ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Δεν ταιριάζει η σιωπή, του Μάκη Διόγου




Μια ανακοινωσούλα, τόσο δα μικρή περιμένω, θα περιμένω; (leo)

του Μάκη Διόγου από τη Μεταρρύθμιση

Τι στιγμή που εκφράζεται δικαιολογημένη ανησυχία για την άνοδο της Ακροδεξιάς με την δημοσκοπίκη ενίσχυση της Χρυσής Αυγής, η υπουργός Ανάπτυξης Αννα Διαμαντοπούλου δέχεται επίθεση από 30-40 άτομα στη Καισαριανή. Διαβάστε εδω το ρεπορτάζ. "Αγανακτισμένοι" προσπάθησαν να διαλύσουν  τη συγκέντρωση που είχε με πανεπσιτημιακούς και ανρθώπους της τέχνης. Δυστυχώς ο τραμπουκισμός, η τρομοκρατία και ο φασισμός του όχλου που δήθεν έχει δίκιο να προπηλακίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους διαπερνά πλέον οριζόντια και κάθετα την ελληνική κοινωνία.

Οταν οι Χρυσαυγίτες προπηλάκισαν τον Πέτρο Ευθυμίου όλοι... έτρεξαν να καταδικάσουν το γεγονός. Τον τραμπουκισμό σε βάρος της Αννας Διαμαντοπούλου γιατί δεν τον καταδικάζουν; Περίπου πριν από ένα χρόνο τον Μάρτιο του 2011 με αφορμή την επίθεση στον Θεόδωρο Πάγκαλο έγραφα στη "Κόκκινη Πιπεριά": "Η αριστερά στην Ελλάδα έχει πληρώσει με αίμα τους τραμπουκισμούς παρακρατικών μηχανισμών, των "αγανακτισμένων πολιτών", του δήθεν όχλου! Ομως το τελευταίο διάστημα ένα κομμάτι της αριστεράς όχι απλά υιοθετεί, αλλά και ενθαρρύνει την δράση "αγανακτισμένων πολιτών" που εμφανίζονται (;) και αποδοκιμάζουν εως και προπηλακίζουν κυρίως υπουργούς του Πασόκ. Πιθανόν είναι άλλο ένα "κεφάλαιο" στην... "αντισυστημική" "ριζοσπαστικοποίηση" του συγκεκριμένου χώρου.

Ομως πόσο "αριστερό" είναι να πηγαίνεις έξω από μια ταβέρνα και να βρίζεις τον Πάγκαλο; Μάλλον όσο "εθνικό" είναι να γιαουρτώνεις τον Αλαβάνο στο προαύλιο του Αγιου Παντελεήμονα ή να προπηλακίζεις την Ελένη Πορτάλιου στον ίδιο χώρο.

Γιατί αν οι "αριστεροί" "αγανακτισμένοι πολίτες" θεωρούν ότι έχουν... δικαίωμα να προπηλακίζουν τους υπουργούς του Πασόκ επειδή υπηρετούν το μνημόνιο, γιατί να μην έχουν δικαίωμα οι ακροδεξιοί "αγανακτισμένοι πολίτες" να γιαουρτώνουν τον Αλαβάνο ή να προπηλακίζουν την Ελένη Πορτάλιου καθώς σύμφωνα με την ιδεολογία τους είναι "εθνοπροδότες";

Οταν διαπαιδαγωγείς τους πολίτες σε διαδικασίες "αγανακτισμένων πολιτών" είναι υποκριτικό να διαμαρτύρεσαι όταν οι ακροδεξιοί προπηλακίζουν αριστερούς και αντιρατσιστές. Ο φασισμός του όχλου δεν έχει "καλή" και "κακή" εκδοχή, άρα δεν μπορεί να έχει "αριστερό" κάλυμμα. Ισως ορισμένοι μέσα στην ιδεολογικόπολιτικη τους θολούρα ξεχνούν ότι οι "αγανακτισμένοι πολίτες" είναι κατασκεύασμα του μετεμφυλιακού δεξιού παρακράτους, τους οποίους εμείς οι νεώτεροι γνωρίσαμε μέσα από τους... απογόνους τους στις πορείες του Πολυτεχνείου.

Η αριστερά στην βία της εξουσίας αντιπαραθέτει ιδεές, απόψεις, πολιτισμό. Οταν επιχείρησε να αντιπαραθέσει βία έχασε πανηγυρικά... Μια αναδρομή στην ιστορία θα κάνει πολύ καλό σε κάποιους"!
Τι ειρωνεία; Ενα χρόνο μετά το κείμενο, δυστυχως, είναι επίκαιρο.... Ας θυμηθούμε επιτέλους τον Βολταίρο και τη ρήση του: "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να το λες".

* Ο Μάκης Διόγος είναι δημοσιογράφος και υποψήφιος στην Α Αθήνας με τη Δημοκρατική Αριστερά

5 σχόλια:

  1. ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ, ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ…. ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ

    …Η ταχυτητα επιδιωξης αλλαγων και το αδιαφορο σφυριγμα για τον “φονο” μου θυμιζει παιδοκτονο που εχει ξεχασει οτι το παιδι του ειναι πλεον νεκρο και τρεχει ιλιγγιωδως προς το νοσοκομειο με το πολυτελες αυτοκινητο του ( με δανεικα κι αυτο) κορναροντας για να συγκρουσθει τελικα με τα τραινα που …. χασαμε τα τελευταια 30 χρονια, στην γωνια των οδων Παραλογου Λαικισμου & Κομματικης Επιβιωσης, αναφλεγεται και τα 100 λιτρα βενζινης δημιουργουν εναν πορτοκαλι-κοκκινο ηλιο που κατακαιει τα παντα (το νεκρο θυμα , τον παιδοκτονο και το ακριβο SUV)!

    Αφωτιστος Φιλελλην
    Οπαδος της καταστροφης ολων των υφισταμενων πολιτικων σχηματισμων

    ΥΓ Ταιριαζει πολυ με την φωτογραφια με το καμενο αυτοκινητο και την λιμνη στην ασφαλτο ε το νερο πυροσβεσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωραια, λεω να ασχοληθουμε με τις εκλογες, αλλα πιο ποιητικα. Με παραβολες, οπως αυτην που εγραψα πριν λιγο, με αφορμη σημερινη αναρτηση παραβολων στο ποιειν, εμπνευσμενος απο το “πεθαινω σαν χωρα” του Δ.Δημητριαδη . Η παραβολη μου συμληρωνεται, οπως βλεπετε , απο το παρακατω αποσπασμα του ποιηματος του A. Εμπειρίκου.

    Μετωνομασθη εις το “κομμα της ζωης”.

    Πολλοι υποψηφιοι βουλευτες πολιτικου κομματος με σημαια την πολιτικη αυτοκτονια, αιφνης αυτοκτονησαν ομαδικα και δεν προσηλθαν να ψηφισουν κατα τις εκλογες. Ακολουθησαν οι πολιτικες κηδειες τους, στις οποιες παρεστησαν οι επιζωντες υποψηφιοι βουλευτες καθως και πληθος κοσμου.

    Οι εναπομεινατες ηγετες τουτου του κομματος, του “κομμματος του θανατου”, ουτως ειπειν, εκμεταλλευομενοι την ολη συναισθηματικη κατασταση στην οποια ειχαν περιελθει μεγαλα τμηματα του πανσοφου λαου μας, περιοδευαν -επι πολυν χρονο- σε πολεις και κωμοπολεις της χωρας, οπου εκφωνουσαν πυρινους λογους υπερ του νοηματος της θυσιας των αυτοχειρων συντροφων τους, απευθυνομενοι τοσο στο καταρακωθεν θυμικον οσο και στην διαταραγμενη λογικη των ακουοντων, εγγραφοντες παμπολλα μελη, ατινα λησμονωντας τους τεως ευεργετας τους, εψηφισαν μαζικα το “κομμα του θανατου”, οπερ εγενετο πλεον πλειοψηφων, εις τα επομενας εκλογας, και μετωνομασθη εις το “κομμα της ζωης”.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    Εις την οδόν των Φιλελλήνων
    [.......]
    “Θεέ ! O καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως ! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Eλλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου”.

    Aνδρέας Εμπειρίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αφώτιστε είσαι μια ζωντανή βιβλιοθήκη και σε ευχαριστούμε για τις θαυμάσιες παραβολές σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. leo Ο Αφωτιστος γραφει παραβολες γιατι βαρεθηκε με τις εκλογες.

    To πρωτο ηταν κριτικη της μεταρρυθμιστικης κεντρο-αριστερας (παλιο επι Η. Μοσιαλου).

    Το δευτερο, φρεσκο και σημερινο, αν και λιγο μακαβριο, αποτελει σαρκαστικη κριτικη ενος "επαναστατικου" χωρου.

    Η βιβλιοθηκη δεν γραφει. Ενημερωνει και συμπληρωνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αφιερωμενο στην Μαυρη Οικονομια. Αλλα με τετοια μουσικη , ενδεχεται να μην την κυνηγησουν.

    http://www.youtube.com/watch?v=D7fOetV0ha4
    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή