ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ουδέν κακον αμιγές καλού. Η καταστροφή του Σαρωνικού έχει και ένα θετικό. Άρχισε το ξήλωμα της " πολιτικής αριστερής οικολογιας" απο τη λίστα των κοινωνικών μας στερεοτύπων. Μεγαλη πρόοδος παίκτες. Ένας απίθανος φερετζές ιδιοτέλειας, αριστερισμού και άεργου επαγγέλματος. Καιρός ήταν.

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Γιώργος Στόγιας: Ηθικό πλεονέκτημα



Κύριο μέλημα της "αρθρογραφίας της ήττας" που αναπτύσσεται τον τελευταίο καιρό από αναστοχαστικούς και εμβριθείς διανοουμένους της αριστεράς (π.χ. Λιάκος, Χριστόπουλος, Δ. Σεβαστάκης, Μπουρνάζος) είναι η υπεράσπιση του ηθικού πλεονεκτήματος. Η αναγνώριση των ευθυνών έχει να κάνει αποκλειστικά με τις εσφαλμένες, όπως αποδείχτηκε, πολιτικές εκτιμήσεις για τις δυνατότητες του κυβερνητικού εγχειρήματος ΣΥΡΙΖΑ να ανατρέψει τους δεδομένους συσχετισμούς ισχύος στην Ευρώπη.

 Οι συγγραφείς απευθύνονται και απολογούνται, με σπαραγμό ψυχής, αποκλειστικά σε όσους πίστεψαν στο όραμα και τώρα κοιτούν απογοητευμένοι και θυμωμένοι την άτακτη συνθηκολόγηση. Η ρητορική τους για το μέλλον δεν διαφέρει ουσιαστικά από αυτή του πρωθυπουργού: Κανένας αγώνας που δόθηκε δεν είναι ολοκληρωτικά χαμένος. Ηττηθήκαμε γιατί ήμασταν αφελείς, απροετοίμαστοι, ιδεολόγοι, επιπόλαιοι. Ναι, αλλά ήμασταν και είμαστε οι καλοί, αυτός είναι ο κρίκος που μας ενώνει, το άστρο που θα μας οδηγεί στη νεομνημονιακή ζωή.

Πουθενά στα κείμενα αυτά δεν υπάρχει μια αναφορά στις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Πουθενά δεν υπάρχει ένα ενδιαφέρον, μια συγγνώμη για τους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που είδαν την επαγγελματική τους κατάσταση να δυσκολεύει από τον Φεβρουάριο και να επιδεινώνεται δραματικά από την προκήρυξη του δημοψηφίσματος έως σήμερα. 

Οι μειώσεις μισθών, οι απολύσεις, η απώλεια εμπορικής εμπιστοσύνης που είχε κερδηθεί με κόπους ετών, οι ακυρώσεις παραγγελιών και κρατήσεων, η αδυναμία εισαγωγής πρώτων υλών, οι στο άμεσο μέλλον ελλείψεις βασικών αγαθών, η αγωνία και η απελπισία για φιλόδοξα σχέδια (επιχειρηματικά, επιστημονικά, καλλιτεχνικά) που εγκαταλείπονται, όλα αυτά βαραίνουν την κυβερνώσα αριστερά, είναι πάνω της. Στον βαθμό που τους αναλογεί, πρέπει να βαραίνουν και εκείνους τους διανοουμένους που με τον δημόσιο λόγο τους έδωσαν, όλο αυτό τον καιρό, μια, υψηλής κουλτούρας, αγωνιστική κάλυψη και υποστήριξη στην αντιμνημονιακή ρητορική και στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. 

Η απόσειση αυτών των ευθυνών, η ομφαλοσκοπική κίνηση του βλέμματος προς το φίλιο ακροατήριο, φανερώνει την αδυναμία τους να ασκήσουν ριζοσπαστική κριτική και αυτοκριτική, και να συμβάλουν έτσι στην υπέρβαση του πολιτικού αδιεξόδου. Σαν θρησκευτικοί αγκιτάτορες ενδιαφέρονται πρώτιστα για την ενότητα του δόγματος, λες και από αυτή εξαρτάται, σε τελική ανάλυση, η σωτηρία. Τα υπόλοιπα είναι για τους κοσμικούς, που, έτσι κι αλλιώς, είναι πλανημένοι και καταδικασμένοι.

Tα κείμενα

Δ. Σεβαστάκη,  Μπουρνάζου, Λιάκου, Χριστόπουλου 

1 σχόλιο:

  1. "μια, υψηλής κουλτούρας, αγωνιστική κάλυψη και υποστήριξη στην αντιμνημονιακή ρητορική" Δυστυχώς αυτή είναι η κουλτούρα με την οποία μεγαλώσαμε. Εμείς είμαστε οι καλοί, που αγωνιζόμαστε για το καλό του λαού! Αν τώρα υπάρχουν κάποιες "παράλληλες απώλειες" - και δεν μιλώ μόνο για τους δολοφονημένους από Στάλιν ή Μάο αλλά και τα θύματα της "επαναστατικής" απόφασης για αποχή και το "τι Παπάγος τι Πλαστήρας" - γέρασα να τα πάρω είδηση γαμώ το.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή