ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

pro bono


Γράφει ο Αχιλλέας Γραβάνης

Η ανησυχία έκδηλη, όπως εδώ και καιρό άλλωστε! Φτώχεια μεγάλη γύρο μας, πέρα και πάνω από την οικονομική. Φτώχεια προθέσεων, γνώσεων, αντιλήψεων…

Μια ακυβέρνητη πολιτεία στο έλεος των συντεχνιών που γυρίζουν ταχύτατα τη χώρα πίσω, σε αυτά δηλαδή που φιλάρεσκα συνέβαλαν στην χρεοκοπία της. Μια ομάδα παρωχημένων στην σκέψη μετρίων και μερικών εμφανώς ιδεοληπτικών ανισόρροπων καλούνται να δώσουν λύσεις στα δύσκολα. Αντικατέστησαν τους εξυπνάκηδες νεποτιστές, τους διεφθαρμένους πολιτικούς νάρκισσους. Προσπαθούν να μας συνετίσουν εδώ και καιρό, να είμαστε υπομονετικοί, να δώσουμε χρόνο στο νέο. Ποιο νέο; Είναι το νέο αυτό που ζούμε σήμερα η είναι τελικά αυτό που ζήσαμε τα τελευταία πολλά χρόνια, έντεχνα φτιασιδωμένο;

Δεν υπάρχει όμως χρόνος, ή ας ελπίσουμε ότι υπάρχει ακόμη λίγος χρόνος. Όχι για κάποιους που έχουν εναλλακτικές προοπτικές εδώ και άλλου. Αυτούς τους άξιους που η χώρα χάνει στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει χρόνος για τους αδύναμους, τους αδιέξοδους, τους απατημένους, που μέσα στην απελπισία τους, στην λαθεμένη για χρόνια βολική συνήθεια τους δίνουν εμπιστοσύνη σε αυτούς που τρέφουν τις εύκολες αυταπάτες μας.

Ούτως η άλλως είναι θέμα χρόνου, το πολιτικό σύστημα, εκ των διαφαινόμενων εξελίξεων, θα μπει σε τήξη. Ας γίνει λοιπόν η τήξη έγκαιρα, pro bono, υπερβαίνοντας τις διαφανες πλέον παλαιοκομματικές διαχωριστικές γραμμές. Ο υπεύθυνος, ο έλλογος ΣΥΡΙΖΑ, το Ποτάμι, το μετα-μεταπολιτευτικό ΠΑΣΟΚ δίχως τα ένοχα για τη χρεοκοπία βαρίδια του, οι κεντρώοι της ΝΔ. Στην αρχή σαν κατα νομοθετική περίπτωση πλειοψηφία ανοχής και μετέπειτα σαν έντιμη κυβερνητική συνεργασία του ευρωπαϊκού ορθολογισμού. Το Ποτάμι, το μόνο φρέσκο πολιτικό δημιούργημα, έχει ευθύνη να παίξει τον καταλυτικό του ρόλο. Όλα δείχνουν ότι είναι ο πολιτικός οργανισμός με στελέχη με συναίσθηση της συλλογικής ευθύνης, με ενσυναίσθηση.

2 σχόλια:

  1. Καλά όλα αυτά και σύμφωνοι. Αλλά... Πρώτα ορφάνεψε το blog από το ροκ, τώρα και από στίχους και έμεινε η πολιτική μόνη κι έρμη. Πόσο να αντέξει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δίκιο έχεις. Εκοψα το ροκ γιατί έκανε το blog αργό στο κατέβασμα και είχα παράπονα πολλά. Για την ποίηση όμως όχι. Απλά ξεχάστηκα με όλες αυτές τις φασαρίες

    ΑπάντησηΔιαγραφή