ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Ελάτε στην Ελλάδα για να δείτε μια όμορφη χώρα να πέφτει.




Ο φίλος μου ο Θανάσης, που γυρνάει λόγω επαγγέλματος όλον τον κόσμο, μου περιέγραφε τις προάλλες την επιθυμία των κατοίκων της Άπω Ανατολής να επισκεφθούν την Ελλάδα. Μια χώρα, για τους περισσότερους εξ αυτών, μυθική. Και ο Θανάσης δεν μιλάει στα ταξίδια του με της γης τους κολασμένους που πασχίζουν να έρθουν στην Ευρώπη αναζητώντας δουλειά και καλύτερη τύχη. Μιλάει με εύπορους ανθρώπους της μεσαίας και ανώτερης τάξης της Κορέας, της Ιαπωνίας, της Κίνας και της Ινδίας που έχουν σαν όνειρο της ζωής τους να δουν από κοντά τον Παρθενώνα ή να κολυμπήσουν στις δικές μας θάλασσες. Με την ραγδαία ανάπτυξη των χωρών αυτών και τα μεγέθη τους είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι εκατομμύρια τουρίστες αναμένονται τα επόμένα χρόνια στη χώρα μας. Δεν ξέρω αν θα μας λύσουν τα προβλήματα χρέους που αντιμετωπίζουμε, αλλά σίγουρα θα μας φέρουν χρήμα, θα ανοίξουν τις δουλειές μας, θα συμβάλλουν στη μείωση της ανεργίας. Ακόμα θα μεταφέρουν στις μακρινές τους χώρες, εικόνες από τη ζωή μας.

Αλήθεια τι κάνουμε εμείς για να τους υποδεχθούμε;

Μόλις ο τουρισμός ανακάμπτει, η ΠΝΟ θυμάται ότι δεν θέλει τη μείωση των συντάξεων των μελών της και αποφασίζει να κλείσει τα λιμάνια. Η ευγενής τάξη των ταξιτζήδων διεκδικώντας την κλειστότητα του επαγγέλματος της κλείνει και τα αεροδρόμια.   Δηλαδή, τα αιτήματα των μελών τους, τα οποία ενδεχομένως είναι δίκαια, τα χρησιμοποιούν για να θίξουν τη δουλειά και το ψωμί χιλιάδων ανθρώπων. Κατά τη γνώμη των συνδικαλιστών η ομηρία των εργαζομένων και των τουριστών είναι ο μόνος τρόπος διεκδίκησης. Δεν τους θεωρώ χαζούς. Απλά, είναι συνδικαλιστές μια άλλης εποχής και δεν έχουν άλλα όπλα για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Στην ατζέντα τους υπάρχει μόνο το μίσος, ο εκβιασμός, η καταστροφή.

Ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης αναζητά τρόπους να αποκατασταθεί το αστικό τοπίο της πλατείας Συντάγματος. Έπεσαν πάνω του να τον φάνε. Ειδικά, η παράλογη Αριστερά, βάλθηκε να υπερασπιστεί τα αντίσκηνα της πλατείας, αυτά τα «μνημεία» της άμεσης δημοκρατίας. Δεν είναι η επαναστατική ιδεολογία που κινεί τέτοιες πρακτικές. Είναι η ιδεολογία της μιζέριας. Η λατρεία της έκπτωσης, του μπάχαλου, της βρώμας που πρέπει να κατακλύζουν τα πάντα. Το Σύνταγμα εκφράζει τυπικά την ευρωπαϊκή νότα της Αθήνας, εν αντιθέσει με την περισσότερο ανατολίτικη Ομόνοια. Αυτό είναι που τους ενοχλεί. Τα μεγάλα ξενοδοχεία, τα ακριβά μαγαζιά, οι καλαίσθητες βιτρίνες,  τα μοδάτα μπαράκια, οι πρεσβείες, ο εθνικός κήπος, η Βουλή και το Ζάππειο που περιστρέφονται γύρω από τον άξονα του Συντάγματος είναι ο στόχος. Αυτή η ευρωπαϊκή προθήκη της χώρας μας πρέπει να καταστραφεί, όπως καταστράφηκαν άλλα δείγματα της αστικής Αθήνας και έγιναν τοποθεσίες, τις οποίες καλό είναι να τις αποφεύγεις.

Ας δούμε το Μουσείο, την πλατεία Αιγύπτου και το νότιο τμήμα της Πατησίων. Περιοχή άκρως τουριστική κάποτε, αλλά και περιοχή για να περπατήσεις, να παίξουν τα παιδιά σου, να επικοινωνήσεις με τους άλλους. Φροντίσαμε να καταστρέψουμε το Πολυτεχνείο και τους γύρω δρόμους, να τα κάνουμε άντρα παρανομίας και υπαίθριες αποθήκες διαλυμένων ψυχών.
Δεν είναι οι μετανάστες που υποβάθμισαν την περιοχή. Πριν και πάνω από αυτούς φροντίσαμε εμείς και ειδικά οι «αντισυστημικοί» ακαδημαϊκοί ταγοί του Πολυτεχνείου που αμέλησαν εσκεμμένα  να προφυλάξουν το χώρο τους.
Ποιος θα τολμήσει να πει ότι το Πολυτεχνείο πρέπει να καθαρίσει, να ανακαινιστεί και να αποδοθεί στους φοιτητές του, αλλά και στους κατοίκους της πόλης του. Θα πέσουν να τον φάνε. Θα επιστρατευτούν το άσυλο και τα δημοκρατικά προσχήματα, όχι για να προστατευθούν άνθρωποι και ιδεολογίες, αλλά για να διατηρηθεί η απέραντη μιζέρια που αποπνέει η περιοχή.

Πάμε λίγο παραπάνω, στα Εξάρχεια. Κάθε ευρωπαϊκή πόλη έχει μια περιοχή σαν τα παλιά Εξάρχεια. Είναι η περιοχή των φοιτητών, των διανοουμένων, των καλλιτεχνών. Είναι η ροκ, η εναλλακτική γωνιά της πόλης. Φροντίσαμε να την κάνουμε περιοχή της πρέζας και της βίας, άντρο κάθε μπάχαλου, περιοχή αβίωτη και αδιάβατη. Αν ρωτήσεις την παράλογη Αριστερά θα σου πει να μείνει ως έχει, ή να γίνει ακόμα χειρότερη. Από εκεί θα ξεκινήσει η επανάσταση. Αλήθεια τι επαναστατικό κυοφορείται εκεί μέσα δεν έχω καταλάβει. Ξέρω όμως ότι από εκεί ξεκινάει η βία για να απλωθεί μέσα στην πόλη, να κάψει, να τραυματίσει, ή και να σκοτώσει, χωρίς να δώσει κάτι θετικό, απελευθερωτικό, πραγματικά αντιεξουσιαστικό. Γιατί η βία είναι από μόνη της η πιο βάρβαρη  εξουσία. Όμως και αυτές τις αιτιάσεις τις βλέπω προσχηματικές. Αν κάτι συγκινεί τους ρέκτες της επανάστασης είναι η μιζέρια που  αποπνέουν τα σημερινά Εξάρχεια. Το άρωμα της έκπτωσης, χωρίς κανένα στυλ. Δεν είναι place Pigalle, ούτε Kreuzberg.   Οι βρώμικοι δρόμοι, οι κατεστραμμένοι δημόσιοι χώροι,  οι συναλλαγές πρέζας και ανθρώπων, η έντονη παρουσία της αστυνομίας, ο υπόρρητος φόβος της βίας μιξαρισμένος με τους ήχους της καθημερινότητας.  Ακόμα και τα συνήθως κακόγουστα γκράφιτι έχεις την αίσθηση ότι γίνονται γιατί κάποιοι μισούν την καθαριότητα του τοίχου και όχι γιατί θέλουν να επικοινωνήσουν με τη συλλογική συνείδηση.
Απέναντι σε όλα αυτά υπάρχει βέβαια ο αντίλογος. Έχουμε πόλεμο με την εξουσία, την κυβέρνηση, το ΔΝΤ, δεν έχουμε καιρό να σκεφτούμε τον τουρισμό και τους εργαζόμενους. Την ώρα που ξεκολλάμε τα μάρμαρα δεν σκεφτόμαστε την αισθητική. Πολεμοφόδια χρειαζόμαστε για να «σκοτώσουμε το μπάτσο», πριν αυτός μας πνίξει στα χημικά. Σε μια χώρα που τρεκλίζει, εμείς οι αγανακτισμένοι επαναστάτες θα της δώσουμε μια να πέσει, γιατί έτσι οι μάζες θα ριζοσπαστικοποιηθούν και θα επαναστατήσουν….  

Κανείς τους δεν τα πιστεύει όλα αυτά σοβαρά. Ευτυχώς ποτέ δεν έγινε έτσι πραγματική επανάσταση στις σύγχρονες δημοκρατίες. Ακόμα και παραλία να γίνει το Σύνταγμα, η κυβέρνηση θα κάνει αυτό που απορρέει από τους εκάστοτε συσχετισμούς δύναμης. Το μπάχαλο διευκολύνει τις κινήσεις της εξουσίας στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Αντί να προταθούν άλλες αριστερές λύσεις και να συσπειρωθούν γύρω τους ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, ανοίγει ο δρόμος για τις δεξιότερες, τις πιο σκοτεινές, τις ξενοφοβικές. Αυτό που απομένει είναι η μιζέρια, το πεσμένο ηθικό, η ανεργία και η απομόνωση. Δεν ξέρω αν αυτά αξίζουν κάτι, αλλά αυτά έχουμε σήμερα να πουλήσουμε. Ελάτε στην Ελλάδα για να δείτε μια όμορφη χώρα να πέφτει.  

15 σχόλια:

  1. φιλε Leo...
    έχεις δίκιο... μια χώρα που παραπαίει... μια χώρα που τρώει τα παιδιά της... μια όμορφη χώρα που πέφτει...
    και ολα αυτά με τις ευλογίες των πολιτικών αλλά και των πολιτών της... με τις ευλογίες όλων αυτών των υποτιθέμενων "αριστερών"... λες και το "αριστερός" είναι προνόμιο κάποιων δήθεν επαναστατών..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ωστόσο δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη.Δεν θα τα παρατήσουμε, όπως μας προτρέπει ο Νικόλας Άσιμος. Θα δούμε πρώτα το τέλος της έκπτωσης, το δικό τους τέλος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παραμενω αισιοδοξος.

    ΠΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ (ΜΑΣ;) –PLAN B
    (Σχεδίασμα αφηγηματικού δοκιμίου )
    Στη μνήμη Αποστόλου Σάντα, 5-5-2011

    Alfred Döblin (συγγραφεύς και ψυχίατρος), Berlin Alexanderplatz, (1929), Πρόλογος “Το επάγγελμα του γιατρού μου έδωσε μια ευκαιρία να γνωρίσω πολλούς κακοποιούς, από δω άντλησα ορισμένα ενδιαφέροντα -και άξια να ειπωθούν- πράγματα. Κι όταν συναντούσα αυτούς τους ανθρώπους και πολλούς όμοιούς τους έξω, έβλεπα …, την κοινωνία μας, από ένα πολύ ιδιόμορφο πρίσμα : ….πως δεν υπάρχουν σαφώς καθορισμένα όρια ανάμεσα σ' αυτούς που είναι εγκληματίες και σ' αυτούς που δεν είναι, πως σε όλα τα δυνατά επίπεδα η κοινωνία ή καλύτερα αυτό που εγώ έβλεπα, ήταν ζυμωμένη με το έγκλημα…”

    .......................
    ΙΙΙ. Μάρτιος 2013
    .......................
    Τα σχεδόν καθημερινά επεισόδια μειώθηκαν ακόμα και στην περιοχή Εξαρχείων- Νεάπολης, λόγω της στροφής των φρικιών και άλλων αναρχοαυτόνομων δυνάμεων προς την αναρχική οικολογία και την επιστροφή αρκετών προς την γενέθλια γη, σε νησιά η σε παραθαλάσσια χωριά.

    Βεβαίως, αυτό ήταν λίγο-πολύ αναμενομένον, ενθυμούμενος την στροφή τινός ποιηματιδιου των αρχών της δεκαετίας του ‘90 “…τα φρικιά έγιναν τραπεζοϋπάλληλοι και τα μπαρ αδειάζουν απ’ τις 12” , ότι πολλάκις κατά την διάρκεια των εορτών δεν γίνονται επεισόδια στην ως άνω περιοχή όπου διατηρώ γραφείο επί μιαν εικοσιπενταετία καθώς και το ρατσιστικό ανέκδοτο Αθηναίων κατοίκων και επαγγελματιών της περιοχής ” ποιο φρικιό της πλατείας είναι ποιο άγριο; Αυτό από το Αγρίνιο”.
    ...........................................


    Αφωτιστος Φιλεελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αφώτιστε απλά τέλειο, νάσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λεο καλα τα λες αλλα πως θα ξεπερασουνε ,μερικοι απο τους τεως συντροφους μας την.."παιδικη καψουρα" του συνθηματος "οι ομορφες χωρες,ομορφα καιγονται"???Θα το θυμασαι ασφαλως ....και μαλιστα θα θυμασαι τον ...θαυμασμο τους μπροστα σε αυτο το συνθημα....!!!!Μαλλον θελει πολυ νερο στο αυλακι να τρεξει ακομα........!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @leo
    Ευχαριστω για τα καλα σου λογια.

    Και αφου η συζητηση περιστρεφεται περι το Συνταγμα, μου ηλθε πριν ενα μηνα η ιδεα να βρω αρκετα χρηματα ωστε να διοχετευσω ηρεμιστικο και διεγερτικο στα διυλιστηρια της ΕΥΔΑΠ και στις φιαλες με εμφιαλωμενα νερο του κεντρου ωστε οι ημι-διαταραγμενοι (η οχι) "αγανακτισμενοι", μπαχαλοι και ημι-μπαχαλοι και οι δυναμεις των ΜΑΤ,μοναδων Δ,Ζ,μυστικοι, χρυσαυγιτες, ..., να ηρεμησουν και να επιδοθουν σε ενα πελωριο...λυτρωτικο σεξουαλικο οργιο στην πλατεια, με συμμετοχη και των υψηλων επισκεπτων και επισκεπτριων των γυρω ξενοδοχειων....ενω οι κυριοι χορηγοι της γιορτης (ελληνες και αλβανοι χονδρεμποροι ) θα προσφερουν μεγαλες ποσοτητες απο κανναβιν οποτε αντι καπνων δακρυγονων και κροτιδων κροτου/λαμψης θα διαχεονται οσμες καπνου μαριχουανας με την πιπα της ειρηνης να περνα απο στομα σε στομα στον Εθνικο κηπο , το Ζαππειο και σε καθε αλλο γειτονικο παρκο οπου αστυνομικοι και μπαχαλοι θα ανκαλυπτουν οτι ειναι απο το ιδιο η το διπλανο χωριο,.... , αντι θραυσης κεφαλων με ροπαλα, οι ανδρες με τα σαρκινα ροπαλα τους θα πυρπολουνται απο τον ερωτικον οιστρον (και οπως λει ο ποιητης "...φλεγόμενοι, όλοι στητοί ως Hρακλείς ροπαλοφόροι...")και οταν τελειωσει ολη αυτη η γιορτη οι γιαππηδες και μετα-γιαπηδες του κεντρου θα πεταξουν τα σακκακια τους και τις γραβατες τους και να ενωθουν με το πληθος σε μια γιορτη που θα κρτησει μια βδομαδα....

    Αφιερωμενο στην αριστερα με χιουμορ και αυτοσαρκασμο, γιατι η μανιοκαταθλιψη και η τυφλη επιθετικοτητα στους δρομους και στα blogs δεν μας πηγαινει, ειναι banalite!!!

    Αφωτιστος Φιλλελην

    ΥΓ Διαβαζω το μετα-χιππικο "αστυνομικο" "Εμφυτο Ελαττωμα (Inherent Vice)του μεγαλου Thomas Pynchon και μαλλον εχω επηρεαστει κι απο αυτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εις την οδόν των Φιλελλήνων
    Στον Conrad Russel Rooks

    Mια μέρα που κατέβαινα στην οδόν των Φιλελλήνων, μαλάκωνε η άσφαλτος κάτω απ' τα πόδια και από τα δένδρα της πλατείας ηκούοντο τζιτζίκια, μέσ' στην καρδιά των Aθηνών, μέσ' στην καρδιά του θέρους.

    Παρά την υψηλήν θερμοκρασίαν, η κίνησις ήτο ζωηρά. Aίφνης μία κηδεία πέρασε. Oπίσω της ακολουθούσαν πέντε-έξη αυτοκίνητα με μελανειμονούσας, και ενώ στα αυτιά μου έφθαναν ριπαί πνιγμένων θρήνων, για μια στιγμή η κίνησις διεκόπη. Tότε, μερικοί από μας (άγνωστοι μεταξύ μας μέσ' στο πλήθος) με άγχος κοιταχθήκαμε στα μάτια, ο ένας του άλλου προσπαθώντας την σκέψι να μαντεύση. Έπειτα, διαμιάς, ως μία επέλασις πυκνών κυμάτων, η κίνησις εξηκολούθησε.

    Ήτο Iούλιος. Eις την οδόν διήρχοντο τα λεωφορεία, κατάμεστα από ιδρωμένον κόσμο ― από άνδρας λογής-λογής, κούρους λιγνούς και άρρενας βαρείς, μυστακοφόρους, από οικοκυράς χονδράς, ή σκελετώδεις, και από πολλάς νεάνιδας και μαθητρίας, εις των οποίων τους σφικτούς γλουτούς και τα σφύζοντα στήθη, πολλοί εκ των συνωθουμένων, ως ήτο φυσικόν, επάσχιζαν (όλοι φλεγόμενοι, όλοι στητοί ως Hρακλείς ροπαλοφόροι) να κάμουν με στόματα ανοικτά και μάτια ονειροπόλα, τας συνήθεις εις παρομοίους χώρους επαφάς, τας τόσον βαρυσημάντους και τελετουργικάς, άπαντες προσποιούμενοι ότι τυχαίως, ως εκ του συνωστισμού, εγίνοντο επί των σφαιρικών θελγήτρων των δεκτικών μαθητριών και κορασίδων αυταί αι σκόπιμοι και εκστατικοί μέσα εις τα οχήματα επαφαί - ψαύσεις, συνθλίψεις και προστρίψεις.

    Nαι, ήτο Iούλιος. και όχι μόνον η οδός των Φιλελλήνων, μα και η Nτάπια του Mεσολογγιού και ο Mαραθών και οι Φαλλοί της Δήλου επάλλοντο σφύζοντες στο φως, όπως στου Mεξικού τας αυχμηράς εκτάσεις πάλλονται ευθυτενείς οι κάκτοι της ερήμου, στην μυστηριακή σιγή που περιβάλλει τας πυραμίδας των Aζτέκων.

    Tο θερμόμετρον ανήρχετο συνεχώς. Δεν ήτο θάλπος, αλλά ζέστη - η ζέστη που την γεννά το κάθετο λιοπύρι. Kαι όμως, παρά τον καύσωνα και την γοργήν αναπνοήν των πνευστιώντων, παρά την διέλευσιν της νεκρικής πομπής προ ολίγου, κανείς διαβάτης δεν ησθάνετο βαρύς, ούτε εγώ, παρ' όλον ότι εφλέγετο ο δρόμος. Kάτι σαν τέττιξ ζωηρός μέσ' στην ψυχή μου, με ηνάγκαζε να προχωρώ, με βήμα ελαφρόν υψίσυχνον. Tα πάντα ήσαν τριγύρω μου εναργή, απτά και δια της οράσεως ακόμη, και όμως, συγχρόνως, σχεδόν εξαϋλούντο μέσα στον καύσωνα τα πάντα - οι άνθρωποι και τα κτίσματα - τόσον πολύ, που και η λύπη ακόμη ενίων τεθλιμμένων, λες και εξητμίζετο σχεδόν ολοσχερώς, υπό το ίσον φως.

    Tότε εγώ, με ισχυρόν παλμόν καρδίας, σταμάτησα για μια στιγμή, ακίνητος μέσα στο πλήθος, ως άνθρωπος που δέχεται αποκάλυψιν ακαριαίαν, ή ως κάποιος που βλέπει να γίνεται μπροστά του ένα θαύμα και ανέκραξα κάθιδρως:

    "Θεέ ! O καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως ! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Eλλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου".

    ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


    Ιδου εν ποιημα δια την κατωθεν πλευραν της πλατειας Συνταγματος

    Αφωτιστος Φιλλελην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΑΝΤΙ
    ...και οταν τελειωσει ολη αυτη η γιορτη οι γιαππηδες και μετα-γιαπηδες του κεντρου θα πεταξουν τα σακκακια τους και τις γραβατες τους και να ενωθουν με το πληθος σε μια γιορτη που θα κρτησει μια βδομαδα....

    ΔΙΑΒΑΖΕ
    ...και πριν τελειωσει η πρωτη μερα της γιορτης οι γιαπηδες και μετα-γιαπηδες του κεντρου θα πεταξουν τα σακκακια τους και τις γραβατες τους και να ενωθουν με το πληθος σε μια γιορτη που θα κρτησει μια βδομαδα....

    Εντελως Αφωτιστος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Λεο

    Στην μεγάλη πείνα της κατοχής γεννήθηκε το θέατρο Τεχνης του Κουν

    Στα αντισκηνα της Μακρονήσου, τα σπέρματα του Δρακου του Κουνδουρου, ο εκκεντρικός Βέγγος γίνεται ηθοποιός και ο Μπόμπολας μάλλον σχεδιάζει τον Ακτωρα

    Την ίδια εποχή ο δεξιός Χατζηδάκης αναδεικνύει το Ρεμπέτικο, και η ημιθανής Ελλάδα αναπτύσσεται με ρυθμούς Ιαπωνίας, και η Εδα το δεύτερο μεγαλύτερο ευρωπαικό αριστερό κόμμα..

    Θέλω να πω , ότι τίποτα δεν είναι ασπρόμαυρο.

    Πίσω και κάτω από την κατάθλιψη της εποχής μήπως γίνεται κάτι που δεν βλέπουμε και κάποτε θα ανακαλύψουμε εκπληκτοι

    Οσο για τους φίλους του Θανάση, μπορούν να πάνε στην Ιστανμπούλ του Ερντογαν ποτ όντως έγινε πεντακάθαρη, αλλά κόσμος διώκεται για φρονήματα, ή στην καταπληκτική Κοπενχάγη που η πορνεία της κάθε αδικχαμένης Αφριακανής πληρώνεται με American Express,ή στην Πράγα που δίπλα στα πιο ωραία μπαράκια τζαζ τα κορίτσια της επαρχίας διπλαρώνουν ασιάτες "λιγουρηδες" κλπ κλπ

    Τα έχουμε τα χάλια μας, άλλα δεν είμαστε μόνοι ούτε στα κακά ούτε και στα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πριν γραψω αυτην την μικρη ιστορια για το Συνταγμα ειχα ξαναδιαβασει για τον εξαιρετικο Dušan Makavejev, του οποιου νεφελωδως θυμηθηκα τα 3 βασικοτερα κινηματογραφικα εργα που ειχα δει ως φοιτητης. Νομιζω οτι οι μικροτεροι πρεπει να τα παρακολουθησουν και οι μεγαλυτεροι να τα ξαναδουμε με πολυ προσοχη.

    W.R.: Mysteries of the Organism (1971)
    Sweet Movie (1974)μουσικη Μανος Χατζιδακης
    Montenegro (1981)

    Ηδη για το πρωτο film εξορισθηκε απο την τοτε Γιουγκοσλαβια... εως το 1988

    Αφωτιστος Φιλλελην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γιάννη πίσω από την κατάθλιψη της εποχής μπορεί να γίνονται πολλά ( που δεν γίνονται) αλλά αυτό δεν εμποδίζει την εποχή να είναι καταθλιπτική, και ας μην έχουμε κατοχή ή χούντα.Τουλάχιστον θα μπορούσαμε να φροντίσουμε το μέρος που ζούμε,όχι για τους άλλους αλλά για μας. Την ξέρω την άποψή σου και δεν συμφωνώ.
    Όχι τους φίλους του Θανάση τους θέλω νάρθουν και εδώ. Την Ελλάδα θέλουν να δουν και όχι να γαμήσουν οι άνθρωποι. Θα μου πεις αυτή είναι, ας την πάρουν έτσι όπως την κάναμε. Ε λοιπόν δεν την κάναμε όλοι, κάποιοι φρόντισαν και φροντίζουν γιαυτό. Οι επαναστάτες της μιζέριας παρέα με τους αντίστοιχους πολιτικούς. Σίγουρα δεν όλα ασπρόμαυρα. Μερικές περιοχές της Αθήνας είναι όμως μαύρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. dim Kouf
    Το περιβάλλον της πόλης μας δεν είναι ωφέλιμο ούτε για τους κατοίκους της ούτε για τα κινήματα και τις επαναστάσεις. Αποπνέει ένα μπαχαλάδικο επαρχιωτισμό ένα γιούργια, μια αισθητική βαρβαρότητα. Αιτία νομίζω ότι ειναι η κυριαρχία της βίας. Αυτή με ενοχλεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ελπίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αφώτιστε έγραψες! Η λύση είναι να ρίξει επιτέλους κάποιος LSD στη λίμνη του Μαραθώνα. επιτέλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Και επειδη το έχετε ρίξει πολύ στα παλιά, πάρτε και ένα καινούριο που απεικονίζει εξαιρετικά την ελληνική κοινωνία:

    http://www.youtube.com/watch?v=dBb0zSmNevY

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Ανώνυμος 19 Ιουλίου 2011 1:06 π.μ.

    Να δημιουργηθουν δυο επιτροπες

    1. Η επιτροπη της σεισαχθειας.

    Να ληφθουν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά νομοθετικά μέτρα στην Ε.Ε., αναλογα με αυτα του Σόλωνα στην Αρχαιοτητα. Να βασίζονται στην αρχή της "δίκαιης ανισότητας" των Ελληνων απεναντι στις υποχρεωσεις τους και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ θα επιχειηθει να αποτραπει η εμφύλια διαμάχη και η διάλυση της πολιτικής ενότητας της Ε.Ε., διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.
    Ως πρωτη κινηση καλης θελησης θα αγορασθει απο τις βορειες χωρες της Ε.Ε. χρεος 9.0 δις/ετος με την προυποθεση 3 εκατομ. εξοχικα να παραχωρηθουν επι 3 μηνες/ετος (Μαιο, Ιουνιο και Σεπτεμβριο) κατα τους οποιους υποτιθεται οτι πρεπει να δουλευουν οι Ελληνες και μαλιστα σκληρα, ενω η θερμοκρασια ειναι λιαν ικανοποιητικη για τους βορειους ευρωπαιους με ενοικιο 1000 ευρω τον μηνα...
    Μονον με τον τροπο αυτον θα διατηρηθουν σε ελληνικη ιδιοκτησια τα εκατομμυρια πατρικα και εξοχικα σπιτια, που μουχλιαζουν επι δεκατειες, μετα τα αρχικα εγκαινια μετα την ολοκληρωση της επισκευης-προσθηκης-ανακατασκευης η κατασκευης αντιστοιχα, κατα την "επιστροφη του επιτυχημενου ξενιτεμενου" (ελληνα εσωτερικου η εξωτερικου μεταναστη)

    2. Η επιτροπη χρηματοδοτησης και οργανωσης της ως ανω εβδομαδιαιας γιορτης στους περιξ της πλατειας Συνταγματος υπαιθριων χωρων...

    Αφωτιστος Φιλλελην

    ΥΓ COPYRIGHT για το 1. Περιμενω τηλεφωνημα για τον διορισμοι μου ως ειδικος συμβουλος αξιολοιησης της ιδιωτικης ακινητης και ακατοικητης περιουσιας απο τους κ.κ. Π. Γερουλανο και Ε. Βενιζελο (διπλοθεσιτης χεχε!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή