισμό σου. Υπάρχουν τόσα άλλα μέρη να απολαύσεις χωρίς να αποτελέσεις αισθητική παραφωνία. Ίσως φαίνεται σα ρατσισμός, αλλά και το όλοι οι καλοί χωράνε είναι ένας εξισωτισμός που κάνει τη ζωή δύσκολη, ένθεν και ένθεν.

Και αν οι θαλάσσιοι δρόμοι οδηγούν παντού, οι στεριανοί δεν χρειάζεται να οδηγούν παντού.
Πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί και εδώ δεν είναι αισθητικό το πρόβλημα, είναι οικολογικό.
Εθνικοί δρυμοί, προστατευόμενες περιοχές, περιοχές καμένες, περιοχές με ευαίσθητα οικοσυστήματα είναι στη διάθεση των κυνηγών και των τζιπάδων. Ορδές από αυτούς τους «φυσιολάτρες» χώνονται μέσα στα δάση, οργώνουν λιβάδια, οδηγούν δίπλα σε ποτάμια και σε λίμνες καταστρέφοντας με τα τρακτερωτά τους λάστιχα ότι υπάρχει, αφήνουν κάλυκες και σκουπίδια, βάζουν φωτιές, κάνουν φασαρία. Δρόμοι δίνουν τη δυνατότητα να μεταφέρονται τους καλοκαιρινούς μήνες κοπάδια σε περιοχές που έχουν καεί και η βόσκηση δίνει τη χαριστική βολή στην ήδη επιβαρημένη περιοχή. Δεν υπάρχει πολιτική διαχείρισης του δάσους, κανείς δεν εξηγεί στους εισβολείς, μέχρι που πρέπει να φτάσουν, πως πρέπει να συμπεριφερθούν, και φυσικά κανείς δεν τους ελέγχει. Καταλαβαίνω ότι οι δρόμοι χρειάζονται σε περίπτωση πυρκαγιάς, αλλά σε δάση όπως του Ολύμπου ή των Τζουμέρκων αυτό δεν ισχύει. Μπορούμε να φυλάσσουμε τους δρυμούς, να μην έχουν όλοι πρόσβαση σε όλους τους δρόμους. Να έχουμε υπηρεσίες και  δασοφύλακες που να ενημερώνουν, να έχουμε πολιτική πρόληψης και προστασίας. Συχνά οι καταστροφές γίνονται από άγνοια. Αλλά ακόμα και αν οι δρόμοι πρέπει να φτάνουν κάπου, δεν χρειάζεται να φτάνουν παντού. Δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε παντού και σίγουρα δεν χρειάζεται με το αυτοκίνητο.

 Μπορείτε να δείτε συγκεκριμένες περιπτώσεις καταστροφή στις συνδέσεις που ακολουθούν:


7 σχόλια:

  1. Ο μοναδικός σχολιασμός ενα προπέρσυνο περιστατικό

    Σε νησί του Ιονίου,παραθαλάσσιο χωρίο έχει παρκινγκ για αυτοκινητα,300 μετρα από τις ταβέρνες.Τεράστια πινακίδα προειδοποιεί

    Ο μικρός δρόμος χρησιμοποείται εκλεκτικά μονο για ανεφοσιασμό και για έκτατη ανάγκη.

    Βρίσκομαι σε ταβερνάκι όπου εισβάλλουν δέκα περίπου φωνασκούντες ,αδιαφορώντας για το περιβάλλον. Η φασαρία που κάνουν για να κάτσουν και να παραγγείλουν επιπέδου Θυρας 7 σε γκολ του Τζοβάνι με ψαράκι. Η προέλευση και η αισθητική κλασσικοί μεσοασστοί των αξεσουάρ.

    Και τότε συμβάνει το φορβερό.

    Ο φίλος τους καταφτάνει με Καγιέν θριαμβολογών που "μπήκε" στο λιμανάκι, ενώ τα κορόιοδα περπατησαν.

    Το καγιέν εμποδίζει όλα τα τραπέζια που αναγκάζονται να μετακινηθούν.

    Η φασαρία που ακολουθεί είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Κανένας από την παρέα εννοεί να καταλάβει τι ακριβώς "λαθος" έχουν κάνει.

    Δεν φτάνει που η μαλακία θριαμβεύει,θριαμβέυει κυρίως η άγνοια της μαλακίας

    και αυτή ή άγνοια φίλε ώρες ώρες με τρομάζει γιατί ο μαλάκας της άγνοιας καταλαβαίνει μόνο με αυταρχία και βία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Leo

    Εγώ θα προσθέσω κάτι γνωστό στο πολύ καλό άρθρο.

    Οι μαλάκες και οι βλάκες είναι αήττητοι.

    Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν και σήματα της τροχαίας να μας ενημερώνουν πού περίπου συχνάζει ανά περιοχή αυτή "παρτίδα" ανθρώπων.

    "ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ" μας κυνηγάει παντού, μας φωνάζει, ουρλιάζει!

    Ποιος το ακούει....;

    Ίσως μόνο οι... "καλαμιές στον κάμπο"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θέλω το email σου να σου στείλω κάτι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καπετάνιο στόστειλα αλλά πάρτο πάλι
    leomark@ath.forthnet.gr
    επανέρχομαι σε λίγο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. LLS
    το ίδιο σκηνικό που περιγράφεις έχω ζήσει και γω αλλού, παντού δεν έχει σημασία. Είναι εκπληκτικό πως η μηχανή, το αντικείμενο γίνεται αιτία αλλά και σκοπός κάθε επιθυμίας.

    Καπετάνιο. Ναι το αυτονόητο για κάποιους είναι αδιανόητο για τους άλλους, ένας κύκλος βλακείας και ξιπασιάς που δεν ευχαριστεί τελικά κανένα. Έχω μια υποψία ότι όλοι αντιλαμβάνονται τη μαλακία. Υπάρχει όμως μια κυρίαρχη ιδεολογία, που μας εξουσιάζει όλους λίγο πολύ, αδύνατο να ξεφύγουμε τελείως, αλλά καθήκον μας να αντιστεκόμαστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αφού όλοι αυτοί επιθυμούν την αισθητική της Λούτσας και δεν τους ενοχλεί η κοσμοσυρροή, η φασαρία και τα μηχανοκίνητα, μπορεί να μου πει κάποιος γιατί παίρνουν τα βουνά;;;

    (Παρεμπιπτόντως, όντως αυτή η λογική καλλιεργείται και από τις διαφημίσεις- έχετε ακούσει την άθλια διαφήμιση τράπεζας με το κιρκινέζι;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θεία Θ ρωτάς νόμιμα. Αν θέλουμε να μην είμαστε άδικοι στο βουνό σε φέρνει η αγάπη γιαυτό. Έλα όμως που υπάρχει και η αγάπη για τη μηχανή, κάτι από camel trophy κλπ. Μέχρι εδώ κανένα πρόβλημα. Όμως το πρόβλημα αρχίζει από την άγνοια της βλάβης που μπορείς να προκαλέσεις για να κάνεις την καύλα σου. Γιαυτό μιλάω για ενημέρωση, έλεγχο, αποτροπή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή