ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Marsalis - Davis

Marsalis - Davis
Δυο ακόμα γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

ΔΗΜΑΡ, 58, ΠΟΤΆΜΙ, ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΦ. Πόσες ακόμα ήττες θέλετε για να πιστέψετε ότι το ΚΚΕ ΕΣ. τέλειωσε για πάντα. Με αγάπη πάντα .

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Πολλοί φίλοι νόμιζαν πως μαζική ψηφοφορία σήμαινε πως θα έρχονταν ορδές πασόκων να παραδώσουν το κόμμα τους στον Καμίνη ή στο Θεοδωράκη ή και στους δύο. Γιαυτό και βιάστηκαν να πανηγυρίσουν. Αν ήταν παιδιά να το διαλύσουν το κομμα το έκαναν και μόνοι τους. Δεν είχαν ανάγκη μοίρα εναλλακτικών αλεξιπτωτιστών. Σοφά ποιούντες παρέδωσαν τα κλειδιά σε πολιτικούς. Αυτούς που είχαν. Για να συνεχισει το κόμμα να υπάρχει. Τώρα όποιος βρίσκει μπανάλ τη Φώφη ή το Νίκο δεν μπλέκει με το ΠΑΣΟΚ κάνει δικό του μαγαζί. Δημαρ Ποτάμι κλπ επιτυχημένα σχήματα.

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Το ΑΠΘ απαιτεί οριστική λύση τώρα


Ένας δυσώδης εσμός από αριστεριστές, εργολαβικούς υπαλλήλους, χούλιγκανς και μαφιόζους υπό την ανοχή των πρυτανικών αρχών καταστρέφει το ΑΠΘ. Η πολιτεία κάνει πως δεν βλέπει, πως δεν ακούει. Τα πολιτικά κόμματα δεν ασχολούνται, έχουν άλλα σοβαρότερα. Και κανείς δεν τολμούσε μέχρι χτες να φωνάξει την αστυνομία να εισέλθει και να συλλάβει τους εγκληματίες. Τώρα κάνουν πως νοιάζονται, πως κινητοποιούνται, αλλά είναι αμφίβολο αν τολμήσει κανείς. Το πολιτικό έγκλημα στη χώρα αυτή προστατεύεται.Πάνω απ’ όλα το πανεπιστημιακό άβατο. Το άβατο της κατάντιας αυτής της χώρας. Και η Αριστερά της Ευθύνης; Έχει να πει κάτι; Και η Κεντροαριστερά; Καταλαβαίνει τίποτα; Οι φοιτητές, οι οικογένειές τους; Ο λαός; (leo)


του Παναγιώτη Γκλαβίνη

Το ΑΠΘ βρίσκεται στη δέκατη εβδομάδα κατάληψης της Πρυτανείας και κινδυνεύει με κατάρρευση. Κανείς δεν εγγυάται πως, αν κλείσει, θα μπορέσει να ξανανοίξει στο άμεσο μέλλον. Και δεν είναι εξ αιτίας κάποιου λόγου διοικητικής, εκπαιδευτικής ή ερευνητικής φύσεως, αλλά επειδή γονάτισε οικονομικά υπό το βάρος των συνεπειών μιας ολέθριας εργοδοτικής πολιτικής, την οποία εννοούσαν να ασκούν οι Διοικήσεις του επί μία εικοσαετία με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων. Η δημοσιονομική κρίση απελευθέρωσε τη μπόχα ενός κάδου απορριμμάτων, τον οποίο γέμιζε με τον καιρό μια ανυποψίαστη, πλην όμως ανεύθυνη διαχείριση των κοινών, ίδιας μορφής και φύσεως με αυτήν που οδήγησε και την υπόλοιπη χώρα στο χείλος τους γκρεμού. Το πρόβλημα, λοιπόν, προϋπήρχε, μόνο που τότε, η βαθιά τσέπη των ομολογιούχων δανειστών μας, που τώρα πια μας εγκατέλειψαν για λόγους όπως αυτός, το έκρυβε κάτω από το χαλί. 

Για δυο ολόκληρους μήνες, κατά τους οποίους το campus του ΑΠΘ μετατράπηκε σε σκουπιδότοπο, ήρθαμε αντιμέτωποι και με την έξαρση των φαινομένων της ωμής βίας. Αυτόκλητοι υπερασπιστές των εργολαβικών υπαλλήλων, που αποκαλούσαν τους εαυτούς τους φοιτητές, προπηλάκιζαν και επιτίθονταν από κοινού σε φοιτητές και συναδέλφους που επιχειρούσαν να καθαρίσουν τους χώρους τους. Ο εκβιασμός ήταν ρητός: ή θα σας καθαρίσουμε εμείς, ή θα βρωμίσετε. Να καθαριστείτε μόνοι σας, απαγορεύεται. Αν το κάνετε, είστε απεργοσπάστες! Πανεπιστημιακοί χώροι διαρρηγνύονταν με τη βία για να μπούνε και να τους καταλάβουν δήθεν φοιτητές να κάνουνε πάρτι κάθε δεύτερη μέρα, μετατρέποντας τους χώρους αυτούς σε στάβλους, σε σημείο τέτοιο που να μην τους χρησιμοποιούν πλέον ούτε οι ίδιοι λόγω ... υγειονομικής ακαταλληλότητας!
Η ολική επαναφορά της βίας στο Πανεπιστήμιο με την πιο άγρια μορφή της ήρθε να προστεθεί στην ειδεχθέστερη συμπεριφορά τραμπούκου που υιοθέτησαν ανενδοίαστα την άνοιξη συνάδελφοι και διοικητικοί υπάλληλοι από κοινού, οργανώνοντας μαζικές αντισυγκεντρώσεις ντροπής για να εμποδίσουν τους καθηγητές του Ιδρύματος να προσέλθουν να ψηφίσουν για να εκλέξουν το Συμβούλιο Διοίκησης. Είναι οι ίδιοι που στηρίζουν και σήμερα ακόμη τις καταλήψεις μέχρι τελικής πτώσεως (του Πανεπιστημίου τους, φυσικά!). Κατά τα άλλα, υπερασπίζονται το "δημοκρατικό" Πανεπιστήμιο ως "κοινωνική κατάκτηση". Μόνο που η ίδια η κοινωνία, που πληρώνει το μισθό μας, έχει διαφορετική άποψη. Δυστυχώς, αυτή δεν διακρίνει ποιος είναι τί intra muros, και μας έχει καταδικάσει όλους χωρίς διάκριση (και χωρίς άλλη δίκη πλην αυτής που … δικαιούμαστε στα ΜΜΕ!), σαν να ήμασταν η χειρότερη συντεχνία που πέρασε ποτέ από τούτο τον τόπο...

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι

Θέλουμε να τελειώνουμε με το κακό παρελθόν μας. Θέλουμε να γυρίσουμε σελίδα. Δεν θέλουμε ένα Πανεπιστήμιο – χαβούζα. Δεν μας αξίζει ένα Πανεπιστήμιο – άντρο παρανόμων, τραμπούκων και εκβιαστών.

Στην υπόθεση των εργολαβικών, καταβάλαμε τεράστιο θεσμικό κόστος. Επλήγη ανεπανόρθωτα η φήμη μας, το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που διαθέτει ένα Πανεπιστήμιο στα μάτια της παγκόσμιας ακαδημαϊκής κοινότητας. Η αποκατάστασή της απαιτεί να δοθούν τώρα οριστικές λύσεις σε όλα τα προβλήματα που άλλα Πανεπιστήμια δεν γνωρίζουν καν…

Οριστική λύση τώρα

Είναι επώδυνη μια οριστική λύση στο πρόβλημα των εργολαβικών, είναι όμως η μόνη που μπορεί να αποκαταστήσει ένα απειροελάχιστο μέρος της τεράστιας βλάβης που έχουμε υποστεί. Οι νέες εργολαβικές συμβάσεις θα πρέπει να είναι αυθεντικές και όχι εικονικές, απαλλαγμένες από την εθιμικώ δικαίω άσκηση εργοδοτικού δικαιώματος των εκάστοτε Διοικήσεων. Ο ανταγωνισμός των υποψηφίων εργολάβων θα πρέπει να είναι υγιής και πραγματικός. Δεν επιτρέπεται να προϋπολογίζουμε τις συμβάσεις με γνώμονα πόσους εργολαβικούς θέλουμε να βολέψουμε, μισθοδοτώντας τους όπως θέλουν οι ίδιοι μη τυχόν και καταλάβουν την Πρυτανεία! Να σταματήσει ΤΩΡΑ και ΟΡΙΣΤΙΚΑ η στρεβλωτική αυτή πρακτική, που απεδείχθη ΟΛΕΘΡΙΑ για το Πανεπιστήμιο.

Η αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας

Η κατάληψη είναι μια μορφή βίας, που θα πρέπει να εξαφανιστεί από το χώρο μας και να διαγραφεί από τις πρακτικές μας.

Στηρίζουμε τον Πρύτανη, τους Αντιπρυτάνεις, τους Κοσμήτορες των Σχολών και τους Προέδρους των Τμημάτων για τη γενναία πράξη τους να καλέσουν τη δημόσια δύναμη να επέμβει στην Πρυτανεία προκειμένου να αποκατασταθεί η λειτουργία της Κεντρικής Διοίκησης.

Απαιτούμε από την Πολιτεία να αποκαταστήσει το Νόμο της Δημοκρατίας μέσα στο Πανεπιστήμιο!

Δεν ανεχόμαστε άλλο ορδές τραμπούκων να περιφέρονται από Τμήμα σε Τμήμα και να σκορπούν τον τρόμο, να στηρίζουν καταλήψεις και να εκδιώκουν φοιτητές και καθηγητές από τις Σχολές τους.

Είμαστε αποφασισμένοι να αποκαταστήσουμε την ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου ό,τι κι αν κοστίσει αυτό. Δεν θα υποχωρήσουμε σε απειλές, εκβιασμούς, προπηλακισμούς και στην τρομοκρατία μιας απειροελάχιστης μειοψηφίας αποκαλούμενων φοιτητών, που βρίσκουν –δυστυχώς– απολογητές και μεταξύ συναδέλφων.

Το τέρας πνέει τα λοίσθια…..

Θέλουμε ένα καινούργιο Πανεπιστήμιο, όπως θέλουμε και μια καινούργια Πατρίδα. Το τέρας του κακού μας παρελθόντος ή θα μας κατασπαράξει ή θα πεθάνει.  Στο χέρι μας είναι και το ένα και το άλλο.


 Προς :
Τον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης
Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


 Κύριε Εισαγγελέα,
Όπως επανειλημμένα έχετε ενημερωθεί, το κεντρικό κτήριο Διοίκησης του Πανεπιστημίου τελεί εδώ και εννέα (9) εβδομάδες υπό κατάληψη. Η λειτουργία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μετά από τόσο χρονικό διάστημα, έχει καταστεί αδύνατη και οι ζημίες φαίνονται μη αναστρέψιμες. Επιπλέον η έλλειψη καθαριότητας και υγιεινής, για όλο αυτό το διάστημα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του Πανεπιστημίου, έχει δημιουργήσει μία επικίνδυνη κατάσταση για την υγεία των φοιτητών και εργαζομένων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Επειδή τελούνται αξιόποινες πράξεις που διώκονται αυτεπαγγέλτως, ΖΗΤΟΥΜΕ να προβείτε το ταχύτερο δυνατόν στις κατάλληλες ενέργειες ώστε να απελευθερωθεί το κτήριο Διοίκησης και να αποκατασταθεί η λειτουργία του.
Είναι αυτονόητη η ευχή όλων, οι ενέργειες να γίνουν με τη μεγαλύτερη δυνατή στοργή για τα μέλη της Πανεπιστημιακής κοινότητας.

Οι υπογράφοντες,
Πρυτανικές Αρχές
Κοσμήτορες Σχολών
Πρόεδροι Μονοτμηματικών Σχολών και Τμημάτων
του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου