ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Κάθε εργαζόμενος στη χώρα αυτή πρέπει να έχει τα νόμιμα δικαιώματα




Και πριν αλέκτωρ λαλήσει  άρχισαν οι υπαναχωρήσεις, και τα μάλλον δεν ήταν και η καλύτερη ιδέα που κλείστηκαν στη Νομική και εμείς τους συμπαραστεκόμαστε, αλλά «και όλοι να επιδείξουν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση»  και άλλα τέτοια ανάποδα ψαλίδια Μαραντονίστικα που μόνο αυτοί ξέρουν. Τάπαμε χτες, τι να λέμε, γνωστοί οι τύποι.

Το ιστολόγιο οφείλει μια ξεκάθαρη τοποθέτηση που λόγω φόρτου εργασίας δεν έγινε, χτες.

Κάθε άνθρωπος που ζει και εργάζεται σε αυτή τη χώρα, «νόμιμος» ή «παράνομος» πρέπει να απολαμβάνει των νόμιμων εργασιακών του δικαιωμάτων. Να είναι ασφαλισμένος και να αμείβεται τα νόμιμα. Αυτό δεν αρέσει στην Ελλαδάρα και στους Ελληνάρες είναι σίγουρο, αλλά οι αρχές της ισότητας της δημοκρατίας και της ανθρωπιάς αυτό λένε.

Τώρα οι μεταναστευτικές πολιτικές και οι συνολικές λύσεις που πρέπει να δοθούν κλπ είναι λόγια του αέρα, που λέγονται από τους πολιτικούς για να συσκοτίζεται το πρόβλημα. 
Η θα τους απελάσεις με κάθε τρόπο, ή θα τους δώσεις χαρτιά να φύγουν να πάνε όπου θέλουν, ή θα τους συλλάβεις ως παράνομους μετανάστες και θα τους βάλεις φυλακή, ή αν θα μείνουν στην Ελλάδα και  τους έχεις ελεύθερους θα τους δώσεις τα στοιχειώδη δικαιώματα. Αλλιώς εσύ ως κυβέρνηση, ως κράτος παρανομείς, γιατί αφήνεις τους επιτήδειους νοικοκυραίους να τους εκμεταλλεύονται με το χειρότερο τρόπο και στερείς από τα ταμεία, τις νόμιμες εισφορές τους.

Καλά έκαναν και ήρθαν στην Αθήνα.
Λάθος που πήγαν στη Νομική και μπλέχτηκαν με το άσυλο.
Λάθος τους που μπλέχτηκαν με τους «σωτήρες τους αντιρατσιστές, τους κινηματικούς». Πήγαν να ζητήσουν υποστήριξη για εργασιακά από τύπους που δεν δούλεψαν ποτέ.
Είναι πολλοί και έχουν δύναμη, έχουν δίκια, έχουν και κότσια, ας συγκρουστούν και ας διεκδικήσουν τα νόμιμα. Δεν είναι μόνοι.

3 σχόλια:

  1. Δεν είναι αν απλά δε μας αρέσει. Μας αρέσει να τους βλέπουμε να φυτοζωούν ώστε εμείς να αισθανόμαστε υπερήφανοι και να απολαμβάνουμε τη δική μας καταναλωτική μανία. Όταν όμως οι μετανάστες αρχίσουν να διεκδικούν και η φτώχεια μας να οδηγεί στο δικό τους επίπεδο, τότε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Leo
    To προβλημα είναι οντως περίπλοκο. Ας το περιγράψω με μια μεταφορά
    Μια γειτόνισσα μου, υποκριτική , στερημένη,ανηδονική, κεκεντρεχής,φιλυποπτη ασχολείται με μανιακό τρόπο με όλες τις φιλανθρωπίες της ενορίας.
    Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία οτι η φιλανθρωπία της είναι ισως εκφραση και μιας ψυχοπαθολογίας, αλλά τελικά είναι και από τις λίγες που ασχολείται με αστεγους, αρρώστους κλπ
    Εγώ καλως κακώς δεν έχω επαφή με τις ίδιες ομάδες με τον ίδιο τρόπο.
    Ερχεται η πραγματικότητα και με βάζει να κρίνω την γειτονισα.
    Εχω να κρίνω διαφορετικά πραγματα .Σε κάθε περίπτωση για μένα, και για σενα και για καθε ανθρωπο η προτεραιότητα είναι ο αδύνατος, και ότι σχετιζεται με αυτόν.Μετά αρχίζει η κρίση για την γειτόνισα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επί αυτού δεν χωρά αμφιβολία. Η αριστερά κάνει καλά που αναδεικνύει το θέμα. Το πρώτο είναι τα δικαιώματα των ανθρώπων. Ο τρόπος όμως που βρήκαν οι συμπαραστάτες είχε σκοπό να αναδείξει τη σύγκρουση και όχι το θέμα. Εκεί είναι όλη δική μου αντίθεση. Πριν μιλήσουν καν οι μετανάστες, είχε βγει ο Τσίπρας και ακιζότανε κομπορημονούσε, αδημονούσε να συγκρουστεί με τον Καρατζαφέρη να αναδειχθεί η αριστεροσύνη του. Όταν κατάλαβε ότι το πράγμα χόντρυνε και τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας αντέδρασαν, το γύρισε και έψαχνε λύση. Σύμφωνα με τη λογική του είναι κότα λυράτη. Ας οδηγούσε στη σύγκρουση και ας έπαιρνε την ευθύνη, ας τόκανε 2008. Αλλά το ξανασκέφτηκε και μαζεύτηκε.
    Θα μου πεις και σένα τι σε νοιάζει; Αλλού είναι το θέμα. Έλα ντε. Αρρώστια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή