ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

...όταν η δασκάλα των Αγγλικών χάνει τη μπάλα.


25/10/2011
Την προηγούμενη Τρίτη, η κυρία των Αγγλικών μπήκε για πρώτη φορά στην τάξη, να διδάξει Αγγλικά, στα παιδάκια της Β Δημοτικού, (όχι του γυμνασίου), σε ένα πολύ καλό δημόσιο σχολείο της Αθήνας, (όχι του Λονδίνου).
Ο Μίμης: Μαμά δεν καταλάβαινα τι έλεγε η δασκάλα γιατί μας μιλούσε μόνο Αγγλικά όλη την ώρα και πολύ γρήγορα. Έτσι είναι τα Αγγλικά;
Στο τετράδιο του Μίμη βρήκαμε γραμμένες από τον ίδιο τις ακόλουθες λέξεις που αποτελούσαν και το πρώτο του μάθημα:

Happy= χαρούμενος
Sad= λυπημένος
Serious = σoβαρός
Funny= αστείος
Angry= θυμωμένος
Thirsty= διψασμένος
Hungry= πεινασμένος
Tired= κουρασμένος
Sleepy= νυσταγμένος

Αυτές είναι οι πρώτες Αγγλικές λέξεις που αντίκρισαν και έγραψαν τα πιτσιρίκια στην τάξη του Μίμη.
Και μετά, θέλει η κα Άννα να κάνει το μάθημα των Αγγλικών βασικό και στο Δημοτικό και κάποιοι τη λοιδορούν. Εδώ τα πράγματα είναι προχωρημένα. Τα Αγγλικά απ’ ότι φαίνεται είναι η μητρική μας γλώσσα. Πριν μάθουν καλά - καλά να γράφουν  Ελληνικά έφτασαν στο Angry και το tired. Όχι dog και cat αλλά, Τhirsty και sleepy
Πως έλεγαν τη δασκάλα;
Μάλλον Mrs Stupid.
Που να πάει η Ελλάδα ρε παιδιά; Όταν χάνεται η μπάλα, χάνεται απ’ όλους, εξαφανίζεται. Καταλαβαίνω ότι είναι μια ακραία περίπτωση, αλλά είναι ενδεικτική του χάους που επικρατεί στην εκπαίδευση. Μήπως το κούρεμα και η ύφεση μας έχουν τσακίσει; Μήπως χρειαζόμαστε 3ήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες για να συνέλθουμε; 

Ο Μίμης είναι ο μικρός μου γιος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου