ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

O θρίαμβος του λαϊκισμού του Μιχάλη Κυριακίδη

  
Του Μιχάλη Κυριακίδη, http://www.metarithmisi.gr, 7.5.12
 
Τα αποτελέσματα των εκλογών δεν πρέπει να ξάφνιασαν. Πολύ περισσότερο δεν πρέπει να ξάφνιασαν τους επιτελείς των κομμάτων. Τόσο οι φανερές δημοσκοπήσεις, όσο και οι κρυφές, έδειχναν ότι η συντριβή του δικομματισμού θα είναι καθολική. Ίσως κάποιοι πίστευαν ότι μπροστά στην κάλπη, κάποιοι «αγανακτισμένοι» πολίτες θα σκέφτονταν πιο ψύχραιμα. Αυτό όμως δεν συνέβη. Τι όμως συνέβη χθες; Ας δούμε πρώτα τους ηττημένους. Πρώτος ηττημένος η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά και φυσικά ο ίδιος προσωπικά που βιάστηκε να προκαλέσει τις εκλογές και οδήγησε το κόμμα του από το 33,5% του 2009 που εθεωρείτο μεγάλη ήττα σε συντριβή, κάτω από το 20%. Μεγάλη ήττα, αλλά αναμενόμενη, του ΠΑΣΟΚ, που πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος της κρίσης και έκανε και τα μεγαλύτερα λάθη που οδήγησαν όχι μόνο σε ύφεση, ανεργία, μείωση μισθών, αλλά και στο ναδιρ την αξιοπιστία της χώρας.

Ηττημένοι είναι οι λεγόμενοι «μνημονιακοί», αυτοί δηλαδή που σήκωσαν το βάρος της κρίσης και που εφάρμοσαν είτε με την θέλησή τους, είτε από ανάγκη και ανικανότητα νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επέβαλε η Κεντροδεξιά που κυριαρχούσε στην Ευρώπη. Και πλήρωσαν  και για λογαριασμό της. Εξάλλου, το λογαριασμό πλήρωσε, όπως είδαμε και ο Σαρκοζί, ο ένας από τους βασικούς άξονες αυτής της «μνημονιακής» πολιτικής στην Ευρώπη.
Ποιοι είναι οι νικητές;
Είναι μήπως οι εκφραστές μια άλλης πολιτικής; Εάν ναι ποια είναι η πολιτική αυτή; Νομίζω πως δεν υπάρχει απάντηση. Διότι αυτό που κυρίως έλεγαν, ήταν «όχι στο μνημόνιο». Όταν ετέθη το θέμα της διακυβέρνησης ακούσαμε τις απίθανες και ανεύθυνες προτάσεις για «κυβερνήσεις της Αριστεράς» ή για περίεργες, αλλοπρόσαλες και απολίτικες προτάσεις συνεργασίας, αν και γνώριζαν ότι είναι ανέφικτες. Και όμως επιβραβεύτηκαν…
Πολλοί ψηφοφόροι πήγαν στην κάλπη, θεωρώντας δεδομένο ότι μετά τις εκλογές θα υπάρξει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ. Στην άποψη αυτή συνέβαλαν τόσο τα «αντιμνημονιακά» κόμματα, όσο και τα ΜΜΕ. Οι ψηφοφόροι αυτοί, ακολούθησαν την γνωστή ελληνική συνταγή της «τζάμπα μαγκιάς». Ότι δηλαδή και θα τους «φτύσουμε και τα φράγκα θα μας έρθουν από την ΕΕ». Μόνο πως και στις μαγκιές γίνονται ατυχήματα και ενίοτε τραγωδίες.
Αυτό που επιβραβεύτηκε σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση ήταν η νίκη, ο θρίαμβος του λαϊκισμού. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο λαϊκισμός βρίσκεται στο βάθρο των νικητών. Είχαμε και παλαιότερα στη χώρα μας, αλλά και σε άλλες χώρες, απόδειξη για αυτό. Διότι οι λαοί κάνουν συχνά λάθη. Προτιμούν τους μύθους από την αλήθεια. Πολλοί περισσότερο εάν δεν υπάρχουν εναλλακτικές πολιτικές που έχουν το σωστό μίγμα του οράματος και του ρεαλισμού.
Η Δημοκρατική Αριστερά; Σε ποιους ανήκει; Στους νικητές θα πουν οι περισσότεροι φίλοι μου. Θα συμφωνήσω. Εν μέρει. Διότι, δεν κατάφερε να καλύψει τις προσδοκίες που δημιούργησε με την ίδρυσή της, σε μεγάλη μερίδα προοδευτικών αριστερών πολιτών, όπως εξάλλου έδειχναν και εκείνες οι δημοσκοπήσεις που της έδιναν το ποσοστό που πέτυχε σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Ίσως γιατί δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει το σωστό μίγμα του οράματος και του ρεαλισμού. Ίσως, γιατί σε τέτοιες ιστορικές εποχές, ο λαϊκισμός είναι σαρωτικός.
Κατάφερε, όμως, όχι απλώς να μπει στη Βουλή, αλλά και να έχει μια πολύ αξιοπρεπή παρουσία. Είναι πλέον πολύ σοβαρός παίχτης στη νέα πολιτική σκακιέρα.
Η σημερινή ημέρα, είναι η πρώτη μιας νέας περιόδου στην πολιτική μας ζωή. Για την Κεντροαριστερά, ξεκινά μια έντονη πολιτικά περίοδος που θα θέσει πολλά θέματα επί τάπητος. Θέματα που αφορούν και στην δημοκρατική κυβερνώσα αριστερά.
Σημείωση: Το ότι είναι ντροπή για τη Δημοκρατία μας το γεγονός ότι μπαίνουν στη Βουλή 22 νεοναζί, συμφωνούμε όλοι. Καθήκον μας είναι να συλλογιστούμε, πως θα «πνίξουμε» αυτό το μαύρο φίδι...
Ο Μιχάλης Κυριακίδης είναι δημοσιογράφος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου