ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Escape from Athens



του Θανάση Τσουμαλάκου  

Είναι η εποχή της «μεγάλης» απεργίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ.
Τα σκουπίδια ξεχειλίζουν στους δρόμους, σωροί από χαρτόκουτα και ταινίες σέρνονται από τον βοριά και χαλασμένα καφάσια από φρούτα, λαχανικά και τρόφιμα μυρίζουν παντού, όλα σημάδια από την ευημερία που χάθηκε.
Η κρίση, βλέπεις, δεν είναι πια «εφεύρημα των αγορών», όπως περισπούδαστα  διαλαλούσαν, μέχρι πρόσφατα, ανερχόμενοι πολιτικοί ταγοί και δημοσιογράφοι αδηφάγοι πρωταθλητές της κρατικής διαφήμισης.

Πλαστικές σακούλες κρέμονται από κλαδιά δέντρων, σαν θριαμβευτική υπενθύμιση της χαμένης κατανάλωσης, αλλά και μιας ερημωμένης πόλης. Οι lifestyle εικόνες μοιάζουν σαν καλά φυλασσόμενα πολύτιμα πετράδια του παρελθόντος.  

Μοιάζει τίποτα να μην είναι δικό μας.
Μετανάστες περιφέρονται σε άθλια ξενοδοχεία στο κέντρο, ή στις φουτουριστικές πια γειτονιές, του Αγίου Παντελεήμονα, της Κυψέλης και των Δυτικών προαστίων, θαρρείς βγαλμένες από την «Απόδραση από τη Ν. Υόρκη» του Κάρπεντερ. Κάτι σαν την ζώνη του λυκόφωτος ή  την άβυσσο, η Αθήνα φυλακή υψίστης ασφαλείας, μένει να πέσει το αεροπλάνο της τρόικας και να αιχμαλωτιστούν οι επιβάτες του.

Το ανύπαρκτο κράτος χτυπιέται από το δάσος του Σέργουντ,  των Ρομπέν Τράγκα και Φωτόπουλου (ποιός θα κάνει τον Σνέηκ Πλίσκεν να σώσει τους τροικανούς, άραγε;).
Την ίδια στιγμή μοιράζονται μυστικά κονδύλια, ποια μαφία εγκατέλειψε ποτέ την δράση της (και τα κέρδη) με δική της πρωτοβουλία;

Η εικόνα μας είναι μία δύσκολη εικόνα. Μία εικόνα που γέρνει.
Είναι η εποχή της «μεγάλης» απεργίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ.  .
Μία εποχή για ωραίες φωτογραφίες…..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου