ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Μάτια ερμητικά κλειστά


του Τάσου Τέλλογλου από το protagon
Πριν από αρκετό καιρό, τον Μάρτιο, έγινε στο μέγαρο Μαξίμου σύσκεψη με τη συμμετοχή του τότε υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, του ενοίκου του μεγάρου πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, στελεχών των ταμείων των δημοσιογράφων και εκπροσώπων των εκδοτών. Εκεί, σχεδόν με ύφος υπερυπουργού οι εκπρόσωποι των εκδοτών ζήτησαν τον λόγο από τον τότε υπουργό των Οικονομικών κ. Στουρνάρα για το γεγονός ότι το αγγελιόσημο ήταν μεταξύ των ρυθμίσεων για τις «κρατήσεις υπέρ τρίτων», η κατάργηση των οποίων αποτελούσε θέμα συζήτησης ακόμα με την τρόικα. Με άλλα λόγια, η τρόικα είχε ζητήσει εδώ και πολύ καιρό να καταργηθεί το αγγελιόσημο, όπως και όλες οι άλλες κρατήσεις υπέρ τρίτων, ως προαπαιτούμενο για να απελευθερωθεί η δόση.
Ο Στουρνάρας προσπάθησε και το θέμα έφυγε από την ατζέντα. Τώρα όμως επανέρχεται. Φυσικά οι εκδότες και τα μέσα που ελέγχουν θα αναφερθούν διεξοδικά στις διάφορες στρεβλώσεις που εμποδίζουν τον ανταγωνισμό, αλλά όταν φτάσουν στις πομπές τις δικές τους, και δικές μας (η ΕΣΗΕΑ συντάσσεται πλήρως υπέρ του δικαιώματος των δημοσιογράφων να πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία την ασφαλιστική τους εισφορά) θα το κάνουν «μόκο».
Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις των ΜΜΕ χρωστάνε στις τράπεζες εκατοντάδες εκατομμυρίων δάνεια που ουδέποτε θα πληρώσουν, αναχρηματοδοτούνται διαρκώς για την πληρωμή των τόκων στην οποία δεν ανταποκρίνονται, και είναι σε πολλές περιπτώσεις οι πρωταγωνιστές «κόκκινων δανείων» στα «κακά τμήματα» τραπεζών που έχουν μπει εκκαθαριστές, χωρίς καμία συνέπεια. Το ετοιμόρροπο πρακτορείο τύπου (που συντηρεί στόλο φορτηγών και οδηγών για να διανέμει τις ελάχιστες εφημερίδες που ακόμα κυκλοφορούν), επιβιώνει διότι αν καταρρεύσει θα σαρωθούν ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στο κύκλωμα. Πρόκειται για μια ωραία ατμόσφαιρα εντελώς εξυπηρετική για όλες τις πλευρές.
Έτσι, για πρώτη φορά στα 40 χρόνια της μεταπολίτευσης, η συγκυβέρνηση έχει εξασφαλίσει απόλυτο έλεγχο των ΜΜΕ. Τέτοια καταθλιπτική ομοφωνία -συμφωνούν ακόμα και οι υπουργοί της- ουδέποτε υπήρξε. Φυσικά, ο κατά τα άλλα έτοιμος να καταγγείλει ΣΥΡΙΖΑ είναι ιδιαίτερα φειδωλός στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου πλέγματος. Αφενός διότι ελέγχει -με άλλους- το σωματείο μας, εκείνο των επαγγελματιών δημοσιογράφων, αφετέρου διότι το σύνολο των επιχειρήσεων θα καταρρεύσουν αν λειτουργήσουν με αμιγώς ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Από την αρχή της τετραετίας της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές μας, οι εκδότες κατάφεραν να τους μείνουν -με τα χρήματα των τραπεζών- οι εκδοτικές επιχειρήσεις. Όχι πως θα τις έπαιρνε κανείς. Αλλά -όπως και σε άλλους κλάδους της οικονομίας- εμποδίζουν νέες προσπάθειες, δεσμεύοντας πόρους και διαιωνίζοντας ένα μοντέλο επιχείρησης που είναι πεθαμένο.
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου