ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Κάθε εργαζόμενος στη χώρα αυτή πρέπει να έχει τα νόμιμα δικαιώματα




Και πριν αλέκτωρ λαλήσει  άρχισαν οι υπαναχωρήσεις, και τα μάλλον δεν ήταν και η καλύτερη ιδέα που κλείστηκαν στη Νομική και εμείς τους συμπαραστεκόμαστε, αλλά «και όλοι να επιδείξουν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση»  και άλλα τέτοια ανάποδα ψαλίδια Μαραντονίστικα που μόνο αυτοί ξέρουν. Τάπαμε χτες, τι να λέμε, γνωστοί οι τύποι.

Το ιστολόγιο οφείλει μια ξεκάθαρη τοποθέτηση που λόγω φόρτου εργασίας δεν έγινε, χτες.

Κάθε άνθρωπος που ζει και εργάζεται σε αυτή τη χώρα, «νόμιμος» ή «παράνομος» πρέπει να απολαμβάνει των νόμιμων εργασιακών του δικαιωμάτων. Να είναι ασφαλισμένος και να αμείβεται τα νόμιμα. Αυτό δεν αρέσει στην Ελλαδάρα και στους Ελληνάρες είναι σίγουρο, αλλά οι αρχές της ισότητας της δημοκρατίας και της ανθρωπιάς αυτό λένε.

Τώρα οι μεταναστευτικές πολιτικές και οι συνολικές λύσεις που πρέπει να δοθούν κλπ είναι λόγια του αέρα, που λέγονται από τους πολιτικούς για να συσκοτίζεται το πρόβλημα. 
Η θα τους απελάσεις με κάθε τρόπο, ή θα τους δώσεις χαρτιά να φύγουν να πάνε όπου θέλουν, ή θα τους συλλάβεις ως παράνομους μετανάστες και θα τους βάλεις φυλακή, ή αν θα μείνουν στην Ελλάδα και  τους έχεις ελεύθερους θα τους δώσεις τα στοιχειώδη δικαιώματα. Αλλιώς εσύ ως κυβέρνηση, ως κράτος παρανομείς, γιατί αφήνεις τους επιτήδειους νοικοκυραίους να τους εκμεταλλεύονται με το χειρότερο τρόπο και στερείς από τα ταμεία, τις νόμιμες εισφορές τους.

Καλά έκαναν και ήρθαν στην Αθήνα.
Λάθος που πήγαν στη Νομική και μπλέχτηκαν με το άσυλο.
Λάθος τους που μπλέχτηκαν με τους «σωτήρες τους αντιρατσιστές, τους κινηματικούς». Πήγαν να ζητήσουν υποστήριξη για εργασιακά από τύπους που δεν δούλεψαν ποτέ.
Είναι πολλοί και έχουν δύναμη, έχουν δίκια, έχουν και κότσια, ας συγκρουστούν και ας διεκδικήσουν τα νόμιμα. Δεν είναι μόνοι.

3 σχόλια:

  1. Δεν είναι αν απλά δε μας αρέσει. Μας αρέσει να τους βλέπουμε να φυτοζωούν ώστε εμείς να αισθανόμαστε υπερήφανοι και να απολαμβάνουμε τη δική μας καταναλωτική μανία. Όταν όμως οι μετανάστες αρχίσουν να διεκδικούν και η φτώχεια μας να οδηγεί στο δικό τους επίπεδο, τότε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Leo
    To προβλημα είναι οντως περίπλοκο. Ας το περιγράψω με μια μεταφορά
    Μια γειτόνισσα μου, υποκριτική , στερημένη,ανηδονική, κεκεντρεχής,φιλυποπτη ασχολείται με μανιακό τρόπο με όλες τις φιλανθρωπίες της ενορίας.
    Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία οτι η φιλανθρωπία της είναι ισως εκφραση και μιας ψυχοπαθολογίας, αλλά τελικά είναι και από τις λίγες που ασχολείται με αστεγους, αρρώστους κλπ
    Εγώ καλως κακώς δεν έχω επαφή με τις ίδιες ομάδες με τον ίδιο τρόπο.
    Ερχεται η πραγματικότητα και με βάζει να κρίνω την γειτονισα.
    Εχω να κρίνω διαφορετικά πραγματα .Σε κάθε περίπτωση για μένα, και για σενα και για καθε ανθρωπο η προτεραιότητα είναι ο αδύνατος, και ότι σχετιζεται με αυτόν.Μετά αρχίζει η κρίση για την γειτόνισα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επί αυτού δεν χωρά αμφιβολία. Η αριστερά κάνει καλά που αναδεικνύει το θέμα. Το πρώτο είναι τα δικαιώματα των ανθρώπων. Ο τρόπος όμως που βρήκαν οι συμπαραστάτες είχε σκοπό να αναδείξει τη σύγκρουση και όχι το θέμα. Εκεί είναι όλη δική μου αντίθεση. Πριν μιλήσουν καν οι μετανάστες, είχε βγει ο Τσίπρας και ακιζότανε κομπορημονούσε, αδημονούσε να συγκρουστεί με τον Καρατζαφέρη να αναδειχθεί η αριστεροσύνη του. Όταν κατάλαβε ότι το πράγμα χόντρυνε και τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας αντέδρασαν, το γύρισε και έψαχνε λύση. Σύμφωνα με τη λογική του είναι κότα λυράτη. Ας οδηγούσε στη σύγκρουση και ας έπαιρνε την ευθύνη, ας τόκανε 2008. Αλλά το ξανασκέφτηκε και μαζεύτηκε.
    Θα μου πεις και σένα τι σε νοιάζει; Αλλού είναι το θέμα. Έλα ντε. Αρρώστια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή