ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Επιβάλλονται παραιτήσεις




Φίλε μου Αχιλλέα, αυτοί οι καταξιωμένοι επιστήμονες που εκλέχθηκαν στα συμβούλια διοίκησης είναι το πρόβλημα για τις δυνάμεις της αντίδρασης. Οι πρυτάνεις και όσοι από τους συναδέλφους σου αντιστέκονται ακόμα φοβούνται το ενδεχόμενο να αναβαθμιστεί το ελληνικό πανεπιστήμιο και να συνδεθεί ουσιαστικά με τα διεθνή εκπαιδευτικά δίκτυα. Οι δε θιασώτες του Στάλιν και του Μάο τρέμουν στο ενδεχόμενο να μετατραπούν τα πανεπιστήμια σε αμιγείς χώρους αναζήτησης της επιστημονικής αλήθειας. Ο εκσυγχρονισμός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός όλων τους. (leo)

του Αχιλλέα Γραβάνη από τα ΝΕΑ

Οι πρυτάνεις αντιτάχθηκαν λυσσαλέα επί έναν χρόνο στην εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου για τα ΑΕΙ, με βασικά επιχειρήματα ότι είναι ανεφάρμοστος και εναντίον του η πλειονότητα των καθηγητών.
Εν τούτοις, στις πρόσφατες εκλογές για τα εσωτερικά μέλη του Συμβουλίου Ιδρύματος, που έγιναν με ηλεκτρονική ψηφοφορία, συμμετείχε η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών (75-90%), σχεδόν σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας (πλην του ΕΜΠ και του Πολυτεχνείου Κρήτης), παρά το κλίμα τρομοκρατίας, τις καταλήψεις και τους προπηλακισμούς που βίωσαν από επιθετικότατες μειοψηφίες φοιτητών και καθηγητών που πρόσκεινται κυρίως στους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τα εκλεγμένα εσωτερικά μέλη των Συμβουλίων εξέλεξαν όπως ορίζει ο νέος νόμος τα εξωτερικά μέλη, σε πολλές περιπτώσεις καταξιωμένους διεθνώς επιστήμονες που δραστηριοποιούνται σε κορυφαία πανεπιστήμια όπως τα Harvard, Oxford, Cambridge, ΜΙΤ κ.λπ. Επιπλέον, οι νέες διαδικασίες για την ακαδημαϊκή εξέλιξη των καθηγητών και οι καθημερινές δραστηριότητες των πανεπιστημίων διέπονται πλέον από τον νέο νόμο.
Επειτα από αυτές τις ελπιδοφόρες εξελίξεις θα περίμενε κανείς ότι οι πρυτάνεις θα σεβόντουσαν τη δημοκρατικά εκφρασμένη άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων τους και θα εφάρμοζαν απρόσκοπτα τον νόμο. Δυστυχώς όμως οι πρυτάνεις, καταφανώς προσχηματικά, προσέφυγαν και πάλι εναντίον του νόμου στο Συμβούλιο της Επικρατείας, επικαλούμενοι για άλλη μία φορά σοφιστείες. Συμβάλλουν έτσι στην περαιτέρω αποδιοργάνωση των πανεπιστημίων με στόχο την προστασία της εκλογικής τους πελατείας, συντεχνιακών συμφερόντων και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Μετά την εκλογή των Συμβουλίων και τη στάση των συναδέλφων τους πανεπιστημιακών, η στοιχειώδης αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμός θα επέβαλε στη συνείδηση των πρυτάνεων να υποβάλλουν την παραίτησή τους. Μερικοί εξ αυτών είναι πλέον το μείζον πρόβλημα των ιδρυμάτων τους. Είναι καθήκον της πανεπιστημιακής κοινότητας να ζητήσει την άμεση παραίτησή τους. Η έξοδός τους από τη διοίκηση των πανεπιστημίων θα διευκολύνει την εφαρμογή του νέου νόμου, ο οποίος, ούτως ή άλλως, τους δίνει τη δυνατότητα να «αναβαπτισθούν» και πάλι στην εμπιστοσύνη των συναδέλφων τους ως υποψήφιοι για τη θέση του νέου πρύτανη.
Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου