ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Escape from Athens



του Θανάση Τσουμαλάκου  

Είναι η εποχή της «μεγάλης» απεργίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ.
Τα σκουπίδια ξεχειλίζουν στους δρόμους, σωροί από χαρτόκουτα και ταινίες σέρνονται από τον βοριά και χαλασμένα καφάσια από φρούτα, λαχανικά και τρόφιμα μυρίζουν παντού, όλα σημάδια από την ευημερία που χάθηκε.
Η κρίση, βλέπεις, δεν είναι πια «εφεύρημα των αγορών», όπως περισπούδαστα  διαλαλούσαν, μέχρι πρόσφατα, ανερχόμενοι πολιτικοί ταγοί και δημοσιογράφοι αδηφάγοι πρωταθλητές της κρατικής διαφήμισης.

Πλαστικές σακούλες κρέμονται από κλαδιά δέντρων, σαν θριαμβευτική υπενθύμιση της χαμένης κατανάλωσης, αλλά και μιας ερημωμένης πόλης. Οι lifestyle εικόνες μοιάζουν σαν καλά φυλασσόμενα πολύτιμα πετράδια του παρελθόντος.  

Μοιάζει τίποτα να μην είναι δικό μας.
Μετανάστες περιφέρονται σε άθλια ξενοδοχεία στο κέντρο, ή στις φουτουριστικές πια γειτονιές, του Αγίου Παντελεήμονα, της Κυψέλης και των Δυτικών προαστίων, θαρρείς βγαλμένες από την «Απόδραση από τη Ν. Υόρκη» του Κάρπεντερ. Κάτι σαν την ζώνη του λυκόφωτος ή  την άβυσσο, η Αθήνα φυλακή υψίστης ασφαλείας, μένει να πέσει το αεροπλάνο της τρόικας και να αιχμαλωτιστούν οι επιβάτες του.

Το ανύπαρκτο κράτος χτυπιέται από το δάσος του Σέργουντ,  των Ρομπέν Τράγκα και Φωτόπουλου (ποιός θα κάνει τον Σνέηκ Πλίσκεν να σώσει τους τροικανούς, άραγε;).
Την ίδια στιγμή μοιράζονται μυστικά κονδύλια, ποια μαφία εγκατέλειψε ποτέ την δράση της (και τα κέρδη) με δική της πρωτοβουλία;

Η εικόνα μας είναι μία δύσκολη εικόνα. Μία εικόνα που γέρνει.
Είναι η εποχή της «μεγάλης» απεργίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ.  .
Μία εποχή για ωραίες φωτογραφίες…..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου