ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Τυνησία Αίγυπτος Υεμένη Αλγερία…και λοιπές εξεγέρσεις αδιεξόδου!!!




από το blog Navarino-s

Όταν βλέπετε εξεγερμένους διαδηλωτές να υποδέχονται με λουλούδια τις στρατιωτικές δυνάμεις, την πιο ανελεύθερη έκφραση δηλαδή κάθε κρατικής εξουσίας, πέρα από την τηλεοπτικά πιασάρικη συγκινησιακή φόρτιση της εικόνας, για ένα να είστε βέβαιοι: τον ταχύτατο εκφυλισμό της πορείας των γεγονότων και τη διάψευση των ελπίδων! Και τούτο γιατί τέτοιες εκδηλώσεις δείχνουν ανάγλυφα το στοιχείο της αυθόρμητης έκρηξης και ότι μέσα στην απελπισία τους ψάχνουν οι άνθρωποι από κάπου να πιαστούν.
Άλλωστε αυτό είναι ένα έργο που το είδαμε να παίζεται και εδώ κοντά μας- Σερβία Ουκρανία Γεωργία. κλπ.- πολλές φορές τα τελευταία χρόνια και πάντα με την ίδια κατάληξη. Γιατί δεν υπάρχει πια το όραμα της κοινωνικής ανατροπής και της Επανάστασης. Όλα παίζονται μέσα στο πλαίσιο της Φιλελεύθερης Οικονομίας και της Οικονομίας της Αγοράς.
Βγαίνουν οι άνθρωποι στο δρόμο κάτω από τα έντονα οικονομικά προβλήματα της οικονομικής κρίσης και πρώτα-πρώτα στα μονολιθικά και απαρχαιωμένα αυτά καθεστώτα, νομίζοντας ότι με την αλλαγή των διεφθαρμένων ηγεσιών θα επέλθει και κάποια βελτίωση την ίδια στιγμή που οι υπεύθυνοι για την κρίση μηχανισμοί του παγκόσμιου καπιταλιστικού και τραπεζικού συστήματος παραμένουν ανέπαφοι.
Η Οικονομία της Αγοράς οργιάζει κυρίαρχη και αλώβητη! Μέχρι του σημείου να βλέπουμε τις ηγεσίες των οικονομικά ισχυρών του πλανήτη να τάσσονται ακόμη και υπέρ των εξεγερμένων γιατί τόσο ξεπερασμένα καθεστώτα αποτελούν εμπόδιο στην πλήρη δική τους κυριαρχία!
Η έλλειψη μιας άλλης, επαναστατικής προοπτικής βαραίνει όχι μόνο αυτούς τους ανθρώπους αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και ας ψελλίζει η Αριστερά τα ουτοπικά της ιδεολογήματα. Τη χρεοκοπία του «Υπαρκτού Σοσιαλισμού» θα την πληρώνουμε για καιρό ακόμα. Τα οράματα που παλιά εμπεριείχαν το στοιχείο της βεβαιότητας και έδιναν οι άνθρωποι μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα τη ζωής τους σίγουροι για τον καινούργιο κόσμο που θα ξημέρωνε, ανήκουνε πλέον στη σφαίρα του μύθου. Και μένει πια μόνο ο αγώνας για αξιοπρέπεια.
Κακά τα ψέματα αλλά εάν υπάρχει σήμερα για την παγκόσμια οικονομική τάξη μια απειλή, αυτή ακούει στο όνομα του ισλαμικού φονταμενταλισμού: Ταλιμπάν Χεζμπολάχ και Αλκάϊντα, μια επανάσταση δηλαδή προς το πίσω! Γι αυτό και πάνω στο θέμα αυτής της καταστολής, Αμερική, Ευρώπη, Ρωσία και Κίνα συμπλέουν! Γι’ αυτό και έσπευσαν να στείλουν αμέσως στην Αίγυπρο ρεζέρβα τον Ελ Μπαραντέϊ προς αποφυγή κάποιου κενού εξουσίας γιατί στην Αίγυπτο ελλοχεύει η οργάνωση των «Αδελφών Μουσουλμάνων»!
Αν και τελευταία από ότι φαίνεται, όλες αυτές οι αιρέσεις του αίματος και του σκότους, μετά από δεκαετές και πλέον αιματοκύλισμα αθώων φτωχών ομοθρήσκων, φαίνονται να έχουν χάσει την εμπιστοσύνη των πλατιών μαζών και την αίγλη που είχαν στο ξεκίνημα τους.
Παρ’ όλα αυτά: το πανανθρώπινο αίτημα για έναν άλλο κόσμο δικαιότερο και καλύτερο πάντα θα υπάρχει και μέρα με τη μέρα από εδώ και μπρος που όλο και πιο συχνά οι υποσχέσεις του καταναλωτικού παραδείσου θα διαψεύδονται και το περιβάλλον θα καταστρέφεται, το αίτημα αυτό θα γίνεται πιο επιτακτικό. Το πώς θα γίνει και εφικτό, αφήνεται στο αβέβαιο αύριο και στις εκπλήξεις της Ιστορίας!
Αρκεί να παλεύουμε!

2 σχόλια:

  1. Δήμο διάβασα τις επιφυλάξεις σου και συμφωνώ.Πίσω από τις εξεγέρσεις καιροφυλακτούν οι ισλαμιστές και η οπισθοδρόμηση. Για μένα είναι άγνωστο ποιες είναι οι πολιτικές δυνάμεις που μπορούν να εγκαθιδρύσουν αστική δημοκρατία, ή κάτι άλλο πιο πρωχό στις χώρες αυτές και πως μπορούν να βγάλουν το λαό από τη φτώχεια και την πνευματική εξαθλίωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή