ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Η Νιόβη Παυλίδου απευθύνει έκκληση στον Πρωθυπουργό για την καταστροφή του ΑΠΘ



Μια μεγάλη Κυρία της έρευνας και της εκπαίδευσης, η καθηγήτρια του ΑΠΘ, Νιόβη Παυλίδου απευθύνεται στον πρωθυπουργό για τη δραματική κατάσταση του πανεπιστημίου της και λέει τα πράγματα με τα όνομά τους. Όταν πανίσχυροι και κυβερνώντες κομματικοί μηχανισμοί σφυρίζουν αδιάφορα και δεν τολμούν να πουν ευθαρσώς τα προφανή, η ευθύνη πέφτει στους πολίτες. Αυτοί και μόνο αυτοί θα σώσουν τελικά τη χώρα, αν τα καταφέρουν.

Τελικά είναι τόσο δυνατοί οι εργολαβικοί, οι αριστεριστές και οι Μυλόπουλοι;
Τόσο πολύ τους φοβάστε;
 Ή είναι η αδιαφορία σας για τα πανεπιστήμια τόσο μεγάλη ;
Ή μήπως είστε απασχολημένοι με το πώς θα γδάρετε καλύτερα  τους αδύναμους για να επιβιώσουν οι δυνατοί σας φίλοι; (leo)

κ. Πρωθυπουργέ,

Εκφράζοντας τον πραγματικό πόνο καθηγητών και φοιτητών του Αριστοτέλειου Παν/μιου Θεσσαλονίκης θα περιέγραφα αυτό που συμβαίνει με μια δραματική φράση: Όνειρα, δουλειά, πάθος, δημιουργικότητα, καινοτομία και πρωτοπορία ό,τι δηλαδή σημαίνει μέσα στους αιώνες το πανεπιστήμιο, ό,τι οι περισσότεροι από μας πιστέψαμε, να στέκεται ανήμπορο και απελπισμένο μπροστά σε ένα βουνό από σκουπίδια.

Μια πραγματικότητα που μας ευτελίζει ως κοινότητα αλλά και ως χώρα. Εβδομήντα μέρες είναι τεράστιο χρονικό διάστημα για μια πολιτεία να μην προστατεύει, να μην παρεμβαίνει, να μην καν σχολιάζει ένα τέτοιο έγκλημα όταν μάλιστα δεν έχει πια κανένα θεσμικό πρόβλημα ή κοινωνικά εμπόδια.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το μεγαλύτερο ίδρυμα της χώρας σήμερα καταστρέφεται αλύπητα. Ρίζωσε βαθιά με τα χρόνια η ανομία στους χώρους του προστατευμένη από την εκφυλισμένη ελληνική αντίληψη περί ακαδημαϊκού ασύλου.

Εξωπανεπιστημιακές ομάδες κινούμενες στα όρια ή και εκτός νομιμότητας, καλοθρεμμένοι εκπρόσωποι του ελληνικού συνδικαλισμού του «τσαμπουκά» και κάθε περιθωριακό στοιχείο διερχόμενο ή εγκατεστημένο στην πόλη απολαμβάνει την στοργική φιλοξενία των χώρων του ΑΠΘ καταστρέφοντας κτήρια, υλικά, εκπαιδευτικές διαδικασίες και αξίες οποτεδήποτε επιθυμήσει και φαντασθεί.

Ποιος έχει την ευθύνη για το δημόσιο πανεπιστήμιο; Υπάρχει πολιτεία να προστατεύσει την ιδιοκτησία της;
ΠΑΡΑΥΤΑ, ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΑ και χωρίς χρονοτριβές;

Ή μήπως η ελληνική αντίληψη περί «αυτοδιοίκητου» εμπεριέχει και την υποχρέωσή μας να φτάσουμε στα όπλα για να εξασφαλίσουμε την φύλαξη του επαγγελματικού μας χώρου;

Εγκαλέστε όποιον νομίζετε ότι ευθύνεται κύριε πρωθυπουργέ, δημόσιες αρχές, διοικήσεις του πανεπιστημίου, εμάς τα απλά μέλη ΔΕΠ! Αλλά κάντε κάτι.

Πώς να κατανοήσει κανείς ότι κυβέρνηση και κόμματα στέκονται βουβά απέναντι σ΄αυτό που συμβαίνει;

Η κατάσταση έφθασε σε επίπεδα γενικού συναγερμού σε όλους τους τομείς: υγείας, ευνομίας, δημόσιας τάξης και πάνω απ’ όλα παιδείας, και εμείς ακόμη περιμένουμε! Πραγματικά δεν ξέρω τι!

Νιόβη Παυλίδου
Καθηγήτρια Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών ΑΠΘ
Μέλος του Συμβουλίου Ιδρύματος ΑΠΘ

3 σχόλια:

  1. Λεο, παραδέχομαι ότι δεν έχω παρακολουθήσει τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, την οποία καλά κάνεις και προβάλλεις (δυστυχώς πρόβλημα δεν έχει μόνο το ΑΠΘ, υπάρχουν και άλλα ιδρύματα που δε μπορούν να πληρώνουν εργολάβο καθαριότητας). Ένα ερώτημα (ίσως άσχετο με την ανάρτηση) είναι αν τα Πανεπιστήμια πρέπει ούτως ή άλλως να νομιμοποιούν το δουλεμπορικό θεσμό των εργολαβικών υπαλλήλων (οι καθαρίστριες δουλεύουν με 4-ωρες και 5-ωρες συμβάσεις στο Πανεπιστήμιο Πατρών, είναι ντροπή). Στην τελική ας ιδρύσουν μια ... spinoff εταιρία καθαριότητας τα Πανεπιστήμια και ας προσλάβουν πλήρους απασχόλησης προσωπικό καταργώντας τους εργολάβους / μεσάζοντες. Αν κάποιος ξέρει το θεσμικό πλαίσιο ας μας διαφωτίσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κώστα ούτε εγώ ξέρω πως θα λυθεί το πρόβλημα της καθαριότητας του ΑΠΘ. Σιγά όμως μην είναι άλυτο και σιγά το πρόβλημα. Αυτό που βλέπω και με τρελαίνει είναι ότι υπάρχουν καθημερινά πολλές ευλκαιρίες για να μην αφήσουν κάποιοι τα πανεπιστήμια να δουλέψουν. Αν δεν ήξερα τι μπάχαλο είναι η χώρα θα πίστευα ότι είναι συνωμοσία κάποιων να καταστρέψουν την Ελλάδα. Λες και είναι όλοι, κόμματα , φρικιά, εργαζόμενοι, υπουργεία, εισαγγελείς και αστυνομία μέσα στο ίδιο κόλπο. Στόχος τα κλειστά πανεπιστήμια. Ακόμα και η ΔΗΜΑΡ είναι τόσο μα τόσο χαλαρή με το θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή