ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Προπύλαια και Νομική



                               
 από το βλέμμα του Νίκου Ξυδάκη

Η εγκατάσταση των 250 μεταναστών εργατών στο κτίριο της Νομικής Σχολής, η απεργία πείνας, και ή άρση του πανεπιστημιακού ασύλου πυροδοτούν αλυσιδωτά φαινόμενα, τα οποία επί μακρόν ελάνθαναν και σιγόκαιγαν. Το μεταναστευτικό είναι ο καταλύτης, αλλά και το καυτό υπόστρωμα της σοβούσας κρίσης.
Η υποβοήθηση και η έμμεση καθοδήγηση των μεταναστών απεργών πείνας στη Νομική Σχολή, από μέρος του αριστερίστικου χώρου, παρά τις όποιες εναρκτήριες προθέσεις και τα ανθρωπιστικά κίνητρα, είναι οπορτουνισμός και παιχνίδι με τη φωτιά. Σε περιβάλλον βαριάς οικονομικής ύφεσης και ψυχικής αναδίπλωσης του πληθυσμού, οι μετανάστες οδηγούνται σε μετωπική σύγκρουση όχι με το κράτος και τους μηχανισμούς του, αλλά σε σύγκρουση με την ανήσυχη, έμφοβη και αναδιπλωμένη κοινωνία, η οποία, ακριβώς επειδή τελεί υπό πίεση και απειλή, μπορεί εύκολα να στραφεί εναντίον αποδιοπομπαίων τράγων. Και οι μετανάστες, οι ξένοι, οι αδύναμοι, οι άλλοι, εύκολα στοχοποιούνται ως συναυτουργοί της ύφεσης, εφόσον τα αντανακλαστικά φόβου ερεθιστούν κατάλληλα από κραυγές δημαγωγών.

Το άσυλο και η χρήση του, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, δεν είναι το πρωτεύον ζήτημα. Το άσυλο των Προπυλαίων του Πανεπιστημίου χρησιμοποιούν, μήνες τώρα, Ιρανοί και Αφγανοί πρόσφυγες που ζητούν πολιτικό άσυλο. Ουδείς τους ενόχλησε. Ακόμη περισσότερο, τα Προπύλαια κατελήφθησαν προ ημερών από πλήθος Μουσουλμάνων μεταναστών για την ετήσια δημόσια προσευχή τους, καθοδηγούμενη από επιφανή ιμάμη εξ Αιγύπτου. Η δημόσια προσευχή ήταν ειρηνική πράξη και είχε ζητηθεί άδεια, όπως πληροφορηθήκαμε.
Από δημοσιεύματα μάθαμε επίσης ότι οι Μουσουλμάνοι της Αθήνας δεν είχαν αρκετά χρήματα για να νοικιάσουν ένα στάδιο για την προσευχή τους, κι έτσι κατέληξαν στη λύση των παναπιστημιακών Προπυλαίων· αυτό δύσκολα γίνεται πιστευτό, πιο πειστική ακούγεται η εκδοχή να επελέγησαν τα Προπύλαια ακριβώς λόγω της δεσπόζουσας θέσης τους στο ελλαδικό συμβολικό σύμπαν.

Καμία πανεπιστημιακή ή κρατική αρχή δεν διαμαρτυρήθηκε για τη δημόσια προσευχή στα Προπύλαια, στην κλασικιστική Αθηναϊκή Τριλογία, συμβολικό κέντρο του νεοελληνικού Διαφωτισμού. Η πολιτεία και η κοινωνία επέδειξαν αξιοθαύμαστη ανοχή· μάλιστα αναζωπυρώθηκε η συζήτηση για την ανέγερση μητροπολιτικού τεμένους στην περιφέρεια των Αθηνών. Η μουσουλμανική πολυεθνική παροικία των Αθηνών, κατ’ αυτό τον τρόπο, επέβαλε δυναμικά την παρουσία της και προέβαλε το αίτημά της.
Η συμβολική και πολιτική σημασία της μαζικής προσευχής στα Προπύλαια είναι ανάλογη τουλάχιστον της ομαδικής απεργίας πείνας των μεταναστών εργατών στη Νομική. Διαφέρουν οι συνδηλώσεις και το περίβλημα: οι μεν προβάλλουν ως αιχμή το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία, οι δε προβάλλουν ως αιχμή το δικαίωμα στην παραμονή και την εργασία· οι μεν επιβάλλονται δια της προσευχής, οι δε πιέζουν με τη σωματική τους παρουσία· οι μεν συνδηλώνουν το πλήθος και την οικουμενικότητά τους, οι δε μπαίνουν στο παιχνίδι ατομικά, με τα σώματά τους.
Σε κάθε περίπτωση, το μεταναστευτικό πλημμυρίζει πάνω σε μια ήδη ξέχειλη κοινωνία.

11 σχόλια:

  1. Δε θα φτάσω να υποστηρίξω τη σχεδόν συνωμοσιολογική άποψή του. Η Πολιτεία καλά έκανε και επέτρεψε τη διαμαρτυρία-προσευχή και δεν προστάτευσε το "άσυλο", γιατί πολύ απλά ούτε το ένα ήταν παράνομο ούτε η είσοδος στη Νομική. Κάθε παρέμβαση θα αποτελούσε καταπάτηση των ατομικών ελευθεριών (που ήδη τις καταπατάμε). Το ζήτημα κρύβεται στην εκμετάλλευση από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης που έστρεψαν αλλού την προσοχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα συμφωνησω εν πολλοις με το δευτερο μερος . Δεν καταλαβαινω το πρωτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλοι ανέβασα αυτό το άρθρο γιατί είναι το μόνο που βάζει από δημοκρατική σκοπιά το θέμα της ανοχής ως αντίφαση στην εκμετάλλευση και το ρατσισμό. Σου λέει ότι η κοινωνία μας είναι ανεκτική. Σε ποια χώρα της Ευρώπης θαρχότανε Ιμάμης στο πιο hot-spot μέρος της πόλης να ψάλλει και να μη συμβεί τίποτα; Αλλά και σε ποια μουσουλμανική χώρα θα μπορούσε να συμβεί το αντίθετο; Δεν είναι θέμα νόμιμου ή παράνομου Δήμο. Είναι θέμα κοινωνικής ανοχής, αισθητικής, παράδοσης κλπ. Η μετανάστες δεν είναι μόνο καταπιεσμένοι και φτωχοί. Ζουν εδώ και η μαζική είσοδός τους στη χώρα μας, στα ήθη και τις λειτουργίες της κοινωνίας μας επιφέρουν βίαιες αλλαγές τις οποίες δεν μπορούν να ανεχτούν όλοι. Και είναι λογικό. Η εκτεταμένη ανομία στο κέντρο της Αθήνας πχ είναι αποτέλεσμα της μαζικής εισόδου, της εξαθλίωσης και όσων συνεπάγονται. Αν δεν ήταν αυτό ο κάτοικος του κέντρου, ξένος ή δικός θα ζούσε καλύτερα. Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια σε αυτό επειδή λέει κάτι αντίστοιχο και το Λάος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στο πρώτο μέρος εγκαλεί όσους από την Αριστερά επιζήτησαν τη σύγκρουση με την κυβέρνηση μέσα από το μεταναστευτικό. Νόσφυ συμφωνώ. Δεν με απασχολεί η φιλανθρωπία τους όσο η απόπειρα να κάψουν την Αθήνα και πάλι, αλλά 2008. Απλά δεν τους έκατσε, δεν τσίμπησε, ο κόσμος. Αν έξω από τη Νομική εκείνο το βράδυ υπήρχαν 10000 νέοι ως ένδειξη συμπαράστασης στους μέσα, τα πράγματα θα έφταναν σε κατάλυση του ασύλου, σε είσοδο της αστυνομίας, μάχες σώμα με σώμα κλπ. Δεν έκατσε και βγήκαν οι ινστρούκτορες και τα μάζεψαν. Πρόβα ήταν. Πιστεύω ότι το σκηνικό θα επαναληφθεί στην πρώτη ευκαιρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Leo,
    υπάρχει η εμφανής και η αθέατη εγκληματικότητα.
    Υπάρχουν τα εγκλήματα του "μπλε" κολάρου και τα εγκλήματα του "λευκού" κολάρου.Δεν νομίζω οτι διαμορφώνεται αντικειμενικά η κοινή γνώμη,
    όταν της δείχνουμε διαρκώς το αυτονόητο,το εμφανές μόνο.Γι αυτό και εύκολα διεγείρονται τα φοβικά ανακλαστικά από τον κάθε Αδωνι.Ο νοικοκύρης ,του οποίου το παιδί είναι κλεισμένο στο δωμάτιο του,χωμένο στο ηλεκτρονικό του παιχνίδι ή στο διαδίκτυο,δεν
    αντιλαμβάνεται οτι κινδυνεύει πολύ περισότερο
    από ο,τι θα κινδύνευε περιπλανώμενο,μεσάνυχτα,
    στην ομόνοια.
    Οσο για το άρθρο του Ξυδάκη,νομίζω,οτι χαιδεύει αυτιά.ΠΟΙΑ;;Δεν γνωρίζω και επιπλέον
    αποστρέφομαι τις συνωμοσιολογίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σαββίνα καλησπέρα
    δεν πρόκειται περί κινδύνου. Ο φόβος του επικίνδυνου είναι αυτό που θέλουν να μας επιβάλλουν τα ΜΜΕ και ο επίσημος φασισμός. πρόκειται περί μιας βίαιης εν πολλοίς αλλαγής στα ήθη της πόλης που δεν προλαβαίνει να αφομοιώσει, να εντάξει και έτσι να συναληθεύσει τις ανισότητες που δημιουργούνται. Τη νύχτα στην Ομόνοια κινδυνεύει η αισθητική μας, η ψυχική μας ισορροπία από τη φρίκη και το κακόγουστο και πολύ λιγότερο το σώμα ή η τσέπη μας. Είναι ανάγκη εμείς οι ίδιοι κάτοικοι της πόλης να δώσουμε τη λύση, όπως συνέβη στα Εξάρχεια με την πρέζα. Δεν είναι θέμα καταστολής, αλλά είναι σαφώς θέμα ποσότητας που γίνεται ποιότητα και εξαχρειώνει όλους. Πήγα κάποτε το 12χρονο γιο μου στα Εξάρχεια να δει, το τέλος του ανθρώπου. Σοκαρίστηκε, το βράδυ ήταν κάπως, καταλαβαίνεις. Μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς, η ζωή δεν είναι μόνο η εικονική πραγματικότητα ή η φρίκη της Ομόνοιας. Μιλάω για 3ο δρόμο. Στο άρθρο του ΝΞ εγώ δε βλέπω καμιά συνωμοσιολογία. Δεν ξέρω γιατί τα γράφει,μπορεί και νάχεις δίκιο, νιώθω όμως ότι αυτά που υπόρρητα δηλώνονται είναι αληθή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. To μεταναστευτικο για την Αριστερα ειναι αλυτο,μου ειπε καποτε ενας συντροφος. Η συντριπτικη νικη του θατσερισμου απεναντι στα αχεγονα Μ1 που διαθετουμε,του απαντησα.Αντεπιθεση με εξυπνες βομβες λοιπον,απόσους ξερουν να τις χειριζονται βεβαια...Οι αλλοι ,τα Ι4 στην αεραμυνα!mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Leo,καλησπέρα.
    Τη "λύση",όπως λες στα εξάρχεια δεν την έδωσαν οι κάτοικοι αλλά συγκροτημένη ομάδα χούλιγκαν,
    συγκεκριμένης ποδοσφαιρικής ομάδας,η οποία συνεχίζει να πουλάει προστασία σε μαγαζιά της περιοχής.Αυτό που λέω δεν αναιρεί καθόλου τις
    προσπάθειες των κατοίκων της περιοχής να διατηρήσουν ζωντανή τη γειτονιά τους.Σε ο,τι αφορά την ψυχική μας ισορροπία και την αισθητική μας που κινδυνευουν από μια βόλτα π.χ. στην ομόνοια,θα με συγχωρήσεις,αλλά δεν μπορώ να τα συγκρίνω με τη φρίκη που βιώνουν ο
    ανέστιος,ο εξαρτημένος,η πόρνη,ο πρόσφυγας,η κάθε "γυμνή ζωή".Και εδω αρχίζουν τα δύσκολα για την αριστερά...και θα πρεπε,ρε γαμώτο,να
    ήταν εύκολα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σαβίνα τι να είναι εύκολο; Σε μια χώρα με βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση με χαίνουσες πληγές σε όλους τους τομείς περιμένεις μεταναστευτική πολιτική; Ποιος θα γυρίσει να νοιαστεί για τις γυμνές ζωές των άλλων, των ξένων, εδώ δε νοιάζεται για των δικών του. Τη λύση θα τη δώσει η ίδια η ζωή, Όσους μπορεί να θρέψει ο τόπος θα τους θρέψει. Οι υπόλοιποι θα φύγουν από μόνοι τους.
    ΥΓ Αυτό με τα Εξάρχεια και τους χούλι δεν το ξέρω, για πες κάτι πιο συγκεκριμένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Βρε,καλέ μου Leo,δεν είπα οτι είναι εύκολα τα πράγματα για την αριστερά,αλλά οτι θα πρεπε να είναι,εννοώντας οτι ,εαν δεν υπερασπιστεί η αριστερά το δίκιο του κατατρεγμένου,ποιος θα το κάνει;;Εκτός κι αν έχουμε πειστεί για το τέλος της ιστορίας,έχουμε πειστεί για τη δομική κακότητα της ανθρώπινης φύσης και ο "σώζων εαυτώ σωθήτω" ή όπως λέει ο Σεφέρης"δεν μάς μένει τίποτα άλλο από το να ξυλιάσουμε στη διαπλανητική παγωνιά".
    Όσο για τους τύπους στα Εξάρχεια,αυτό που γνωρίζω,απο μαρτυρίες των κατοίκων,είναι οτι λυμαίνονται την περιοχή,εδώ και χρόνια,προκαλώντας τσαμπουκάδες σε διάφορα μπαρ των Εξαρχείων.Αυτοί "έδιωξαν"και τα πρεζόνια,στο πλαίσιο,προφανώς,της προστασίας που πουλάνε σε διάφορα μαγαζιά της περιοχής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σαββίνα
    η αλληλεγγύη πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα της αριστεράς αρθρωμένο με την πολιτική της δραστηριότητα. Συμφωνώ και το ξέρεις ότι τόχω γράψει επανειλημμένα. Και πρέπει ν' άγγαλιάζει όλους. Δεν μπορεί να είναι αποσπασματική ή κινηματική με πολιτικές υστεροβουλίες αλλά καθημερινή και απλωμένη σε όλους όσους έχουν ανάγκη. Δυστυχώς αυτό δεν είναι σε κανενός κόμματος τη σκέψη. Γιαυτό φόρτωσα από την απόπειρα να στηθεί κόλπο και ένταση πάνω στο αληθινό πρόβλημα της εκμετάλλευσης των ξένων εργατών.
    Αυτό με τους χούλι θα το ψάξω, Αν βρεις κάτι ενημέρωσέ με.

    ΑπάντησηΔιαγραφή