ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Η Νιόβη Παυλίδου απευθύνει έκκληση στον Πρωθυπουργό για την καταστροφή του ΑΠΘ



Μια μεγάλη Κυρία της έρευνας και της εκπαίδευσης, η καθηγήτρια του ΑΠΘ, Νιόβη Παυλίδου απευθύνεται στον πρωθυπουργό για τη δραματική κατάσταση του πανεπιστημίου της και λέει τα πράγματα με τα όνομά τους. Όταν πανίσχυροι και κυβερνώντες κομματικοί μηχανισμοί σφυρίζουν αδιάφορα και δεν τολμούν να πουν ευθαρσώς τα προφανή, η ευθύνη πέφτει στους πολίτες. Αυτοί και μόνο αυτοί θα σώσουν τελικά τη χώρα, αν τα καταφέρουν.

Τελικά είναι τόσο δυνατοί οι εργολαβικοί, οι αριστεριστές και οι Μυλόπουλοι;
Τόσο πολύ τους φοβάστε;
 Ή είναι η αδιαφορία σας για τα πανεπιστήμια τόσο μεγάλη ;
Ή μήπως είστε απασχολημένοι με το πώς θα γδάρετε καλύτερα  τους αδύναμους για να επιβιώσουν οι δυνατοί σας φίλοι; (leo)

κ. Πρωθυπουργέ,

Εκφράζοντας τον πραγματικό πόνο καθηγητών και φοιτητών του Αριστοτέλειου Παν/μιου Θεσσαλονίκης θα περιέγραφα αυτό που συμβαίνει με μια δραματική φράση: Όνειρα, δουλειά, πάθος, δημιουργικότητα, καινοτομία και πρωτοπορία ό,τι δηλαδή σημαίνει μέσα στους αιώνες το πανεπιστήμιο, ό,τι οι περισσότεροι από μας πιστέψαμε, να στέκεται ανήμπορο και απελπισμένο μπροστά σε ένα βουνό από σκουπίδια.

Μια πραγματικότητα που μας ευτελίζει ως κοινότητα αλλά και ως χώρα. Εβδομήντα μέρες είναι τεράστιο χρονικό διάστημα για μια πολιτεία να μην προστατεύει, να μην παρεμβαίνει, να μην καν σχολιάζει ένα τέτοιο έγκλημα όταν μάλιστα δεν έχει πια κανένα θεσμικό πρόβλημα ή κοινωνικά εμπόδια.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το μεγαλύτερο ίδρυμα της χώρας σήμερα καταστρέφεται αλύπητα. Ρίζωσε βαθιά με τα χρόνια η ανομία στους χώρους του προστατευμένη από την εκφυλισμένη ελληνική αντίληψη περί ακαδημαϊκού ασύλου.

Εξωπανεπιστημιακές ομάδες κινούμενες στα όρια ή και εκτός νομιμότητας, καλοθρεμμένοι εκπρόσωποι του ελληνικού συνδικαλισμού του «τσαμπουκά» και κάθε περιθωριακό στοιχείο διερχόμενο ή εγκατεστημένο στην πόλη απολαμβάνει την στοργική φιλοξενία των χώρων του ΑΠΘ καταστρέφοντας κτήρια, υλικά, εκπαιδευτικές διαδικασίες και αξίες οποτεδήποτε επιθυμήσει και φαντασθεί.

Ποιος έχει την ευθύνη για το δημόσιο πανεπιστήμιο; Υπάρχει πολιτεία να προστατεύσει την ιδιοκτησία της;
ΠΑΡΑΥΤΑ, ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΑ και χωρίς χρονοτριβές;

Ή μήπως η ελληνική αντίληψη περί «αυτοδιοίκητου» εμπεριέχει και την υποχρέωσή μας να φτάσουμε στα όπλα για να εξασφαλίσουμε την φύλαξη του επαγγελματικού μας χώρου;

Εγκαλέστε όποιον νομίζετε ότι ευθύνεται κύριε πρωθυπουργέ, δημόσιες αρχές, διοικήσεις του πανεπιστημίου, εμάς τα απλά μέλη ΔΕΠ! Αλλά κάντε κάτι.

Πώς να κατανοήσει κανείς ότι κυβέρνηση και κόμματα στέκονται βουβά απέναντι σ΄αυτό που συμβαίνει;

Η κατάσταση έφθασε σε επίπεδα γενικού συναγερμού σε όλους τους τομείς: υγείας, ευνομίας, δημόσιας τάξης και πάνω απ’ όλα παιδείας, και εμείς ακόμη περιμένουμε! Πραγματικά δεν ξέρω τι!

Νιόβη Παυλίδου
Καθηγήτρια Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ
Μέλος του Συμβουλίου Ιδρύματος ΑΠΘ

3 σχόλια:

  1. Λεο, παραδέχομαι ότι δεν έχω παρακολουθήσει τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, την οποία καλά κάνεις και προβάλλεις (δυστυχώς πρόβλημα δεν έχει μόνο το ΑΠΘ, υπάρχουν και άλλα ιδρύματα που δε μπορούν να πληρώνουν εργολάβο καθαριότητας). Ένα ερώτημα (ίσως άσχετο με την ανάρτηση) είναι αν τα Πανεπιστήμια πρέπει ούτως ή άλλως να νομιμοποιούν το δουλεμπορικό θεσμό των εργολαβικών υπαλλήλων (οι καθαρίστριες δουλεύουν με 4-ωρες και 5-ωρες συμβάσεις στο Πανεπιστήμιο Πατρών, είναι ντροπή). Στην τελική ας ιδρύσουν μια ... spinoff εταιρία καθαριότητας τα Πανεπιστήμια και ας προσλάβουν πλήρους απασχόλησης προσωπικό καταργώντας τους εργολάβους / μεσάζοντες. Αν κάποιος ξέρει το θεσμικό πλαίσιο ας μας διαφωτίσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κώστα ούτε εγώ ξέρω πως θα λυθεί το πρόβλημα της καθαριότητας του ΑΠΘ. Σιγά όμως μην είναι άλυτο και σιγά το πρόβλημα. Αυτό που βλέπω και με τρελαίνει είναι ότι υπάρχουν καθημερινά πολλές ευλκαιρίες για να μην αφήσουν κάποιοι τα πανεπιστήμια να δουλέψουν. Αν δεν ήξερα τι μπάχαλο είναι η χώρα θα πίστευα ότι είναι συνωμοσία κάποιων να καταστρέψουν την Ελλάδα. Λες και είναι όλοι, κόμματα , φρικιά, εργαζόμενοι, υπουργεία, εισαγγελείς και αστυνομία μέσα στο ίδιο κόλπο. Στόχος τα κλειστά πανεπιστήμια. Ακόμα και η ΔΗΜΑΡ είναι τόσο μα τόσο χαλαρή με το θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή