ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

πίσω στα 60s

πίσω στα 60s

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Η αριστερά που τελειώνει




Τι είναι ένας αντιμνημονιακός δήμαρχος; Θα μαζεύει κάπως αλλιώς τα σκουπίδια ή δεν θα τα μαζεύει καθόλου, αφού το επίδικο είναι η ανατροπή του μνημονίου και όχι του κάδου απορριμμάτων; Θα υπερασπίζεται το δημόσιο χώρο όταν αυτός κινδυνεύει από την τρόικα, ή θα σφυρίζει αδιάφορα όταν ο καταπατητής είναι κάποιος δικός μας; Τα διακριτικά ενός  τέτοιου δήμαρχου είναι η μακρόχρονη θητεία του στην Αριστερά, ή μήπως στον εργατοπατερισμό, ή μπορεί να είναι μια δήλωση και μια demi αποχώρηση από κάποιο όργανο του σοσιαλιστικού χώρου. Τέλος, θα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμος λόγω της καριέρας του στο τραγούδι ή στα πρωινάδικα της ΤV; Το πρόβλημα στην Αριστερά είναι η έλλειψη πολιτικής ή μυαλού των ταγών της;

Ανάμεσα στις υπεύθυνες αυτοδιοικητικές πολιτικές επιλογές της Δημοκρατικής Αριστεράς και την ευτυχία του να ζεις στην Ελλάδα και να έχεις δίπλα σου το ΚΚΕ  να σε φροντίζει, η αντισυστημική (τρομάρα της) Αριστερά έχει βαλθεί να διασκεδάσει όσους καταθλίβει το μνημόνιο.
Θέλοντας να διατηρήσει ζεστό το αίτημα μιας αφηρημένης ανατροπής του μνημονίου, που είναι ήδη νόμος του κράτους και εφαρμόζεται, επιλέγει να μετατρέψει τις εκλογές σε δημοψήφισμα κατά της κυβέρνησης. Κάτι παρόμοιο επιλέγει και η ΝΔ. Τα τοπικά προβλήματα, που απορρέουν από τη χρόνια εφαρμογή χειρότερων του μνημονίου πολιτικών, δεν φαίνεται να την απασχολούν. Καταγγέλλοντας το μνημόνιο απαλλάσσεται και από τον κόπο διατύπωσης τοπικών αιτημάτων για την Αθήνα ή την περιφέρεια. Θέλοντας όμως να διαφοροποιηθεί  από το ΚΚΕ και να κλείσει το μάτι σ’ ένα ευρύτερο αριστερό ακροατήριο, ανακαλύπτει τους αντιμνημονιακούς του ΠΑΣΟΚ και τους ζητά να ηγηθούν των ψηφοδελτίων της. Όταν οι εν δυνάμει σύμμαχοι το στρίβουν κανονικά, θυμάται πως υπάρχει και ο Γλέζος για όλες τις δουλειές και του σκάει την πρόταση την οποία, ευτυχώς για την υγεία του, ο γέροντας αρνείται. Νωρίτερα, έχει κάνει πρόταση στον Παπασπύρου, το γνωστό «πουλημένο» κατ΄ αυτήν και πολλούς άλλους, εργατοπατέρα και Πασόκο πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ.  Ενδιάμεσα και κάπως σβηστά έχει διπλαρώσει τον Τσακνή με τον οποίο αφού συζητήσει καμιά εβδομάδα, ανακαλύπτει ξαφνικά ότι ο τύπος είναι ΚΚΕ και έχει γυρίσει την πλάτη του στο μέλλον της εγχώριας αριστερής εξτραβαγκάντσιας. Όλες αυτές οι απέλπιδες προσπάθειες ανακοινώνονται πριν καταλήξουν, γεννούν προσδοκίες και φέρνουν απογοητεύσει. Υποδηλώνουν σαφώς ότι υπάρχει πρόβλημα διαχείρισης, κοινώς είναι δύσκολο να μοιραστούν δύο γαιδάρων άχυρα.  Το όλο σκηνικό έχει ένα φόντο από τη φιγούρα του Αλέκου, ο οποίος έχει δηλώσει σαφώς την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης. Τον αγνοούν επιδεικτικά, δηλώνουν ότι δεν θα ανεχτούν τους εκβιασμούς του, αλλά όταν στερεύουν οι λύσεις του προτείνουν να κατέβει για Δήμαρχος Αθήνας και εκείνος ή το θεωρεί υποτιμητικό, ή τους δουλεύει και αρνείται. Του αντιπροτείνουν την ποιήτρια Νάντια, αλλά η απάντηση χάνεται, την παίρνει ο κόκκινος άνεμος της ανατροπής.

Είναι μια στοιχειώδης πολιτική γραμμή που δεν υπάρχει;
Είναι μια κάποια αριστερή κουλτούρα που σου επιτρέπει να συζητάς πολιτικά με τη Σακοράφα;
Είναι η κόκκινη Αθήνα του Δεκέμβρη, στο ημερολόγιο της Αυγής που κρέμεται πάνω από το γραφείο, που σε εμπνέει και τη συνδυάζεις με τη μουράκλα του Μητρόπουλου;
Είναι που δεν σέβεσαι την τρίτη ηλικία και την ιστορία;
Είναι που σε φτύνουν και λες ότι βρέχει;
Είναι που κάποια χρόνια τώρα άνθρωποι σοβαροί σε έπαιρναν στα σοβαρά και αναζητούσαν μαζί σου την αριστερή λύση;
Είναι που τόσα χρόνια έμεινες αδιάβαστος και κενός από τα σημαντικά, αλλά γεμάτος από τα ασήμαντα του ιντριγκαδόρου και τώρα που είναι τα δύσκολα και πρέπει κάτι να κάνεις, βυθίζεσαι στην κινούμενη άμμο  της πολιτικής σου ακρισίας. Τελειώνεις.

8 σχόλια:

  1. Φίλε leo,
    Για μια ακόμη φορά «έγραψες»…

    Κύκνειο άσμα του εκτρώματος ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ…. και πολύ κακόφωνο…
    Δεν υπάρχει ούτε φύλλο συκής να καλύψει τις προσωπικές στρατηγικές… κατ΄ επάγγελμα και κατά συρροή …της ηγετικής ομάδας…
    Από τις πιο θλιβερές στιγμές του χώρου αυτού…και δυστυχώς υπάρχουν, πρέπει ακόμα να υπάρχουν, «αθώοι εγκλωβισμένοι» στον χώρο αυτό…
    Γι΄ αυτούς τους εγκλωβισμένους, ίσως να αξίζει να «χύνεται ακόμα μελάνι» για τα καμώματα των νυν και πρώην αρχηγών, παλαιών και νέων, συνιστωσών και ρευμάτων….
    Κάθε πολιτική αντιπαράθεση είναι πλέον αδύνατη και ανούσια…
    ο πήχης είναι πολύ χαμηλά…και η διακωμώδηση ίσως να μην είναι αρμόζουσα…
    μια που αυτός που είναι πλέον στο καναβάτσο «τελειωμένος πνευματικά και λειτουργικά» έχει δικαίωμα στον οίκτο…
    Θλιβερό το θέαμα… ψυχοπαθολογία με χαρακτηριστικά ψυχωτικού ντελιρίου..

    Παναγιώτης Κουτσοπίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παναγιώτη καλημέρα και καλό χειμώνα, να πω; Κρατάω την ψυχοπαθολογία, τη μόνη τελικά κατάλληλη λέξη για να περιγράψει τις εξελίξεις. Κάθε μηχανισμός έχει τη δικιά του δυναμική προς τη ζωή και προς το θάνατο. Είναι φάσεις που η εντροπία αυξάνεται εκθετικά, η οργάνωση φθίνει, ο οργανισμός δεν θέλει να ζει, παραιτείται. Το πώς δίνεται η χαριστική βολή δεν έχει νόημα. Με δάνεια από τον μπολσεβικισμό μέχρι την αναρχία και από τον αστικό εκσυχρονισμό μέχρι τον μεταπολεμικό κρατισμό δεν μπορείς παρά μόνο να τελειώσεις σε περιβάλλον αποσύνθεσης. Βαβέλ, ντελίριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. leo καλημέρα. Κατάφερες και μ’ “έφτιαξες”. Θα το δανειστώ και θα το αναρτήσω στο blog μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Α Χιώτη είδες που φτάσαμε, φτιαχνόμαστε με τη δική μας την κατάντια αλλά είναι και αυτό μια κάποια αντίδραση. Κάποιοι βυθίζονται τραγουδώντας εν αγνοία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η ζωή είναι ένας αγώνας που δεν σταματά, Leo και Α. Χιώτη.

    Δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξουμε, σ'όσα πιστεύουμε. ούτε θα "φάμε" τις χυλόπιτες που μας σερβίρουν για πολιτική γαρνιτούρα.

    Για μας δεν άλλαξε τίποτα και ούτε πρόκειται να αλλάξει στην καθημερινότητα μας. Άρα τι είχαμε τι χάσαμε;

    Συνεχίζουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φίλε Σπίθα και λοιποί

    .....σε μια ατομική ή ομαδική ψυχαναλυτική διαδικασία έχει μεγάλη σημασία για ένα υποκείμενο, να κατανοήσει, πρώτον ότι επαναλαμβάνει και δεύτερο γιατί, πού και πότε....

    Για τους "περίεργους" και φιλομαθείς φίλους ίσως να είναι χρήσιμη μια ανάγνωση του άρθρου "Μιλάμε για την Αριστερά: Καταναγκασμός για επανάληψη και ψυχική δομή" του Α. Βασιλιά, στο http://tvxs.gr/news/
    από την ΑΥΓΗ 7/8/2010

    Παναγιώτης Κουτσοπίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Aγαπητέ Παναγιώτη, συμφωνώ.
    Δεν ετεροκαθορίζομαι, αλλά σαν άτομα υποστηρίζω ότι εμείς έχουμε ένα αξιακό σύστημα που δεν το εκχωρούμε σε κανένα "κιβώτιο" και δεν κάνουμε εκπτώσεις στις καθημερινές μας σχέσεις.
    Οι πολιτικοί- κομματικοί μηχανισμοί δεν προσδιορίζουν ούτε τώρα ούτε πριν, την έννοια της αριστεράς.
    Το τι είναι "αριστερά" είναι μεγάλο θέμα.

    Τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον, δεν έχει καταφέρει να δόσει πολιτική έννοια σ'αυτήν την αόριστη λέξη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σπίθα, μου έδωσες ένα έναυσμα, άναψες φιτίλι καλέ μου φίλε. Απόψε θα προσπαθήσω να δώσω πολιτική έννοια σ'αυτήν την αόριστη λέξη. Η κομματικοί μηχανισμοί που ξέρουμε δεν έχουν καμιά σχέση με το θέμα είναι δημοσιουπαλληλία και δεν μας αφορά πλέον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή