ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ουδέν κακον αμιγές καλού. Η καταστροφή του Σαρωνικού έχει και ένα θετικό. Άρχισε το ξήλωμα της " πολιτικής αριστερής οικολογιας" απο τη λίστα των κοινωνικών μας στερεοτύπων. Μεγαλη πρόοδος παίκτες. Ένας απίθανος φερετζές ιδιοτέλειας, αριστερισμού και άεργου επαγγέλματος. Καιρός ήταν.

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

pro bono


Γράφει ο Αχιλλέας Γραβάνης

Η ανησυχία έκδηλη, όπως εδώ και καιρό άλλωστε! Φτώχεια μεγάλη γύρο μας, πέρα και πάνω από την οικονομική. Φτώχεια προθέσεων, γνώσεων, αντιλήψεων…

Μια ακυβέρνητη πολιτεία στο έλεος των συντεχνιών που γυρίζουν ταχύτατα τη χώρα πίσω, σε αυτά δηλαδή που φιλάρεσκα συνέβαλαν στην χρεοκοπία της. Μια ομάδα παρωχημένων στην σκέψη μετρίων και μερικών εμφανώς ιδεοληπτικών ανισόρροπων καλούνται να δώσουν λύσεις στα δύσκολα. Αντικατέστησαν τους εξυπνάκηδες νεποτιστές, τους διεφθαρμένους πολιτικούς νάρκισσους. Προσπαθούν να μας συνετίσουν εδώ και καιρό, να είμαστε υπομονετικοί, να δώσουμε χρόνο στο νέο. Ποιο νέο; Είναι το νέο αυτό που ζούμε σήμερα η είναι τελικά αυτό που ζήσαμε τα τελευταία πολλά χρόνια, έντεχνα φτιασιδωμένο;

Δεν υπάρχει όμως χρόνος, ή ας ελπίσουμε ότι υπάρχει ακόμη λίγος χρόνος. Όχι για κάποιους που έχουν εναλλακτικές προοπτικές εδώ και άλλου. Αυτούς τους άξιους που η χώρα χάνει στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει χρόνος για τους αδύναμους, τους αδιέξοδους, τους απατημένους, που μέσα στην απελπισία τους, στην λαθεμένη για χρόνια βολική συνήθεια τους δίνουν εμπιστοσύνη σε αυτούς που τρέφουν τις εύκολες αυταπάτες μας.

Ούτως η άλλως είναι θέμα χρόνου, το πολιτικό σύστημα, εκ των διαφαινόμενων εξελίξεων, θα μπει σε τήξη. Ας γίνει λοιπόν η τήξη έγκαιρα, pro bono, υπερβαίνοντας τις διαφανες πλέον παλαιοκομματικές διαχωριστικές γραμμές. Ο υπεύθυνος, ο έλλογος ΣΥΡΙΖΑ, το Ποτάμι, το μετα-μεταπολιτευτικό ΠΑΣΟΚ δίχως τα ένοχα για τη χρεοκοπία βαρίδια του, οι κεντρώοι της ΝΔ. Στην αρχή σαν κατα νομοθετική περίπτωση πλειοψηφία ανοχής και μετέπειτα σαν έντιμη κυβερνητική συνεργασία του ευρωπαϊκού ορθολογισμού. Το Ποτάμι, το μόνο φρέσκο πολιτικό δημιούργημα, έχει ευθύνη να παίξει τον καταλυτικό του ρόλο. Όλα δείχνουν ότι είναι ο πολιτικός οργανισμός με στελέχη με συναίσθηση της συλλογικής ευθύνης, με ενσυναίσθηση.

2 σχόλια:

  1. Καλά όλα αυτά και σύμφωνοι. Αλλά... Πρώτα ορφάνεψε το blog από το ροκ, τώρα και από στίχους και έμεινε η πολιτική μόνη κι έρμη. Πόσο να αντέξει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δίκιο έχεις. Εκοψα το ροκ γιατί έκανε το blog αργό στο κατέβασμα και είχα παράπονα πολλά. Για την ποίηση όμως όχι. Απλά ξεχάστηκα με όλες αυτές τις φασαρίες

    ΑπάντησηΔιαγραφή