ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Τρεις μικρές ασύνδετες ιστορίες



του Θάνου Τσουμαλάκου

Θα ήθελα να σας γράψω τρεις μικρές ασύνδετες ιστορίες και να ζητήσω και από τον τόσα χρόνια φίλο Λεωνίδα να τις σχολιάσει, όντας εγώ όχι μέλος της ΔΗΜΑΡ, αλλά σίγουρα ευνοϊκά κείμενος, άρα καλόπιστος.

Γράφει ο Πρετεντέρης στο χθεσινό Bήμα της Kυριακής” πως η τρόικα ανεβάζει το θέμα των εργασιακών μόλις πριν τρείς εβδομάδες, χωρίς αυτό να περιλαμβάνεται στο δεύτερο μνημόνιο (Μάρτιος 2012), μήτε στις 89 προαπαιτούμενες ενέργειες για την δόση του Ιουλίου. Άρα, «όταν ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε, ότι η Ελλάδα θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της αποκλείεται να εννοούσε απαιτήσεις που δεν είχαν ακόμη διατυπωθεί». Και συνεχίζει με το ερώτημα «τι είδους διαπραγμάτευση είναι αυτή που η μία εκ των δύο πλευρών έχει την δυνατότητα να θέτει όταν θέλει, όποιo θέμα θέλει…» και καταλήγει πως «δεν υπάρχει διαπραγμάτευση αλλά διευθέτηση απαιτήσεων».
Συμπεραίνει τέλος, πως η τρόικα δεν έφτιαξε την οικονομία, αλλά καταστρέφει το πολιτικό σύστημα!
Αυτή είναι η πρώτη ιστορία, ας πούμε.

Η δεύτερη Ιστορία έχει να κάνει με το ποιό είναι το μόνο θέμα που το «αμαρτωλό Πασόκ» του Γιωργάκη και των μνημονίων μπορεί να συμμετέχει;
Για ποιό πολιτικό χώρο θα μπορέσει πάλι να αρθρώσει καταγγελτικό λόγο, να θυμίσει την περήφανη (λέμε τώρα) αριστερή του παράδοση, να κάνουν δηλώσεις στελέχη τύπου Σκανδαλίδη και Λοβέρδου, και τα μέσα ενημέρωσης να τους παίζουν;
Η απάντηση είναι μόνο για την Χρυσή Αυγή με τα μαύρα μπλουζάκια!
Και ξαφνικά βρίσκουν ρόλο αυτοί, βρίσκει ρόλο και ο Aδωνις, που τους αναλαμβάνει εργολαβία, σαν παλιά συντρόφια άραγε;

Ποιόν ωφελεί όλη αυτή η καρικατούρα; Προσωπικά γνωρίζω εκατοντάδες «σοβαρούς εκπρόσωπους» τύπου μπαμπά Πλεύρη (ή και υιού), οι οποίοι εύκολα θα ήταν αποδιοπομπαίοι αλλά και «σοβαροί». Εντός συστήματος δηλαδή.
Αλλά μήπως τότε δεν θα μπορούσε να «τους την πέσουν» όλοι αυτοί στις τηλεοράσεις; Μήπως δεν θα προκαλούσαν εξοργιστικά;

Η τρίτη ιστορία αφορά την απόδραση του Πασόκ από το κάδρο.
Ο Πάγκαλος και ο Σηφουνάκης υποστηρίζουν Σαμαρά, και κάποιοι Πασόκοι πιάνουν στασίδι στον Σύριζα.
Βλέπουμε λοιπόν κάποιους επιφανείς να ανακαλύπτουν την σοφία και τον ρεαλισμό του Σαμαρά και κάποιους άλλους να «ξεπλένονται» στην κολυμβήθρα του Τσίπρα.
Δηλαδή όταν το πράγμα κατασταλάξει θα είναι και ο Σύριζα …πολυπολιτισμικός, θα έχει και αυτός τους μετανάστες τους.

Πως συνδέονται οι τρεις Ιστορίες;
Κατά την γνώμη μου σε δεύτερο και τρίτο επίπεδο:
Ποιοι θα μείνουν στο κάδρο του Πασόκ, μόνο ο Γιωργάκης;
Και τι κάνει στο Harvard; Σίγουρα όχι μαθήματα.
Ποια η εξέλιξη της Χρυσής Αυγής; Ωφελεί η αντιπαράθεση μαζί της, αφού ότι ακουμπάει είναι τελειωμένο;
Και για την Δημάρ: Για ποια εργασιακά μάχεται; Πότε μπήκαν στην agenda; Έχει σχέση με το ερώτημα 1, επάνω. Γιατί σύρεται σε διλλήματα τύπου επίδομα γάμου ή προοδευτική μεταρρύθμιση, συγκυβέρνηση ή εξαφάνιση;
To Πασόκ το παίρνεις χωρίς τα στελέχη του, (κάτι σαν asset deal, για όσους ξέρουν από επιχειρήσεις).
Ο υγιής κόσμος θα έρθει μόνος του, δεν θα ακολουθήσει τον Κοτσακά, τον Φωτόπουλο και τα ρέστα.
Να ξέρουμε ποιες μάχες δίνουμε και εναντίον ποιών.








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου