ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Και η αριστερά της ευθύνης;



Του Κίμωνα Χατζημπίρου, ΝΕΑ, 14.11.11

Ο αρνητισμός των διαφόρων εκδοχών της Αριστεράς έναντι μιας κυβέρνησης συνεργασίας για το νοικοκύρεμα της χώρας δεν είναι οπωσδήποτε ανεύθυνος. Η θέση του ΚΚΕ ότι η επιλογή του κ. Λουκά Παπαδήμου ως Πρωθυπουργού εξυπηρετεί αποκλειστικά την ελληνική και την ευρωπαϊκή πλουτοκρατία συνάδει με τον εκπεφρασμένο στόχο της ανατροπής μέσω κινητοποίησης της εργατικής τάξης. Δεν είναι ανευθυνότητα το να οδηγεί το ΚΚΕ τη χώρα σε οικονομική καταστροφή, αφού επιδιώκει ακριβώς την κατεδάφιση του καπιταλιστικού καθεστώτος, το οποίο θα αντικατασταθεί στη συνέχεια από σύστημα ελεγχόμενης οικονομίας. Αντιστοίχως, η σκληρή καταδίκη της συγκυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πλήρως συνεπής με την επιδίωξή του να ανατραπεί αυτό που χαρακτηρίζει ως νεοφιλελεύθερο σύστημα, ενώ προστίθεται και αντιμνημονιακή έμφαση η οποία ελκύει τους αγανακτισμένους.
Πρόκειται για σαφείς θέσεις και προτάσεις που αποτελούν λογική προέκτασή τους.
Ακόμα και το επιχείρημα πως η καταστροφή της οικονομίας θα πλήξει περισσότερο τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα δεν αποδεικνύει κάποια ανευθυνότητα, αφού είναι γνωστό ότι μια ανατροπή θα απαιτούσε θυσίες και η κατανομή των θυμάτων της θα ήταν κοινωνικά άδικη, μέχρις ότου έλθει η τελική ανακούφιση.
Τα πράγματα είναι όμως λιγότερο σαφή αναφορικά με τη θέση που παίρνει έναντι της κυβέρνησης συνεργασίας η μετριοπαθής Αριστερά.

Ο πολιτικός αυτός χώρος αρνείται τις απλουστευτικές αντιιμπεριαλιστικές αναλύσεις και δεν μιλά για ανέφικτες λύσεις. Αναγνωρίζει τη σημασία της Ευρώπης, τη σημασία των τραπεζών, τη σημασία της αγοράς, τη σημασία της προστασίας των πολιτών από μια οικονομική καταστροφή...
Θα ήταν, επομένως, λογικά αναμενόμενη μια κριτική στήριξη από τον χώρο αυτό ενός κυβερνητικού σχήματος εθνικής σωτηρίας. Ωστόσο, επικρατεί το σύνδρομο του «αριστερού προφίλ». Μια αποχή από την ψηφοφορία εμπιστοσύνης, ακόμα περισσότερο μια εξεζητημένη καταψήφιση, είναι συμφέρουσες τακτικές.
Αφενός «αριστερίζουν» επαρκώς. Αφετέρου, χάρη στις ψήφους των μη αριστερών κομμάτων, είναι εξασφαλισμένη η κοινοβουλευτική στήριξη της συμφωνίας προκειμένου να αποφευχθεί η πτώχευση της χώρας.
Τα πράγματα, βέβαια, θα είχαν μπλέξει αν αυτή η πολυτελής ουδετερότητα έπειθε μεγάλο αριθμό βουλευτών, οπότε θα ήταν πλέον στον αέρα η χρηματοδότηση της χώρας.
Η Αριστερά της ευθύνης δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη. Αδυνατεί να αποφύγει τη μοιραία πορεία ενός φθαρμένου πολιτικού προσωπικού το οποίο δίνει μάχες οπισθοφυλακής αγνοώντας το μεσοπρόθεσμο συμφέρον των ίδιων των κομμάτων.

1 σχόλιο:

  1. Σε γενικές γραμμές δε θα διαφωνήσω. Ωστόσο, έχω την αίσθηση ότι μηδενίζεις την τακτική του ΚΚΕ. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο λεγόμενος κίνδυνος πτώχευσης δεν έπαψε να υπάρχει παρά τις λαϊκές κινητοποιήσεις στις οποίες πρωτοστατεί το ΚΚΕ. Αντιθέτως όμως τα μέτρα θα ήταν χειρότερα αν δεν υπήρχαν οι κινητοποιήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή